¶ Capitulum.II.

dum qꝛ ipſe deus vt dr̄ Sap̄. v. Armabit creaturā advltionē inimicorū eiꝰ. Et cū oīa paueāt ⁊ obediāt adnutū eius. multomagis hō hͦ dꝫ agere. qͥ plus recepitet rōne fulcit̉. Un̄ angelus clamabat oībꝰ gentibꝰ: dicens. Timete dn̄m ⁊ adorate eū: qui fecit celū ⁊ terrāet oīa q̄ in eis ſunt Apoca. xiiij. ¶ Quinto ex oꝑatiōeſuꝑnaturali .ſ. miraculorum. psͣ. Turbabunt̉ gētes .ſ.ad pnīam ⁊ timebūt. qui habitant terminos a ſignistuis .ſ. vſqꝫ ad habitātes: vſqꝫ in extremis terre. Cumem̄ viderent hoīes fieri oꝑa q̄ nullus hoīm facere pōt.nec dij gentiū demonia. nec tota virtus nature createſcꝫ cecos illuminari. demones effugari. mortuos ſuſcitari. corꝑa celeſtia a ſolito curſu immutari ad petitōꝫioſue ⁊ ezechie: varias infirmitates ſubito curari. Itſi etiā reges terre vidētes ſic admirati ſūt. turbati adpnīam. cōmoti ſunt ab infidelitate ad fidē. tremor app̄hendit eos ad venerandū ⁊ colendū. ⁊ ad timenduꝫtantā maieſtatē q̄ p̄dicabat̉. a ſanctis q̄ inuocabat̉ incuius virtute totū agebat̉. Cum em̄ illi qͥ nauigabātcū iona tēpeſtate in mari orta. ſolū circa nauim eorū.poſt miſſionē eius in mare vt iuſſerat. mare ſedatū. fluctus miteſcere. timuerūt deū verū. vt ſcribit̉ Ione. j.c. Cum vidiſſet rex darius danielē ꝓphetā miſſū in lacū leonū: qꝛ verū deū celi adorabat illeſū ꝑmāſiſſe. necab eis in minimo leſuꝫ. timuit ip̄m deū ac publice mādauit. paueāt oēs deū danielis ⁊ cōtremiſcant. qꝛ ipſeverus deus qui liberauit danielē ⁊cͣ. Dan̄. vj. c. Xp̄o ieſu dn̄o nr̄o cuius miracula ſunt. vt ait Criẜ. pelagusimmēſū reſuſcitāte adoleſcētē filiū vidue. accepit oēspn̄tes ibi timor. ⁊ magnificabāt deū Luce. vij. vidētesturbe ꝑaliticū ſanatu timētes glorificauerunt deumMath̓. ix. Sed ⁊ cēturio ⁊ qui cū eo erāt gētiles in paſſione xp̄i. viſo terremotū: ⁊ his q̄ fiebāt. timuerūt valde: dicētes. Uere filius dei erat iſte Math̓. xxij. Quisenarrat miracula oīa? Sexto inducit ad timorē dn̄iml̓tip lex punitio eius Iere. ij. Arguet te malicia tuaet paulopoſt. Scito ⁊ vide: qꝛ malū eſt tibi ⁊ amarumte dereliquiſſe deū tuū. ⁊ timorem eius nō eſſe apud teDeut̓. v. Deū tuū timebis. Et infra. Ne qn̄ iraſcat̉ furor eius ꝯtra te. ⁊ auferat te de terra Ecc̄i. j. Unus em̄eſt altiſſimus oīpotēs rex potēs ⁊ metuendus nimis.Quis em̄ nō timeat ꝯſiderādo qͣꝫterribiliter flagellauit pctōres? Angelos ſuꝑbiētes de celo p̄cipitauit ininfernū ⁊ in demones cōmutauit. pͥmos ꝑentes de ꝑadiſo terreſtri ꝓpter inobedientiā expulit. genus hūanum ꝓpter luxuriā diluuio ꝑdidit. Sodomitas ꝯbuſtos igne ⁊ ſulphure ſubuertit. Iſrahelitas peccātesincredulitate ⁊ murmure in heremo ꝓſtrauit. dauid ꝓpter inanē gloriā. ⁊ ppl̓m ſuū ꝓpter cōiurationē cū ablalone ꝯtra eū. peſte ꝑcuſſit. lx. milia in triduo infectōeilla ꝑēptis. Ezechiā ꝓpter ingratitudinē vſqꝫ ad morteꝫ infirmū reddidit. Et ſic de alijs. Et iō merito ſct̄iclamār Apoca. xv. Mirabilia ſunt oꝑa tua dn̄e quiste nō timebit. Et Greg. Si placere deo veraciter cupimus. poſtꝙͣ ſubegimus ꝑuerſa. etiā in nobis bn̄ geſtatimeamus. ¶ Septimo ⁊ vltīo ad timorē inducit vtilitas copioſa ex ipſo timore ꝓueniēs Deutro. v. Quisdet eis talē hr̄e mentē vt timeant te dn̄e. ⁊ bn̄ ſit eis inſēpiternū obſtetrices egyptie hebreoꝝ qꝛ timuer̄t deūob reuerētiā eiꝰ n̄ occidētes mares vt mādauerat pharao. dic̄ moy. ꝙ edificauit eis domos Exo j. Siue ſpūales ẜm Hiero. infūdēdo v̓tutes ⁊ gr̄am. Siue tꝑalit̓ẜm Gre. dādo diuitias. vt. xxij. q. ij. Si q̄libꝫ. Et ecc̄i.xxxiij. Timēti deū nō occurrēt mala .ſ. pct̄oꝝ ⁊ ī tēptatione deꝰ liberabit illū. psͣ. Timētes dn̄m nō minuet̉omni bono.¶ De timore mundano. ¶ Capl̓m. ij.Imor mundanus eſtquo quis timet tēꝑalia amittere. vt diuiti-

as. dignitates ⁊ hmōi ꝓpter qd̓ vitandum deum offendit. contra eius mandata faciendo. qd̓ eſt mortale peccatum. vel cum eſt ad hoc mente diſpoſitus. cum cogitat ſibi poſſe accidere. Inde ꝓcedūt multa mala. vn̄Aug. ſuꝑ illud psͣ. Incenſa igni ⁊ ſuffoſſa ab increpatione vultus tui peribunt. inquit. Omnia peccata ꝓcedunt. aut ab amore male inflamante .i. inordinato.aut a timore male humiliante .i. deijciente: ꝑ amoreminordinatū dr̄ anima ſeu oꝑa eius incenſa. ꝑ timoremmūdanū dr̄ ſuffoſſa. Timor eī deijcit ⁊ ad ima ſubmittit. Sed iſta cū criminalia ſunt. vtiqꝫ ꝑibunt ab increpatōe vultus dei .i. in futuro iudicio. Ad ꝑditōꝫ eī ducunt qd̓ teſtat̉ Ioh̓. apoca. xxj. Timidis aūt ⁊ incredulis homicidis ⁊ veneficis. fornicarijs mendacibꝰ. parseorum in ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris. ¶ Ꝙ ad multa etgrauia ſcelera inducat talis timor mundanus. ptꝫ perexempla. Nam pharao rex egypti. qꝛ ex multiplicatōne filiorū iſrael in egypto. timebat regnuꝫ ſibi auferrimandauit occidi ⁊ ſubmergi mares hebreorū cum naſcerent̉ Exo .j. Serodes rex timens ne puer natus nunciatus a magis rex iudeorū auferret ſibi regnū: turbatus eſt. ⁊ necem innocentū ꝓcurauit Mat̉. ij. Ierobo.am rex iſrael timens de acceſſu ppl̓i iſrael ad hieroſolymā. vt adorarent ⁊ hoſtias offerrēt in templa iuxtalegem dn̄i. ppl̓s ipſe iſrael amicitia iūgeret̉ cum tribuiuda. vn̄ ſe ſubderet regi iuda ⁊ ipſe regnū amitteret.fecit fieri vitulos aureos in dan et berſabee terminisregni iſrael. p̄cipiens ppl̓o vt illos colerent ⁊ immolarent. iij. Regū. xij. Pontifices iudeorum timentes neforte venirent romani ⁊ tollerent eorum locum ⁊ gentem Ioh̓. xj. conſilio decreuerunt xp̄m occidi. Sed timentes amittere tꝑalia ⁊ ꝓpter hoc iniuſticiā cōmittentes. amiſerunt ſpūalia ⁊ tꝑalia. animam ⁊ corpus.De his ergo qui ꝓpter timorē amittendi tꝑalia vt diuitias. honorē. famam ⁊ hmōi. offendūt deum. poteſtapte dici illud psͣ. Illic trepidauerūt tīore vbi nō erattimor .i. vbi nō erat rō timendi. ita videlicet ꝙ ꝓpter hͦpeccarent. Et ꝓpter. vij. rōes ſeu conditōes terrenorūQuia vilia ob ꝯditiōꝫ. Quia defectibia adꝑmanſiōꝫQuia inqͥnabilia ad trāſgreſſionē. Quia īpedibiliaad ꝑfectōꝫ. Quia obligabiliaad rōꝫ. Quia nocibiliaad felicitatōꝫ. Quia deceptibilia ad cōſeruationē.Primo igit̉ nō eſt ti.§. j.mendū tꝑalia amittere vt ꝓpter hoc cōmittat̉ peccatum. qꝛ ipſa ſunt vilia: nullus em̄ curat vel timet amittere vilia. ⁊ p̄cipue cum ex hmōi amiſſione conſeruet p̄cioſa. ſicut patet in nauigantibꝰ qui nō timent vel curant ꝓijcere merces p̄cioſas in mare. vt conſeruēt vitam q̄ p̄cioſior eſt. Tꝑalia bona vocant̉ ſtercora in diuino eloquio ꝓpter ſui vilitatem. Dicit̉ em̄ Ecc̄i.xxij.De ſtercore boum lapidatus eſt piger. Piger eſt quiob timorē alicuius laboris omittit facere bonum qd̓debet. Talis lapidat̉ ſpūaliter ⁊ occidit̉. Sed vnde deſtercore boum .i. ob iſta tꝑalia quę timet amittere velnon habere q̄ ſtercus dicunt̉ boum. qꝛ .ſ. ſancti doctores qui agros mentiū ſcindunt vomere verbi dei. ſtercus ea reputant .i. viliſſima. Audi paulum egregiump̄dicatorem quid dicat de hmōi oīa arbitror vt ſtercora. vt xp̄m lucrifaciā ⁊ inueniar in illo ad Philip̄. iij. c.¶ Conſideremus conditionem eorum et videbimusvilitatem. p̄cipue attenta p̄cioſitate ſpūalium bonoꝝQuid eſt aurum ⁊ argentum ⁊ alia metella. Certe ſpuma terre. in viſceribus terre naſcit̉. nullā vitam habētnon rōnalem. vt hō. nō. ſenſibileꝫ vt aīalia bruta etiāviliſſima. vt formica muſca ⁊ vermes non vegetabilē.vt arbores et quecunqꝫ herbe viliſſime. Qui ſericumNonne ſtercus vermium viliſſimorum. Quid veſteslanee. Nonne vellus pecorum. Quid palatia. Nonnelapides inſenſibiles. Quid agri. Nonne terra. Quidgloria tꝑalis. Nonne vētus. Unde boetius de ph̓ica