¶ Titulus.XIIII.

oī pct̄o offerēt ſeipſos deo. ī holocauſtū .i. in ignē diuini amoris trāſformādos. Et ſic placebit deo ſacrificium Iude ⁊ hierl̓m .i. eccl̓ie triumphātis ſicut diebꝰ pͥſtinis .i. ſicut ſacrificia mūda aīaliū offerebant̉ in legeita oīno mūdi offerēt̉ ſācti deo. vel ſicut diebꝰ priſtinisi. ſicut ī tꝑe innocētie in ꝑadiſo terreſtri a primis parētibꝰ. Enumerat poſtea ꝓpheta q̄dā peccata q̄ abūdātin populis. ꝓ quibus ⁊ alijs om̄ibꝰ venit ad iudicandū⁊ puniendū malos. dicitqꝫ ſe teſtē. qꝛ teſtibꝰ nō egebitvt velocē. qꝛ ex inopinato eius aduētu erit celerrimū.quod tardiſſimū putabat̉ a malis. vel velocē dicit. qͥaip̄as ꝯuincet ſine vlla ꝓlixitate ſermonis ꝯſcīas. ẜm illud apl̓i. Cogitatōibꝰ accuſantibꝰ aut excuſantibꝰ ſeudefendētibꝰ. ī die qua iudicabit deꝰ occulta hoīm. Sicgͦ dn̄s futurus dr̄ teſtis velox. cū ſine mora reuocaturꝰē ī memoriā. vn̄ coīcat puniatqꝫ cōſcīam ¶ Itē malachias ī fine libri ſui cū admonuiſſet vt memīſſet legisMoyſi. qm̄ p̄uidebat eos multo adhuc tꝑe. nō eā ſpūalit̓ ſicut oportuerat accepturos. ꝯtinuo ſubiecit. Ecce ego mittā vobis Helyā teſbyte. an̄qͣ veniat dies domini magnꝰ illuſtris. qͥ cōuertat cor pr̄is ad filiū. ⁊ corhomīs ad ꝓximū ſuū. ne forte veniēs ꝑcutiat terrā penitus. ẜm. lxx. ē hic textus Aug. ꝑ hūc Helyā magnuꝫꝓphetā expoſita ſibi lege vltimo tꝑe an̄ iudiciū iudeosin xp̄m verū eſſe credituros celeberrimū ē. ī ſermonibꝰcordibuſqꝫ fideliū. Ipſe nō īmerito an̄ aduentū iudicis ſaluatoris ſperat̉ eē vēturus. qͥ nūc etiā viuere credit̉. Cū venerit gͦ. exponēdo legē ſpūalit̓ quā nunc iudei carnaliter ſapiūt. conuertet cor pr̄is ad filiū .i. corpatꝝ ad filios. Nā poſuerunt. lxx. ſingularē numeꝝ ꝓplurali. ⁊ ē ſenſus. vt etiā ipſi filij ſic intelligāt legeꝫ .i.iudei. quēadmodū pr̄es eorū .i. ꝓphete intellexerunt. īquibꝰ erat ⁊ ip̄e Moyſes. Sic em̄ cor patꝝ ꝯuertet̉ adfilios. cū intelligētia patꝝ ꝑducetur ad noticiā filioꝝ⁊ cor filioꝝ ad patres eoꝝ. dū in id qd̓ ſenſerint illi conſentiūt ⁊ iſti. Et cor homīs ad ꝓximū ſuū. Sūt em̄ inter ſe valde ꝓxime iūcti pr̄es ⁊ filij. Daniel quoqꝫ propheta. c. vij. locutus ē de quatuor beſtijs varijs .ſ. leęnavrſo. pardo. ⁊ quarta diſſimili alijs q̄ habebat cornuax. inter que ortū eſt cornu paruū. a cuiꝰ facie euulſa ſūtcornua tria ex illis. x. Que beſtie quatuor ſignāt quatuor monarchias mūdi. vt refert Aug. xx. d̓ ciui. dei. allegās Hiero. ſuꝑ danielē. videlꝫ aſſyrioꝝ prima. ꝑſaꝝ⁊ medoꝝ ꝓ ſecūda. grecoꝝ ꝓ tercia. romanoꝝ ꝓ qͣrta. ⁊cornu ꝑuū antixp̄m. Decē aūt cornua nō ſignāt deceꝫreges illius monarchie. ſꝫ potius diuiſiones eius i. x. regna. Poſt cornu illud ꝑuuꝫ ſignāte antixp̄m. deſcribitaduentū ab iudiciū. oſtendēs iudiciū fieri a deo trinitatę. qͥ ſignat̉ ī antiquo dieꝝ. Sed manifeſtatio iudicis ad omnes a xp̄o .ſ. ī humanitate aſſūpta. de quo poſtea dicit. Ecce in nubibus celi veniebat quaſi filiꝰ homīs. ⁊ vſqꝫ ad antiquū dieꝝ ꝑuenit. ⁊ dedit ei poteſtatem ⁊ honorē ⁊ regnū ⁊cͣ. Et multa dicit d̓ antichriſtoibi. Et in. c. viij. ⁊ in. c. xij. ¶ Ꝙͣuis autem teſtimoniaveteris teſtamēti inducta. inquit Aug. vbi ſupra. priora ſint tempore. noui teſtamēti teſtimonia p̄ponēdaſunt diguitate. qm̄ illa vera p̄conia noue ⁊ veteris teſtamēti ſcripture ſunt cōes nobis xp̄ianis ⁊ hebreis. licet ip̄i hebrei falſo intelligāt ⁊ exponāt. Dicta v̓o nouiteſtamēti ꝓpria ſūt xp̄ianis. ¶ Oēs euāgeliſte referuntdn̄m xp̄m ī euāgelijs p̄nūciaſſe futuꝝ finale iudiciū ſb̓diu̓ſis documētis ⁊ ꝑabol̓. Nā euāgē. Matheꝰ. c. xxiiij.diffuſe loquit̉ de iudicio fututū. Et int̓ cetera .xxv. ait.Cū venerit filius hoīs ī ſede maieſtatis ſue ⁊ om̄s angeli eiꝰ cū eo tūc ſedebit ſuꝑ ſed ē maie. ſue. ⁊ cōgre. an̄eū oēs gē. ⁊cͣ. Ubi ponit̉ ſma ꝓ electis dei qua dr̄. Uenite bn̄dicti pa. m. ꝑci. reg. ⁊cͣ. Et poſtea ſnīa ꝯtra malos. Diſcedite a me maledicti ⁊cͣ. Et in euāg. Luc. xxj.Erūt ſigna in ſole. luna et ſtell̓ acͣ. Tūc videbūt filiuꝫho. veni. ī nu. cū pote. mag. ⁊cͣ. Et Mar. xiij. poſt ſignap̄cedētia. Et Io. vj. ait xp̄s. Uenit hora ⁊ nūc ē quan

do mortui .ſ. ī aīa audiēt vocē filij dei .ſ. in p̄dicatōe. ⁊ qͥaudierint viuēt. audierint .i. obedierint viuent .ſ. vitagr̄e ⁊c̄. Et paulo poſt. Et ptātē dedit ei iudiciū facereqꝛ filius hoīs ē. Nolite mirari hoc. qꝛ venit hora in qͣoēs qui ī monumētis ſunt audiēt vocē filij dei. Et ꝓcedēt qui bona fecerūt ī reſurrectionē vite. qui vo malaegerūt ī reſurrectionē iudicij .i. dānatōis. ¶ Petrꝰ prīceps apl̓oꝝ ī ſcd̓a canonica. c. iij. de hͦ ſic ait. Ueniēt innouiſſimis diebꝰ in deceptioneꝫ illuſores. iuxta ꝓpriasꝯcupīas ambulātes dicētes. vbi ē ꝓmiſſio aut aduentus eiꝰ. Exquo em̄ pr̄es dormierūt. ſic oīa ꝑſeuerāt abinitio creature. Et infra. Nō tardat dn̄s ꝓmiſſis. ſedpatient̓ agit ꝓpt̓ vos. nolēs aliquos ꝑire. ſꝫ ad pnīaꝫ reuerti om̄es. Adueniet aūt dies dn̄i ſicut fur. ī quo celimagno impetu trāſiēt. elemēta v̓o calore ſoluent̉. t̓rav̓o ⁊ q̄ in ip̄a ſūt oīa exurent̉. Cū hec igr̄ oīa diſſoluenda ſint. quales oportet nos eē ī ſāctis ꝯuerſatiōibꝰ ⁊ pietatibꝰ expectātes ⁊ ꝓperātes ī aduētu dei ⁊ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Sicut ⁊ chariſſimꝰ fr̄ nr̄ Paulus ẜm dataꝫ ſibiſapīaꝫ ſcripſit vobis ī oībꝰ epl̓is. ¶ Paulꝰ ꝟo apl̓s. ij.ad Theſſa. ij. ait. Rogamꝰ vos fr̄es ꝑ aduentū dn̄i nr̄iIeſu xp̄i. vt nō cito moueamī a vr̄o ſenſu. neqꝫ terreamini. neqꝫ ꝑ ſpiritū neqꝫ ꝑ ſermonē. neqꝫ ꝑ epl̓am tanꝙͣ ꝑ nos miſſā. quaſi inſtet dies dn̄i. Ne quis vos ſeducat vllo mō. qm̄ niſi venerit diſſenſio ⁊ reuelatus fuerit hō pct̄i filius ꝑditionis. qͥ aduerſat̉ et extollit̉ ſuꝑom̄e qd̓ dr̄ deus. aut quod colit̉. ita vt ī tēplo dei ſedeattāqͣꝫ ſit deꝰ. nō retinētis ꝙ cū eēm apud vos hͨ dicebaꝫvob̓. Et nūc qͥd detineat ſcitis. vt reuelet̉ ī ſuo tꝑe. nāmyſteriū iā oꝑat̉ iniqͥtatis tm̄ vt qui tenet nūc teneatdonec de medio fiat. Et tunc reuelabit̉ ille iniquꝰ quēdn̄s interficiet ſpū oris ſui. ⁊ deſtruet illuſtratōe aduētus ſui. cuius ē aduētus ẜm oꝑationē ſathane. ī omniv̓tute ⁊ ſignis ⁊ ꝓdigijs mēdacibꝰ. Aug. hͦ verba inducēs. xx. libro de ciuitate dei ait. Nulli dubiū ē cū de antixp̄o dixiſſe. dieqꝫ iudicij. Hūc em̄ appellat diē dn̄i nōeē vētuꝝ niſi prior ille venerit. Sꝫ ī quo tēplo ſit ſeſſurus incertū ē. vtꝝ ī illa ruina tēpli qd̓ a ſal̓one rege cōſtructū. an ī eccl̓a. Un̄ nōnulli nō ip̄m prīcipē. ſꝫ ⁊ vniuerſū quodāmō corpꝰ eiꝰ .i. ad eū ꝑtinentē hoīm multitudinē ſimul cū ip̄o ſuo principe. hͦ loco intelligi antixp̄ꝫ volūt. quod aūt ait. Iā myſteriū oꝑat̉ iniqͥtatistm̄mō qͥ tenet teneat ⁊cͣ. Ego ꝓrſus qͥd dixerit me fateor ignorare. Suſpitōes tn̄ hoīm quas vel audire vellegere potui nō tacebo. Quidā putāt de imꝑio dictūfuiſſe romano. ⁊ ꝓpterea Paulū apoſtolū nō aꝑte ſcripſiſſe ne calumnia videlicet incurreret. ꝙ romano imperio male optauerit cū ſperaret̉ eternuꝫ. vt in hoc qd̓dixit. Iā myſteriū oꝑat̉ iniqͥtatis neronē intelligi voluerit. cuiꝰ iā facta veluti antixp̄i videbāt̉. Un̄ nōnulli ip̄m reſurrectuꝝ ⁊ futuꝝ antixp̄m ſuſpicant̉. Alij v̓onec occiſū putāt. ſꝫ ſubtractū potius vt putaretur occiſus. ⁊ ſic occultari donec reuelet̉ in ſuo tꝑe. et reſtituatur ī regnū. Sed multū nimira ē p̄ſūptio tanta hͦ opinantiū. Illud aūt quod ait apl̓s tm̄ qͥ mō tenet teneat. donec de medio fiat. nō abſurde de ip̄o romano imperio credit̉ dictū tāqͣꝫ ſit dictū tm̄. qͥ mō imꝑat imperet donec de medio fiat .i. de medio tollat̉. Et tūc reuelabit̉ iniquꝰ quē antixp̄m ſignificari nullꝰ ābigit. Alijv̓o ⁊ quod ait qͥd detineat ſcitis. ⁊ myſteriū iniqͥtatisnō putāt dictū niſi de mal̓ ⁊ fictis qͥ ſunt ī eccl̓ia. donecꝑueniāt ad tantū numeꝝ qͥ antixp̄o magnū ppl̓m faciat. ⁊ hoc eſſe myſteriū iniqͥtatis. qꝛ videt̉ occultū. hortari aūt apl̓m fideles vt ī fide quā tenēt tenaciter ꝑſeuerēt dicēdo. tm̄ qͥ mō tenet teneat. donec de medio fiat. hoc eſt donec extat de medio eccl̓ie myſteriū iniqͥtatis. qd̓ nūc occultū ē. Alius gͦ ſic alius ſic apl̓i v̓ba cōiecturat. hͦ tn̄ eū dixiſſe dubiū nō ē. Nō veniet xp̄s adiudicādū niſi prius venerit antixp̄s ad ſeducēdos populos ī aīa. Cuiꝰ aduētus erit ẜm oꝑatōꝫ ſathane. ī ſignis ⁊ ꝓdigijs mēdacibꝰ. hec Aug. ibidē.