Druckschrift 
2 (1499) Opera mathematica
Entstehung
Seite
46r
Einzelbild herunterladen
 

Muſica

46

MHono cordi netarum ſynt̓ nenon per tria ganeratitioCapitulum .8.Uo quidē te tracorda que ſibimet quidēiuncta ſunt: a meſe v̓o diſiuncta: triū generum ſuperior deſcriptio quemadmodū locaret̉ on̄dit. Nūc ad aliud tetracordū veIIniēdū ē: ſinēmenon vocatur: quod iūctūē ei que eſt meſe. Qm̄ enim īter neten diezeugmenō meſen diapēte conſonātiā eſſe prediximus: ē auteꝫdiapente conſonantia trium tonoꝝ ac ſemitonij. treſTres vero ſunt toni in hoc pentacordo: quoꝝ vnꝰdem netes diezeugmenō ad paranetem diezengmenon diatōnon. Alter vero paranetes diezeugmenondiatonon ad tritem diezeugmenon diatonon. Tertius auteꝫ ꝑamēſes ad meſen: reliquūqꝫ ſemitoniuꝫtrites diezeugmenō diatōni ad paramēſen qm̄qꝫ netes diezeugmenon paramēſes tetracordū ab eaeſt meſe. eo tono diſiunctū: eſt īter ꝑameſen ac meſen. Si ex eo ꝑentacordo: quod eſt a nete diezeugmenon ad meſen: vnū abſtulerimus tonū .ſ. qui. continetur īter neten diezeugmenō paraneten die zeugmenon diatōnon: poterimus aliud tetracordū ad meſen iungere: vt fiat ſynēmenon: quod eſt cōiūctū hoc. qm̄ paranētes diezeugmenō diatōni: ē. c.c. numerꝰ ē. iii. cccclvi. horū tertia eiſdē addita facietmeſen. hic ergo numerus in diezeugmenon tetracordo. c. c. litteris ānotatus tono diſtabat a nete diezenmenon in genere diatonico: parāete diez eugmenōdiatōnos vocabat̉. in ſinēmenō aūt tetracordo .i. coniūctarū ſit nete ſinēmenon in tribus generibus cōſtituta. y. littera pernotata: ab ea octaua pars auferatur que ē. ccccxxxii. eiſqꝫ apponatur: fie̓t. iii. dccclxxxviii. que eſt paranete ſinēmenon. Z. littera pernotata. huiꝰ ꝑs ſumatur octaua ea eſt. cccclxxxvi. hecſumma ſi eiſdē: quorum octaua ē: aggreget̉: fiēt. iiii.ccclxxiiii. que eſt trite ſinēmenon diatōnos .i. e. Sedtm̄ nete ſinēmenō ad meſen ideſt. iii. cccclvi. ad. iiii.

deviii. ſeſꝗtertiā obtinet ꝓportionē. que eſt diateſſa: trite autem ſynēmenō ad neten ſinēmenon ideſtiiii. ccclxxiiii. ad. iii. cccclvi. duoꝝ tonoꝝ obtinet ꝓportionē: relinquit̉ trites ſynēmenon diatoni ad meſenproportio ſemitonij coniūctū eſt hoc tetracordūmeſe: atqꝫ ſinēmenō qͣſi cōtinuū cōiūctū. vocat̉.Et diatonici quidē hoc eſt facta ꝓportio. Cromatici vero talis diuiſio ē. Sumo netes ſynēmenō paranetes ſynēmenon diatonici ideſt. iii. cccclvi.. iii. decclxxxviii. differentiā. ea eſt. ccccxxxii. hanc diuido vtſemitoniū fiat. fiunt. ccxvi. hāc adijcio ad. iii. decclxxxviii. vt tria ſemitonia fiāt: erūt. iiii. ciiii. que ē parāete finēmenon cromatica. cui littera .s. ſuper appoſitaē. Ab hac igit̉ ideſt parāete ſynēme cromatica adtriten ſynēmenon prius quidem diatonicā. nūc verocromaticā ſemitoniū eſt Aqua trite ſynēmenon cromatica vſqꝫ meſen aliud ſemitoniū reꝑit̉. Sed quoniā a nete ſynēmenon vſqꝫ ad triten ſynēmenon diatonicā vel cromaticā duo toni ſūt: eſt in diatonicovel cromatico generibꝰ trite ſynēmenō diatōnos velcrōatica: eadē in genere enarmonio ꝑanete ſynēmenon enarmonios ē hn̄s ſūmā. iiii. ccclxxiiii. ſit. R.A qua vſqꝫ ad meſon ſemitoniū eſt. hoc ꝑtior ī duasdieſes hoc modo. Sumo differētiā parāetes ſynēmenon enarmōij meſes ideſt. iiii. ccclxxiiii.. iiii. dcviii.facit. ec. xxxiiii. hanc diuido. fient. cxvii. hanc adiicio paranete ſynēmenon enarmonios. i. iiii. ccclxxii.ifient. iiii. ccccxci. que. p. littera pernotatur. ſit ea trite ſynēmenon enarmonios. Eritqꝫ ſemitonium quodꝯtinetur īter paraneten ſynēmenon enarmonion:meſen ideſt inter. iiii. ccclxxiii.. iiii. dcviii. diuiſū tri ſinēmenō enarmoniō. .ſ. ē. iiii. ccccxci. Quocirca huius quoqꝫ tetracordi expedita ratio ē. Nūc aūtfaciēda ē deſcriptio iūcta tn̄ ceteris tetracordis .i.hiꝑboleon ac diezeugmenon. vt paulatim fiat deſcriptionis rata progreſſio.