Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
187v
Einzelbild herunterladen
 

Citulus.XV.

vt de ſacro fonte ſpūſſancto: et aque gratie baptizatus eſt Ioh̓. in vtero ſanctificatꝰ ad vocē virginis. qn̄ſalutauit Elizabeth. Tercia ē adoptiua. qn̄ morientefilio imꝑator ip̄e in throno crucis manēs. reſcpͥto ſuo⁊ edicto adoptauit ſibi Ioh̓eꝫ euāgeliſtā in filium: dicens. Ecce filiꝰ tuus. Et ecce mr̄ tua. Quarta generatio ſua eſt general̓ et deducatīa qͣ .ſ. bonos generat: vtpia mr̄: ⁊ nutrit meritis: et exemplis. Eccl̓. xxiiij. Egomater pulcre dilectiōis ⁊cͣ.Quantū ad terciū .§. iij.cōmendat̉ ex dignitate filij: qꝛ ih̓u xp̄i. Ih̓s interp̄tat̉ſaluator. ipſe em̄nos ſaluat. Xp̄c interptatur vnctus.Tres aūt ꝑſone antiquitꝰ vngebant̉ .ſ. reges. ſacerdo.tes. ⁊ pugiles. ⁊ in hͦ apparet dignitas naͣlis ab ea geniti: qꝛ ſummꝰ rex. ſummꝰ ſacerdos. ⁊ ſummꝰ pugil: vt pugil ꝓ nobis pugnauit ꝯtra dyabolum: ⁊ vicit: vt ſacerdos ſe obtulit in ſacrificiū: vt rex nos coronat in celuꝫvt ſaluator ſaluat a morte pctī dyaboli ⁊ inferni. In natiuitate beate Marie. Capi. vj.N me omnis gr̄a vite⁊ veritatis Ecc̄i. xxiiij. Sicut in celo mateAriali ſunt diuerſa luminaria .ſ. ſtelle. luna. ⁊ſol. diuerſimode lucētia. Sic in celo eccl̓ie ſt̓ quidā ſācti: ⁊ ſctē tanꝙͣ ſtelle lucētes ꝑ gr̄aꝫ ⁊ gl̓iaꝫ. diuerſimōetn̄ ſicut ſtella differt a ſtella in claritate: vt ait apl̓us.Sol aūt iuſticie xp̄c deꝰ nr̄ plenꝰ eſt lumīe gr̄e .ſ. ⁊ veritatis: vt dr̄ Io j. a qͦ om̄s ⁊ ſtelle ⁊ luna illuīant̉. Sedbtā Maria pꝰ eū: vt luna luce maior ſtellis nob̓ apparens eſt. b. Maria pulcra: vt luna canit de ea eccleſia.Nam vt ait Hiero. Ceterꝭ ſctīs ꝑ ꝑtes. Marie v̓o plenitudo gr̄e ſe infudit. Et iō de ea dr̄. In me om̄is gratia vite ⁊ veritatꝭ. Ubi notanda ſunt tria gnā gr̄arum circa. b. Mariā ⁊ ꝑentes eiꝰ q̄ trahunt̉ ex genealogia dn̄i: quā refert Matheꝰ in pͥncipio euāgelij ſui: qd̓hodie legit̉. Ex interp̄tatōe .ſ. ipſoꝝ nominū hebraicorum in latinū: ex quibꝰ xp̄c ẜm carnē deſcendit. Libergeneratōnis incipit euangeliū.Et primo ponunt̉.§. j.ꝯditōnes gr̄oſe ⁊ v̓tuoſe ꝑentū v̓ginis .ſ. Anne ⁊ Ioachim. ex interp̄tatōe noīm in pr̄iarchis .ſ. ab abrahāvſqꝫ ad dauid. Hoꝝ igit̉ primꝰ ē abrahā: ⁊ hic notatur rectitudo fidiei in qͣ eſt iuſticia. Iuſtꝰ em̄ meꝰ ex fide viuit qd̓ eſt verbū abachuch allegatuꝫ ab apl̓o adromanos. Precipue abrahā ꝯmendat̉ de fide: ex qͣ iuſtificatꝰ eſt ẜm illud. Credidit abrahā deo: ⁊ reputatūeſt ei ad iuſticiā .i. ad iuſtificatōeꝫ. Et interp̄tat̉ abraham pr̄ multaꝝ gētiū .ſ. ꝑ iuſticiaꝫ fidei. Et de ꝑentibꝰv̓ginis .i. anna ⁊ ioachim dr̄ in hyſtoria eiꝰ. ꝙ erant iuſti ambo an̄ deū. Nota aliqͦs eē iuſtos an̄ hoīes: qͥ .ſ. abhoībꝰ querūt iuſti reputari: qd̓ xp̄c ꝓhibet: dicēs. Attendite ne iuſticiā vr̄am faciatꝭ corā hoībꝰ: vt videamīab eis ⁊cͣ. Math̓. v. Scd̓m bonū ex qͦ generat̉ in nob̓xp̄c in mēte. eſt irrephenſibilitas cū .ſ. qͥs cauet ne offēdat ⁊ ſcandalizet ꝓximū malo exemplo. Ad qd̓ hortatur apl̓s dicēs. Nemī dantes vllā offenſionē. Qd̓ quidam pauci faciūt malis oꝑbꝰ ⁊ verb̓ ſcandalizātes ꝓximos ſuos. Sꝫ ꝑentes v̓ginis: vt legit̉: erāt ſine reprehenſione viuētes. Et iſta irrep̄henſibilitas ſignificat̉in yſaac: qͥ interp̄tat̉ riſus. magnū em̄ gaudiuꝫ exurgitin mēte ex eo ꝙ qͥs irrep̄henſibilit̓ viuit. Terciū exqͦ generat̉ xp̄c in mēte ē obſeruātia mādatoꝝ dei. Necaliter pt̄ eē ingreſſus ad vitā xp̄m. Un̄ ip̄e ait Math̓.rix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata. nō vnuꝫ: velduo: ſꝫ oīa: vt dicē valeas illud Thob̓. iiij. Oīa q̄cunqꝫp̄cepiſti mihi pr̄ faciā: qd̓ fecerūt Anna ⁊ Iochim. dequibꝰ ſcriptū eſt. ꝙ incedebāt in oībꝰ mādatis dei. Et

hͦ notat̉ in Iacob qͥ interp̄tat̉ ſupplātator. Oꝑtet em̄ſupplātare vincē ⁊ ſubijcē ſenſualitatē ad obſeruāduꝫdei mādata. Quartū in generatōne xp̄i ē ꝯfeſſio adRo. x. Ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſaluteꝫ .i. neceſſaria. Et hͦinnuit̉: qꝛ Iacob genuit Iudā. qui interp̄tat̉ ꝯfeſſio.Confiteri em̄ oꝫ ⁊ pctā ſua ⁊ diuinas laudes. ẜm illd̓pͣs. Cōfitebor dn̄o nimis in ore meo .i. valde. Et declarat modū. In medio multoꝝ laudabo eū. Sic ioachī⁊ Anna ibāt ad templū ꝯfitētes dn̄o .i. gr̄as agentes ⁊ꝑ ſacrificia pctā diluētes. Quintuꝫ qd̓ ponit̉ in generatōne xp̄i eſt diuiſio ſeu diſtributō ſub̓e ſue in pauperes. Iudas em̄ genuit phares qui interp̄tat̉ diuiſioſcꝫ reꝝ ſuaꝝ cū pauꝑibꝰ Thob̓. iiij. Si multū tibi fuerit abundāter tribue. Si paꝝ: ⁊ illud libēter impertiri ſtude. Et pͣs. Diſꝑſit .ſ. iuſtꝰ hō: dedit pauꝑibꝰ. Ambroſ. Paſce fame morienteꝫ. Si non pauiſti occidiſti.di. lxxxvj. Nō facis. Parētes. b. Marie diligēter hͦ agebant diuidētes ſb̓e ſue redditꝰ tripharie. Partē vnamtemplo ⁊ mīſtris eiꝰ offerētes. Scd̓am pauꝑibꝰ. Terciam ſibi ⁊ familie ſue ad ſuſtentatōeꝫ retinētes. Sextum qd̓ multū iuuat ad generatōeꝫ gr̄e xp̄i ⁊ augmētum. eſt votū qd̓ .ſ. eſt de melioribꝰ bonis. ad q̄ al̓s qͥs n̄tenet̉: ſꝫ poſtꝙͣ fecerit: obligatur. pͣs. Uouete ⁊ redditedn̄o deo vr̄o: vbi glo. Uouere ē volūtatꝭ. ſꝫ reddere neceſſitatis. Phares em̄ genuit Eſrom qui interp̄tat̉ ſagitta: qꝛ vt ſagitta velociter aſcēdit ad deū: qͣſi feriendum ad amorē dandi qd̓ ſub voto petēdi. vel gr̄am cōcedendi ob voti oblatōꝫ. Iſtā ſagittā emiſerūt Ioachim ⁊ Anna. qn̄ ſteriles exn̄tes vouerūt deo fructumventrꝭ ſui. ſe daturos ei: ſi eis ꝯcederꝫ: qd̓ ⁊ obtinuerūt⁊ ſeruauerūt. Et nō ſicut vane ⁊ fallaces mulieres quequotidie vouēt. ⁊ nihil obſeruāt. Septimū eſt obprobrioꝝ tolerantia ⁊ iniuriaꝝ. Petrꝰ in canoīca ſuaSi quid patimī ꝓpter iuſticiā btī. ⁊ Math̓. v. Btī eritis cū maledixerint vob̓ hoīes: ⁊ dixerīt om̄e malū aduerſum vos mentiētes ꝓpter me. Naꝫ ⁊ xp̄c de ſe dicit.Factꝰ ſuꝫ obpro. hoīm et abie. pleb̓. in pͣs. Un̄ et ſeqͥt̉.ꝙ Eſrom genuit Aram. qui interpretat̉ excelſus. Obprobria em̄ et iniurie tolerate faciūt hoīem excelſumcorā deo. In cuiꝰ figurā dr̄: qꝛ multiplicate aq̄ .ſ. tribulationū. eleuauerūt archā in ſublimi .i. aīam Gen̄. vij.hͦ paſſus eſt obprobriū et ꝯtumeliā Ioachim: qn̄ pergens ad templū cū fecūdis. eiectꝰ eſt a ſacerdote ſacrificio repulſo. improperāte ei obprobriū ſterilitatis. Octauū eſt vt nō ſolū ſuſtineat aduerſa qd̓ cōe ē oībus: ſꝫ libēter ꝓ xp̄o: vt dicat cū apl̓o. Libēter gl̓iaborin infirmitatibꝰ meis: vt inhabitꝫ in me virtꝰ xp̄i. Utem̄ di. Greg. ab electis ſuis deꝰ curat macl̓as pctōrumtꝑali afflictōne extergē: qͣs in eis ineternū nō vult videre .i. punire. d̓ pe. di. j. Si pctm̄. Unde Aram genuitAminadab. qui interp̄tat̉ volūtariū. Volūtarie eī ſacrificabo tibi: ait pͣs .ſ. me in aduerſitatibꝰ tibi offerendo. Sic Ioachim accepta ꝯtumelia a ſacerdote nonrn̄dit ei malū ꝓ malo. Sꝫ ne ꝑturbaret officiū: vel populū in ꝯtendēdo: vel impatiaꝫ on̄dendo. receſſit patienter ferens iniuriā. ⁊ receſſit ad paſtores ſuos: non adꝯſanguineos qui ſecū vindicarēt iniuriā: ſic̄ hodie fitex qͦ multiplicant̉ mala. Nonū eſt ꝯſolatio angl̓icaNō em̄ quis diu poſſet ſuſtinē aduerſa: niſi angeli inuiſibiliter nos ꝯſolarent̉ ꝑ bonas inſtigatōes ⁊ illuīationes ꝯfortādo pͣs. ẜm multitudinē doloꝝ meoꝝ ī cordę meo. ꝯſolatōes tue letificauer̄t aīam meā. Et ſaraivxor Thobie eiuſdē. iij. c. Nō delectarꝭ dn̄e in ꝑditionibꝰ nr̄is: ſꝫ pꝰ tempeſtatē trāquillū facis. pꝰ lachrimationē et fletū exultatōneꝫ infundis: qd̓ ſignat̉ in eo. ꝙAminadab genuit Naaſan. qui interp̄tat̉ auguriumConſolat̉ em̄ angl̓s qͣſi auguriādo .i. ꝓmittēdo nobisbona. et p̄miū ex tribulatōibꝰ volūtarie toleratꝭ. Apparuit gͦ angelꝰ Ioachī et Anne de ſua ſterilitate ⁊ obprobrio illato huilitatꝭ: et ꝯſolatꝰ ē eis ꝓmittēdo filiāex eis naſciturā: q̄ eēt mr̄ dn̄i et ſpeculū mūdi. Et cum