TractatusSecūdus
habere ẜm ſuā ſpēm. ſicut ſi hō pͥuaret̉ manu. ⁊ hec eſt ꝓpria acceptio pͥuatōis. alie due ſunt valde large ⁊c̄¶ Quot reqͥrunt̉ ad pͥuatōeꝫꝓprie dictā Cap̄. CCXXI.Uantū ad tertiū. ſcꝫ qͦt reqͥrunt̉ ad rōem pͥuatōis ꝓpriedictā. Et dicendū ꝙ quīqꝫPrimū eſt ꝙ ſit natuꝫ hr̄e illud ẜmſuā ſpēm. ⁊ iō ꝓprie hō nō d̓r pͥuatusalis. qꝛ ẜm hoc nō ꝯpetit ſibi haberealas. Scd̓o reqͥrit̉ determīata circūſtātia tꝑis. ⁊ iō catulus nō videsan̄ nonū diē: nō d̓r pͥuatus viſu ꝓprieTertio dꝫ eſſe debita circūſtātia loci. vn̄ cauerne terre nō dicunt̉ pͥuateluce diei qn̄ ibi nō eſt. Quarto detminatio ꝑtis. vn̄ hō nō d̓r viſu pͥuatus vel cecus qꝛ nō hꝫ oculos in pedibꝰ. Quīto debitꝰ reſpectꝰ vel mōtus. vn̄ homo nō d̓r pͥuatus curſu ſinō mouet̉ in curſu ita velociter ſicut ſagitta vel ventus.Quō eſt maior oppō ꝯͣdictoria qͣꝫ pͥuatiua CLXXII.Uuantū ad quartū: qūo videlicꝫ ⁊ vn̄ ſit ꝙ maior ē oppoſitio ꝯͣdictoria qͣꝫ oppōꝫuatiua. hoc em̄ nō videt̉ veruꝫ. Oppoſitio em̄ nō eſt niſi elōgatio potētie ab actu ſicut calor exn̄s in aqͣ elōgat ⁊ facit diſtare potētiā aque a frigiditate. ſed vt videt̉ ꝙ magis elōgat ⁊ facit potentiā diſtare ab actupͥuatio qͣꝫ ꝯͣdictio. qd̓ patꝫ. qꝛ tantūelōgat potētiā ab actu pͥuatio ꝙ nōp̄t eſſe regreſſus ꝑ naturā. Sed ꝯͣdictio nō tollit total̓r potētiam. imoetiā natural̓r d̓ nō ente facit ens. nōaūt de ceco vidēs. igit̉ maior eſt oppoſitio pͥuatiua qͣꝫ ꝯͣdictoria. Dicedū eſt ꝙ dupl̓r elōgat aliqͥd potētiāab actu. Uno mō ip̄am potētiā remouēdo ita ꝙ nihil eius relinquat̉
in oppōe ꝯͣdictoria. qꝛ in nō ente ſimpl̓r nihil eſt de potētia ad eſſe. Aliomō ponēdo obſtaculū vt nō reducatur potentia ad actū. qd̓ ꝯtingit dupl̓r. Unoº ad tp̄s ⁊ mobil̓r. ſicut calor poſitus facit diſtare ad tp̄s ſubiectū ſuū .ſ. aquā cū eſt calida a frigiditate ⁊ mobil̓r. Alioº ꝑpetue ⁊ immobilit̓. ⁊ ſic pͥuatio remouet potētiā ſui ſubiecti ad habitū. nō ꝙ potētia ſua deſtruat̉ oīo. ſꝫ qꝛ ponit obſtaculū indelibile. Et qn̄ d̓r ꝙ pͥuatio auferat potentiā ad actū. ⁊ ideocū potentiā ad ſubiectū ꝯͣdictio total̓r tollat: maior eſt oppō ꝯͣdictoriaqͣꝫ pͥuatiua. Un̄ eēt maiꝰ miraculūqͦtidie aīas creare qͣꝫ cecū illumīareilld̓ tn̄ minꝰ miramur qꝛ freq̄ntiꝰ. ⁊iſtud qꝛ rarius mirabiliꝰ reputamꝰ¶ De oppoſitione ꝯtrarietaCapl̓m. ¶ CXXIIII.Unc dicenduꝫ eſt de tertiaſpe oppōnis. ſcꝫ de ꝯͣrietate.vbi qͥnqꝫ ꝯſiderāda ſtꝭ. Primo qͥd eſt ꝯtrarietas. Scd̓o qͦt reqͥrunt̉ ad ꝯͣrietatē verā. Tertio qͥbusmōis dicant̉ large aliqͣ ꝯͣria. Quarto d̓ diuerſa ꝯditōe ⁊ natura diuerſoꝝ ꝯͣrioꝝ Quinto qūo radix oppōnis in ꝯͣrijs eſt a ꝯͣdictōe ⁊ pͥuatiōe.¶ Quid eſt contrarietas.Uantū ad primū dicendū eſtqͥd eſt ꝯtrarietas Hoc aūt ptꝫꝑ diffinitōem ꝯtrarioꝝ cōem .ſ. Cōtraria ſtꝭ que in eodē gn̄e poſita ſtꝭet maxime a ſeinuicē diſtant: ⁊ in eodē ſuſceptibili viciſſim inſunt. niſialteꝝ eoꝝ inſit a natura. Dicūt̉ aūtin eodē gn̓e poſita. qꝛ vtrūqꝫ eſt vnaſpēs alicuiꝰ gn̄is in qͦ differūt a ꝯͣdictōe cuius vnū oppoſitiuoꝝ eſt nonens abſolute. ⁊ a p̄uatiōe cuiꝰ vnuꝫoppoſitiuoꝝ eſt nō ens in tali ſubiecto. Un̄ extrema in illis oppōibuset iſto mō elongat̉ potētia ab actu nō ſunt eiuſdē gn̄is. nec qͦdlibꝫ extre