¶ Capitulū.II.

⁊ nihil inuenit de tꝑalibus hic poſſeſſis. Sed inuenitnihil qd̓ cōmiſit .i. pctm̄. Nam etſi actus pctī aliqd̓ ſitinquātū actus. tū inquātū pctm̄ nihil nulla natura ē.ſꝫ defectꝰ rōnis. ſicut tenebra defectꝰ luminis. ¶ Exemplū notabile ponit ſaluator nr̄ in euāgelio vt̓ refert lucas. c. xij. de quodā diuite qͥ cū ager ſuus vberes fructꝰattuliſſet. cepit mēte eſtuare ⁊ timere ne ſibi deficerētloca ad reponēdū tantos fructꝰ. Sed ſubito cogitatiomalicie ſibipſi rn̄dit dicēs. Scio qͥd faciā. deſtruā horrea mea ⁊ maiora faciā. ⁊ illuc cōgregabo oēs fructusmeos ⁊ dicā aīe mee. Anima mea habes multa bonarepoſita in ānos plurimos. Comede epulare et qͥeſce.Cūqꝫ iſta diceret. dixit illi deꝰ. Stulte animā tuā hacnocte repetēt a te .ſ. demones. Que aūt ꝑaſti cuiꝰ erūt?q. d. nō tua. nō tecū portabis. ſꝫ oīa tibi deficient. Ponit Ioh̓. dam̄. ſimilitudinē in hiſtoria ioſaphat. videlicet̉ ꝙ in qͣdā ciuitate erat iſta cōſuetudo. Ciues illiꝰeligebāt quēdā ex ea rectorem ⁊ dn̄m ipſius ciuitatis.cū omni libertate ⁊ ptāte. vt poſſit facere qd̓ ſibi liberet. ⁊ vti oībꝰ bonis ad placitū. Sed trāſacto anno regni ſui. mittebat̉ ad quādā inſulā ſolus. ⁊ ſine aliquoſubſidio bonoꝝ. vbi nil erat ad eū ſuſtētādū. vn̄ oportebat eū deficere ⁊ cito. Cū aūt quidā ſagax ad tale regimen fuiſſet aſſūptus. ꝯſiderās qͥd ſibi futuꝝ erat. qꝛmittēdus ad illā inſulā prudēter ſibi ꝓuidit. nā infraillū annū pluries miſit ad inſulā multa ⁊ varia bona⁊ victualia. ⁊ qͥ ea cuſtodiret. Quo facto pꝰ annū illicdirectꝰ. ex bonis q̄ illic deſtinauerat bn̄ ⁊ copioſe vixit.nō p̄ inopia defecit vt ali qͥ nō ſibi ꝓuiderūt. Ciuitasiſta eſt mūdus iſte in qͦ ⁊ ſi qͥs valeat omībꝰ bonis eiusvti ad placitū. tn̄ poſt vitā eius q̄ breuis eſt. ad aliamvitā trāſire oportet. nec de his aliqͥd portare pōt tūc.niſi ea q̄ dū h̓ viuit illuc trāſmitrit .ſ. ꝑ elemoſynas etbona oꝑa. Oꝑa em̄ illoꝝ ſequunt̉ illos dr̄ Apoc̄. xiiij.Un̄ ⁊ Amb̓. ſuꝑ lucā. Nō ſunt hoīs bona .ſ. iſta tꝑaliavera bona nō ſunt q̄ ſecū afferre nō pōt. Sꝫ vt ait beatus Laurēcius decio. facultates qͣs reqͥris manꝰ pauperū in celeſtes theſauros deportauerūt .ſ. ꝑ elemoſynas datas ab eo. Illic gͦ trepidauerūt timore vbi nonerat timor.Quarto nō eſt.§. iiij.timendū tꝑalia amittere. qꝛ inqͥnabilia ſunt ad tranſgreſſionē. Maculant em̄ aīam pluribꝰ generibꝰ tranſgreſſionū ꝓpter abuſum eaꝝ. ꝓpterea dn̄s appellat diuitias iniqͥtatis cuꝫ dicit Luce. xv. Facite vobis amicos de māmona iniqͥtatꝭ. Māmona nomē eſt ſyriacūvt ait Hiero. latine diuitie interp̄at̉. Diuitie aut iniq̄dicunt̉. nō ꝙ in ſe ſint male. ſꝫ qꝛ frequēter male acquirunt̉. vel male retinēt̉. Uel eis hoīes male vtunt̉. Un̄Siero. Omnis diues. aut iniquus aut heres iniqͥ. EtAugꝰ. Uermis diuitum ſuperbia. inde em̄ ſe maioresalijs exiſtimāt ⁊ alios deſpiciūt. quia p̄ alijs abundāt.Sꝫ ⁊ inordinate hō afficit̉ ad diuitias ⁊ auare ſeruatUn̄. Augꝰ. ad macedoniū. Iā prudēter intueamur qd̓ſcriptū eſt. fideli hoī totꝰ mūdus diuitiaꝝ infideli autnec obulꝰ. Nōne oēs qͥ ſibi vidēt̉ gaudē cōqͥſitis eiſqꝫvti neſciūt. alienū poſſidere cōuincimꝰ. hoc certe alienum nō eſt. qd̓ iure poſſidet̉. Hōc aūt iure qd̓ iuſte ⁊ hͦiuſte qd̓ bene. Omne igit̉ qd̓ male poſſidet̉ alienū eſtMale poſſidet qͥ male vtit̉. Hec aug. xiiij. q. iiij. Quiddicā. vbi glo. exponit pͥncipiū huiꝰ auctoritatis ſic. infideli .i. auaro. qꝛ auaritia dr̄ ydoloꝝ ſeruitꝰ ꝑ ſimilitudinē. tali infideli totꝰ mūdus nec ē obulꝰ. qꝛ qͣſi nil reputat. ſꝫ alia adhuc plura affectat. fideli aūt totꝰ mundus .i. q̄libet ꝑs etiā minima eoꝝ q̄ ſunt in mūdo diuitiaꝝ eſt ꝓ diuitijs cōputat. Propterea apl̓s Thimotheū diſcipulū inſtruit. quō diuites debeat docē ⁊ cautos facere: dicēs. Diuitibꝰ huius ſeculi p̄cipe. nō ſublime ſapere. nec ſperare in incerto diuitiaꝝ ſuaꝝ ſꝫ facile tribuere cōmunicare .ſ. alijs res ſuas ⁊cͣ. Na qui vo-

lunt diuites fieri. incidūt in laqueū magnū dyaboli ⁊tēptationē. ⁊ in deſideria multa ⁊ inutilia. q̄ mergunthoīem in interitū. Et in figurā huiꝰ dn̄s anathematizauit theſauros hiericho. ꝓhibēs vt nullus ex populoiſrahel de eis acciperet. ſꝫ igni cōburerent̉. Ad inſinuandū ꝙ theſauri huiꝰ mūdi nō debēt trāſire in ſortembonoꝝ fideliū. vt exponit Gr̄anus .j. q. iiij. §. Sꝫ obij.citur. Iericho em̄ interp̄tat̉ luna. ⁊ ſignat mundū mutabilem. iſrahel vidēs deū nunc ꝑ fidē poſtea ꝑ ſpēmIſti gͦ theſauri mūdi .ſ. tꝑalia. inquātū mundi ſunt .i.nō licite habita. nō debēt haberi a fidelibꝰ. ſꝫ igni charitatis exponere .i. affectu deſpicere. ne coinqͥnetur abeis. Nec obſtat ꝙ diues fuit valde Abrahā in poſſeſſione auri ⁊ argenti ⁊ animaliū vt ptꝫ in Gen̄. ⁊ Ioh.magnꝰ dn̄s ⁊ diues. qꝛ et ſi diuites effecti in rebꝰ. tn̄ pauperes affectu et patres paupeꝝ vt on̄dit̉ in eoꝝ geſtis.qd̓ manifeſtū fuit ꝑ tēptatōnes eoꝝ. Iob in nullo turbatꝰ ex amiſſione oīm. Abrahā in relinquēdo patriāin ꝑegrinādo ⁊ habitādo in papilionibꝰ. In oblatione filij ⁊ hmōi. Sed qͥs eſt ille qͥ inuētus eſt ſine macula in diuitijs. qͥ poſt auꝝ non abijt. ipſum ſequēdo nōdeū. nec ſperauit in pecunie theſauris. Quis eſt hic ⁊laudabimꝰ eū. Econtra. Illic hoīes mundi trepidauerūt vbi nō erat timor .i. rō timēdi iſta amittere.Quinto nō eſt.9. V.timēdū tꝑalia amittere. qꝛ ſunt impeditiua ad perfectionē. Sicut bonū eſt qd̓ oīa appetūt ẜm ph̓m in pͥncipio ethicoꝝ. ita ⁊ vnūqd̓qꝫ appetit ſuā ꝑfectionē. ꝑfectus aūt oīs erit. ſi ſit ſicut mgr̄ eius ait xp̄s Luc̄. vj.Qui et Math̓. xxiij. dicit. Unꝰ eſt mgr̄ veſter xp̄s. ſꝫ vtait Augꝰ. Omnia terrena cōtempſit hō xp̄s vt cōtemnenda eſſe monſtraret. Ubi notandū ꝙ nō ea rōne cōtempſit pauperrimꝰ factus. ita vt non haberet vbi caput ſuū reclinaret ne videlicet ex poſſeſſione ipſaꝝ reꝝ⁊ diuitiaꝝ traheret̉ inordinato affectu ad ipſa. vel nimia ſolicitudine occuparet̉. aut a diuina cōtēplatione retardaret̉. Nihil hoꝝ poterat in eo eſſe. Impeccabilis em̄ erat dn̄s ih̓s dicit Ioh̓. dam̄. ⁊ cōtinueⁱ aīa eiꝰdiuinitate fruebat̉. Sed ideo hͦ fecit. vt daret nobisexemplū ⁊ ꝓuocaret ad iſta faciendū. vt eū ꝑfecte imitaremur ſciēs ꝙ iſta tꝑalia. et ſi nō ipſum. tn̄ nos infirmos multū retrahūt a ꝑfectione. q̄ conſiſtit p̄cipue incontēplatione ⁊ amore diuinoꝝ. ¶ Sunt etiā iſta tēporalia vt viſcus ꝓpter amorē ⁊ ſollicitudinē eoꝝ. quiviſcus cū tangit pēnas ſeu alas auiū volare nō pn̄t ſꝫad yma deſcēdentes defacili capiunt̉. Sic tꝑalia alasintellectꝰ ⁊ affectꝰ inficiūt. ⁊ impediunt ne ad ſuꝑna libere valeant auolare. Un̄ ſaluator nr̄ iuueni qͥ mādata adimpleſſe ſe dixerat. ⁊ de maiori ꝑfectione q̄rebatinqͥt ipſe. Si vis ꝑfectus eſſe. vade vende oīa q̄ habesda pauperibꝰ ⁊ ſeq̄re meMath̓. xix. Nō ꝙ ipſa ꝑfectiocōſiſtat in ipſa pauꝑtate ⁊ abrenunciatione oīm. ſꝫ qꝛhoc eſt inſtrumētū valde accomodum veniēdi ad ꝑfectionē. vt determinat btūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. Qd̓ etiamfirmat venerabilis Ioh̓. caſſia. in coll̓. pͥma abbatismoyſi. hoc etiā intellexerūt gētiles ph̓i qͥ vt magis liberi eſſent ad ſpeculationem veritatis tꝑalia iſta contempſerūt. Et de Socrate dicit Hiero. xij. q. ij. gloria.Socrates ille thebanꝰ homo quondā ditiſſimꝰ. cū adphiloſophandū athenas ꝑgeret magnū auri pondusabiecit. nec putauit ſe poſſe virtutes ſimul et diuitiaspoſſidere. Nos ſuffarcinati auro xp̄m pauperē ſequimur. ⁊ ſub̓ p̄textu elemoſyne pͥſtinis oꝑbꝰ incubātes.quō poſſumꝰ aliena fidelit̓ diſtribuere qͥ nr̄a timide reſeruamꝰ. Hec ille. Alius ph̓us (ni fallor) anaxagorasad ſtudiū ſapīe ꝑgens. in mare ꝓiecit pecunias qͣs habebat: dicens. Abite male cupiditates. demergo vosne demergara vobis. Hoc de pluribꝰ in genere refertLactātius in pͥncipio inſtitut̉. Multo tn̄ ꝑfectius xp̄icole iſta tꝑalia ⁊ delicias ⁊ diuitias ⁊ gloriā contēpſe-