Mulica

43

¶ Monocordi regularis ꝑtitio ī gnͣe diatonico. ca. 4Ed iaꝫ tempus eſt ad regularis monocordi diuiſionē venire. De qͣ re illud eſt predicendum: qd̓ ſiue in menſura nerui: ſiuein numeris. atqꝫ in eoꝝ ꝓportione ſtatuatur deſcribenda diuiſio. maius ſpatiū corde ⁊ maior numeri multitudo ſonos grauiores efficiet: At ſi fuerit nerui lōgitudo ꝯtractior: ⁊ in nūerisnon eq̄ multa pluralitas acutiores voces edi neceſſarie eſt. Atqꝫ ex hac ꝯparatiōe quantū vnaqueqꝫ fuerit vel longior vel pluriū numeroꝝ. Aliaqꝫ vel cōtractior vel paucioribus ſignata numeris: tanto vel grauior vel acutior inuenit̉. nec lectorē res illa cōturbet:qd̓ intēdentes ſepe ſpatia proportionū numero maiore ſignauimus: remittētes v̓o minore: cū ītēſio acumen faciat. remiſſio grauitatē. Illic .n. tantū ꝓportionū ſpatia ſignabamꝰ. Nihil de grauitatis aut acuminis ꝓprietate laborāteſ. atqꝫ iō ⁊ ī acumē maioribꝰ numeris intendimꝰ: ⁊ minoribꝰ in grauitatē ſepe remiſimus hic v̓o vbi cordaꝝ ſpacia ſonoſqꝫ metiemur: nāturā rerū ſequi neceſſe eſt: maioriqꝫ longitudini cordarum ex qua grauitas exiſtit: ampliores minori v̓oex qͣ vocis acumen naſcit̉ dare breuiores. Sit cordaintenſa. a. b. huic equa ſit regula que ꝓpoſitis partitionibus diuidatur vt ea regula corde appoſita: eedēdiuiſiones in nerui longitudine ſignētur: qͣs an̄ aſſignaueramus in regula. Nos v̓o nūc ita diuidimꝰ: qͣſiipſā cordā ⁊ nō regulā partiamur. Diuidat̉ igit̉. a. b.in quatuor partes ꝑ tria puncta que ſūt. c. d. e. Erūtigitur tota quidē. a. b. dupla ab his que ſūt. d. b. a. d.ſigillatim v̓o. a. d. d. b. duo. e. ſunt ab his que ſūt. a. c.c. d. d. e. e. b. Erit igitur. a. b. quidem grauiſſima ideſt

proſtamhanomenos. d. b. autē meſe. Eſt enī dimidiatotius. ⁊ ſicut. a. b. ab ea que ē. b. d. Dupla eſt ſpatioita. b. d. ab ea que eſt. a. b. dupla eſt acumīe. Nā vt ſuperius dictum eſt ſpatii ⁊ acuminis ſemper ordo conuerſus eſt Nā tanto eſt corda maior in acumine: quāto fuerit minor in ſpacio. quocirca erit ⁊. e. b. Netehyperboleon quoniam. e. b. eius que eſt. d. b. dimidiaquidem in qͣꝫ titate dupla vero in acumine. Rurſus.qm̄ eadē. e. b. eiꝰ que eſt. a. b. quarta pars eſt. in ſpatio: quadrupla erit ab eadem in acumine. Erit igitur(vt dictum eſt) nete hyperboleō dupla in acumineab ea que eſt meſe. Meſe autem dupla in acumine abea que eſt proſlambanomenos. Nete vero hyperboleon quadrupla in acumine ab ea que eſt proſlambanomenos: conſonabit igitur proſlambanomenos admeſen diapaſon. meſe ad netē hyperboleō diapaſonpſlambanomenos ad ad netē hyꝑboleō bis diapaſōRurſus qm̄ eque partes ſunt. āc. c̄. d. d. ē. ēb. Eſt autē.ā. b. quatuor earūdem partium. c. b. autē triū. a. b.ſeſquitertia eſt ab ea que eſt. c. b. Rurſus qꝛ triuꝫ eſtequalium partium. c. b. ſed. d. b. duarum: erit igit̉. c.b. ſeſqualtera eius que ē. d. b. Rurſus qm̄. c. b. ē triūpartium equaliū qͣlis eſt vna. e. b. tripla igit̉ eſt. c. abea q̄ ē. e. b. erit igit̉. c. b. lichanoſ hypatō diatōnos: cōſonabitqꝫ ꝓſlambanomenos ꝗdē ad lichanō hypatōdiatōnon diateſſa rō ꝯſonantiā. Eadē v̓o lichāos hyꝑatō diatonos ꝯſonabit ad meſen ꝯſonātiā diapēteEadēqꝫ lichāos diatōnos ꝯſonabit ad netē hyperboleon. diapaſō ⁊ diapēte. Rurſus ſit de tota. āb. nonāꝑtē auferā eā q̄ e. a. f. erūt ꝑtes octo. f. b. Erit igit̉.ſ. b. hypate hyꝑatō. ad qͣꝫ ſeſqoctauā ꝯtīeat ꝓportioneꝫ. a. h. ideſt proſlā banomenos. In muſica v̓o tonū.

ſ3