Tractatus
tio ſpecialis ⁊ ad dignitatē ꝑtinensfaciens notionē patris. ⁊ erit innaſcibilitas ꝑ priuatōem natiuitatis quaimportatur non eſſe ab alio.¶ Quid importat hoc nomennotionale ⁊ quibus conueniatCapl̓m. CCXEVIUantū ad hoc nomē notionale ſciendū ꝙ ſicut ſe habetinnotionale ad innotōnem.ita ſe hꝫ notionale ad notionē. Et iōſatis poteſt haberi expoſitio vocaboli ex dictis in capitulo de innotionaliſed vt fiat amplius manifeſtū Sciēdum eſt ꝙ notionale eſt denoīatiuū.Denominat auteꝫ tria. Primo ip̄asnotiones de quibus pͥmo dictum ē.et hec denominatio eſt denominatioeſſentialis. ⁊ ſic paternitas filiatio ⁊c̄dicunt̉ aliquid notionale Scd̓o dicūtur actus notionales. illi qͥ egrediuntur a ꝑſona habente notionē. vel terminantur ad ꝑſonam habentē notionem ꝓut reſpicit notionē. ⁊ ſic reſpectu patris generare eſt actus notional̓. rerſpectu filij generari. reſpectuſpūſſancti ſpirare ⁊ ſic de alijs. Tercio dicunt̉ noīa ⁊ verba notionaliaNomina qͥdem que ẜcant p̄dictasquinqꝫ notiones. ⁊ ſic paternitas eſtnomē notionale ⁊ ſic de alijs. Uerba notionalia q̄ ẜcāt actus p̄dictos.et ſic generare ⁊ ſpirare ſunt ꝟba notionalia. ⁊ ſic de alijs. Non occurritmihi aliqd̓ nomē alicuiꝰ ſcd̓e intētionis ad alia genera ꝑtinēs de quo ẜmintentionē ꝓpoſitam aliqͥd ſit dicēdūet ideo finem dictis de talibꝰ ſcd̓isintentionibꝰ ponimꝰ ⁊ dicēdis. Necaliquem moueat ꝙ hęc nomina attributum. notio. notionale inter ſecūdas intentōnes poſui. quia qͣꝫuis ſitdiſputabile vtrū ad pͥmas vel ſcd̓asintentōnes ꝑtineant. non eſt magna
Setudusplurium ſententiam ſum ſequutus.¶ De noībus ſecundaꝝ intentionū que cōplexis cōueniunt.Capl̓m. G CXCVIIEſtat dicendū de nominibꝰſecundaꝝ intentionū que cōplexis cōueniunt. Circa qd̓dicendū eſt primo de nominibꝰ ſecūdarū intentionū que cōueniunt ip̄iscōplexis. Scd̓o dicendū eſt de eis q̄cōueniunt qͥbuſdam ꝯditionibꝰ ipſorum cōplexoꝝ. Quantū ad pͥmumoccurrum iſta vndecim. ſcꝫ oratio.enunuciatio. definitio. queſtio. ꝓpoſitio. p̄miſſa. ꝯcluſio. argumentū. ſyllogiſmus. inductio. enthymema. de qͦbus per ordinem dicendū eſtQuid ē orō ⁊ q̄ ſunt ſpēs eiꝰ.Ratio eſt vox ſignificatiua adplacitū cuius partes ſeꝑate aliquid ẜcant. vt hic patꝫ. homo curritIſtaꝝ aūt orationū. alia ē ꝑfecta aliaimꝑfecta. Et eſt illa ꝑfecta que ꝑfectum ſenſum generat in animo auditoris. cuius partes ip̄am cōponētesſunt nomē ⁊ verbum. vt homo curritvel homo eſt aſinus. Alia eſt imꝑfecta. que imꝑfectum ſenſuꝫ generat inanimo auditoris. vt homo. aſinꝰ Ethec nō eſt ꝓprie oratio Oratio aūt eſtgenus reſpectu omniū cōplexorum.Unde orationū. alia enūciatio. aliaqueſtio. alia ꝓpoſitio ⁊c̄.Quid eſt enunciatio. queſtio.ꝓpoſitio. p̄miſſa. concluſioNūciatio aūt queſtio. ꝓpoſitioet ꝯcluſio idē ſunt realiter. premiſſa. ſꝫ differt rōe. Dicit̉ em̄ enūciatio cū abſolute ſumit̉ ⁊ ꝓnunciat̉. vthomo eſt albus. Queſtio qn̄ ꝑ modum interrogatōnis ab opponēte ꝓponitur. vt ſi homo eſt albus. Dicit̉aūt ꝓpoſitio vt ſumitur ad aliqͥd concludendū. vt ſic. om̄is homo eſt albet ſortes eſt homo. igit̉ lortes eſt alb-