¶ Titulus.XII.

q. j. hec ē fides. Probatur ⁊ hoc ratiōe. quia ſi aliquotempore eccl̓ia aliquid contra fidem declaraſſet. tunnon fuiſſet ſemꝑ virgo ſine macula ⁊ ruga. Item ſic ꝓmiſſio chriſti qua ꝓmiſit Luce. xxij. ꝙ fides Petri nūꝙ deficeret fuiſſet falſa. tunc em̄ fides aliquo temporedefeciſſet. Sicut ergo ei quod eſt ꝑ angelum diffinitūnon eſt phas contradicere. Sic quod ē ſemel per apoſtolicam ſedem circa ea que ſunt fidei ſemel diffinituꝫ⁊ approbatum. non ē phas contradicere. Sed ꝑ apoſtolicam ſedem ſemel fuit diffinitum ⁊ approbatuꝫ. ꝙ̄xp̄s ⁊ apoſtoli nihil habuerunt. nec in ꝓprio nec in cōmuni ꝙͣtuꝫ ad dominiū ergo oppoſitū aſſerere nephaseſſe videtur. Minor ꝓbatur extra de verb. ſigni. Exijtqui ſeminat. libro. vj. §. porro. vbi ſic dicit̉. Dicamusꝙ abdicatio omniū rerum in ꝓprio vel in cōmuni propter. deuꝫ meritoria ē ⁊ ſancta. Et ſequit̉. Quomodoprimi fundatores militantis eccl̓ie prout ab ipſo fonte hauſerant. in nolentes ꝑfecte viuere. ꝑ doctrine ⁊ vite ipſorum alueos deriuarunt. Item ibi dicit ꝙ chriſtus hāc expropriationē ⁊ verbo docuit. ⁊ exemplo firmauit. Que quideꝫ decretalis fuit ꝑ plures romanospontifices confirmata. ⁊ etiam ꝑ concilium viennenſe. ¶ Sed ad iſtud reſpondetur ſic ab aliquibus. ꝙ illa decretalis Exijt. ē reuocata ꝑ Ioh̓. xxij. in illa queincipit. Quia nonnunꝙͣ. et ideo argumentū ſumptuꝫab illa nō cōcludit. Sed ſciendū ꝙ decretalis aliquapōt dici reuocata dupl̓r. Uno modo tanꝙͣ falſa. ſicutqn̄ determinat̉ exp̄ſſe eſſe falſum qd̓ in illa continebat̉Et ſic dicunt illam decretalē Exijt. non eſſe reuocatāꝑ illā aliaꝫ ſubſequentē. Quia nōnunqͣꝫ. Alio mō pōtdici reuocata quia dubia. qꝛ .ſ. contenta in illa ſub dubio reuocant̉. Et ſic dicūt ꝙ fuit reuocata. Qd̓ declarant ſic. Illa decretalis dr̄ reuocari tanꝙͣ dubia. circaquam ⁊ contenta in ea contingit ꝯtrarie opinari. Sꝫſic eſt de illa decretali Exijt. vt patet ꝑ conſtitutioneꝫQuia nonnunqͣꝫ. ergo tanqͣꝫ dubia reuocata. ⁊ ꝑ conſequens eius auctoritati non ē neceſſario ſtandū. Sꝫiſta reſponſio nō euadit difficultatē rationis inductequia ſi eccleſia diffinit aliquādo in fide ⁊ moribus aliquid eſſe veꝝ. ⁊ poſtea oppoſitū. ergo eccleſia aliquando erraſſet. quod videt̉ abſurdū. Et ideo rn̄detur alit̓.videlicet ꝙ ſicut patet extra de baptiſmo ⁊ eiꝰ effectu.Maiores. qn̄ occurrit aliquod dubiū in articul̓ fidei.vel in ſcriptura ſacra. licet declaratio magiſtralis poſſit ꝑtinere ad doctores quoſcunqꝫ. tamen declaratio ⁊determinatio auctoritatiua ⁊ finalis. cui om̄es habētacqͥeſcere. ꝑtinet ad dominū papā. quod clare fuit oſtēſum Act̉. xv. vbi orta diſſenſione. vtrum legalia ſeruari deberent cuꝫ euangelio. conſuluerunt Petꝝ ⁊ aliosapoſtolos qui erant in Hieruſalem. Et Petrus ſicutprinceps apoſtoloꝝ decreuit legalia nō eſſe ſeruanda.Nec obſtat quod Iacobus ibideꝫ dicit. Ego iudiconō inquietari eos ⁊cͣ. qꝛ Petrus primo decreuit. Poſtmodū Iacobꝰ ſicut loci illius epūs. ad on̄dendū ꝙ ibiſicut ī tota eccl̓ia iuriſditionē ordinariā habebat. Iacobꝰ autē in illo loco. nō quidē equalē. ſed ſubordinatam. quia ſua erat ſub illa Petri. Itē certum eſt ꝙ ſētētia Iacobi nō potuit artare extra terminos ſue iuriſditionis. Sed illa ſnīa petri obligauit vniuerſos ꝑorbē. Si gͦ cum occurrunt dubia circa ſcripturam ſacrā vel articulos fidei. declaratio et determinatio ſpectat ad papā. multo fortius cum dubia occurrunt circa intellectū alicuius conſtitutionis ſue. vel p̄deceſſoris ſui. declaratio ⁊ determinatio ſpectat ad ipſum papā. Modo circa dicta illius conſtitutionis contingebat dubitari de paupertate xp̄i ⁊ apl̓orū. Et ideo Io.xxij. ⁊ rei veritatē ⁊ veꝝ intellectum illius conſtitutionis voluit declarare. Et ideo ꝙͣtuꝫ ad hoc. n̄ ꝯtradicitilli ꝯſtitutioni Exijt. ſꝫ illā declarat. Cū gͦ dr̄ ꝙ in illadecretali diffinit̉. ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nihil habuerunt qͣꝫtumad dominiū in ꝓprio vel in ꝯmuni. Dico ꝙ non ē verū

ſimpl̓r. vel ſi alicubi diceret̉. intelligendū eſſet ꝙͣtū adbona immobilia. non ꝙͣtum ad mobilia. Et hoc videtur dicere textus Luce. ix. cum dicit. Filius homīs nōhabet vbi caput ſuum reclinet. Nō em̄ habebāt xp̄s⁊ apoſtoli domū vel agꝝ. ſed bene habuerunt eoꝝ precia. Quod dr̄ gͦ in illa conſtitutione Exijt. dicimus ꝙabdicatio oīm reꝝ in ꝓprio vel in cōmuni propter deum meritoria ē et ſancta. quam primi fundatores ⁊cͣ.Dico ꝙ abdicatio omniū in ꝓprio vel in cōmuni. intelligēda ē ſupple omniū immobiliuꝫ. Et eodē modoquod ibi dr̄. Hāc expropriationē xp̄us docuit verbo ⁊exemplo firmauit. Dico ꝙ intelligit̉ ꝙͣtū ad bona immobilia q̄ primitiua eccl̓ia habere noluit. qꝛ futurameccl̓iam in gētibus p̄uidebat. Nō autē de bonis mobilibus. nec etiā de immobilibꝰ intellexit qͣꝫtum ad ius īvſu. ſꝫ ſolū ꝙͣtū ad ius ⁊ dominiti ī re ſimpl̓r. Uel pt̄ aliter dici diſtinguēdo de ꝓprio ⁊ cōi. Nā ꝓpriū poteſt accipi dupl̓r. Uno mō ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra cōe ⁊ ſic abdicatio reꝝ etiam mobiliū in ꝓprio ē ſancta ⁊ meritoriaAlio mō ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra alienū. Et ſic abdicatōreꝝ in ꝓprio. videlꝫ ꝙ quis viueret nō de ſuo ſꝫ alieno.in quo nullum ius haberet ſaltim ſicut pars coītatis.non ē meritoria nec ſancta. Sil̓r abdicatio in cōi poteſt ītelligi dupl̓r. Uno mō ꝙ coītas nihil habeat ꝙͣtū ad ius ⁊ dn̄ium ī rebꝰ mobilibꝰ vel īmobilibꝰ ꝓvllotēꝑe. ⁊ ſic abdicatio in cōi nō eſt ſancta nec meritoriaAlio mō ꝙ ſic cōmunitas nihil habeat ꝙͣtuꝫ ad ius etdn̄ium. ꝙ ſinguli eoꝝ haberēt ꝓ libito volūtatis. acſihaberēt in ꝓprio. ⁊ nō ẜm diſtributionē ſuꝑioris. ⁊ ſicdico ꝙ abdicatio in cōi eſt meritoria ⁊ ſancta. quā primi fūdatores ſeruauerūt. vt pꝫ. Act̉. iiij. qꝛ ſinguli nonvtebant̉ bonis illius coītatis ad votū. ſed ꝓut diſtribuebat̉ eis a ſuꝑioribꝰ. Quod gͦ dr̄ in decretali Exijt.ꝙ abdicatio in ꝓprio ē ſancta ⁊ meritoria. videlꝫ ꝓutdiſtinguit̉ ꝓpriū ꝯtra ꝯmune. nō ꝓut diſtinguit̉ cōtraalienū. Et ſil̓r abdicatio in cōi ē meritoria. ꝓut cōmune diſtinguit̉ ꝯtra ꝓpriū in ꝑticulari habēdo ius ⁊ dominiuꝫ quilibet de coītate in rebꝰ. Et ex his patet ꝙ q̄fuerūt ꝑ Nicolaū circa pauꝑtatē xp̄i ⁊ apl̓orum dictavel edita in conſtitutione Exijt. nō fuerūt contraria.Sed ꝑ Io. xxij. in ſua conſtitutione Quia quorundā.fuerūt magis explicite declarata.Secūdo cōtra veº. §. xxiiij.rā ꝯcluſionē arguit̉ ſic. Facere ꝯtra p̄ceptū ē mortaleẜm omnes. Sed apl̓is fuit p̄ceptuꝫ nihil hr̄e in ꝓpriovel in cōi. quod patet Math̓. x. vbi xp̄s dixit imꝑatiueNolite poſſidere auꝝ neqꝫ argentū neqꝫ perā neqꝫ calciamēta nec duas tunicas ⁊cͣ. Et confirmat̉ hoc. quiaMar̄. vj. dicitur ꝙ precepit eis ne quid in via tollerētEt ad idem dicit glo. Augu. ſuꝑ illud quod dixit Petrus contracto. Auꝝ ⁊ argentū nō eſt mihi. quod p̄ceptū dn̄i Petrus ſeruabat nō habēs auꝝ ⁊ argentum.Cū ergo apoſtoli nō dicant̉ peccaſſe mortaliter circapaupertatē. Si habuiſſent aliquid in ꝓprio vel in cōmuni. feciſſent contra preceptū ⁊ mortaliter peccaſſētgͦ nihil habuerunt in ꝓprio vel in cōmuni. ¶ Sed adiſtud rn̄detur multipl̓r ⁊ optime. Primo quidē. quiaẜm Aug. in pluribus locis iſtud nō fuit p̄ceptū ſed documentū. vnde faciendo contrariū nō peccabāt mortaliter. ſicut nec religioſi peccant mortaliter. tranſgrediendo documenta .i. monitiones ⁊ ceremonialia ſuorū ordinū nō ex contemptu. Et ꝙ nō fuerit p̄ceptū. pꝫex hoc. quia ſub eodem contextu dicit̉ Lu. x. Nemineꝫꝑ viaꝫ ſalutaueritis. Nimis em̄ duruꝫ videtur dicereꝙ apoſtoli ⁊ apoſtolici viri euntes ad p̄dicandū. ſi falutarēt peccarent mortaliter. Preterea multa ex eisque ibi interdicta ſunt reꝑiuntur habuiſſe. Nam ⁊ loculos habebant. quos Iudas portabat. et ſacculumet peram. Unde dixit eis Luce. xxij. Qui habet ſacculum tollat. ſimiliter et peram ⁊ cetera. Ex his verbis