Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
131v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XII.

re dn̄ium: tn̄. qꝛ nō erāt capaces. nō trāſferebatur ī eisdictū dn̄ium. Sed iſtud non valet. qꝛ nō ē veꝝ. ꝙ apl̓iꝑ votū quod fecerūt. ſe non capaces cuiuſlibet iuris ⁊dominij reddiderunt in rebꝰ. Primo quidē. qꝛ votumcū ſit de meliori bono. nō pōt eſſe de re illicita. ſꝫ vt ꝓbatū ē ſupra ī. ij. arti. vſus denudatꝰ iure vtēdi ē illicitus. Ergo cū apl̓i neceſſe habuerint vti rebꝰ tꝑalibusneceſſarijs ad vitā. ſeqͥtur ꝙ nō potuerūt vouē ſe noneſſe capaces cuiuſcūqꝫ iuris ī rebꝰ tꝑalibꝰ. Secūdo qͥacū ius ī rebꝰ tꝑalibꝰ. ſiue ꝙͣtum ad vſum. ſiue qͣꝫtuꝫ adſub̓am rei. nihil aliud ſit ꝙͣ ptās licite vtendi talibus.ſequitur ꝙ ſi apoſtoli vouiſſent ſe nō poſſe habere iusin iſtis temporalibus. vouiſſent vtiqꝫ ſe non poſſe habere poteſtatē licite vtendi temꝑalibus. quod ē abſuidum. Tunc em̄ vel facerent contra votū. vel ſemꝑ illicite vterent̉. cū impoſſibile ſit ꝙ aliquis habeat actūlicite vtendi ſine poteſtate licite vtēdi. cum actꝰ egrediatur a potentia. quare patet ꝙ nunꝙͣ tale votū emiſerūt. Preterea non ē veꝝ quod illi dicūt .ſ. ꝙ ī rebꝰdatis xp̄o ⁊ a apl̓is eius. ius ⁊ dn̄ium remaneret penesdantē. ⁊ tn̄ apoſtoli ꝑ actū ſuū emēdo ⁊ vendēdo trāſferebant ius ⁊ dominiū in eos quibꝰ vendebāt ſeu quibus pecunias dabāt cū emebāt. qꝛ vt dictū ē. et habet̉in regula iuris. li. vj. Nemo poteſt plus iuris tranſferre in aliū qͣꝫ ſibi competere dinoſcat̉. vnde ſi nō habebant apl̓iius ⁊ dn̄ium in illis rebꝰ vel pecunia. non poterant ī alios tranſferre. vnde hoc implicat contradictionem. Secūdo cōcluſio iſta ⁊ huius articuli .ſ. ꝙxp̄us ⁊ apoſtoli habuerunt in cōmuni aliqua quo adius ⁊ dominiū mobilia. ꝓbatur ſic. Quibꝰ competit iure ordinario ⁊ ex officio ſeminare ſpiritualia ipſis debētur de iure ſtipendia neceſſaria ad vitam. ita ꝙ habent ius ⁊ poteſtatē accipiendi neceſſaria ab eis quibꝰſpiritualia ſemināt. hoc patet. jͣ. ad Corīth̓. ix. vbi apoſtolus ait. Si ſpūalia vobis ſeminamus nō ē magnuꝫſi carnalia vr̄a metamus. Quis em̄ militat ſuis ſtipēdijs ⁊cͣ. Etiā hoc ptꝫ ex multis iuribꝰ. vt. xiij. q. j. §. hieita. Et extra de deci. cum contingat. Sed xp̄o ⁊ apl̓iscompetebat iure ordinario ⁊ ex officio ſeminare ſpiritualia. De xp̄o patet Iſa. Spūs dn̄i ſuꝑ me ⁊cͣ. ad euāgelizandum pauperibus miſit me. De apoſtolis oſtenditur Math̓. x. Euntes docete omnes gentes baptizātes ⁊cͣ. Et Mar̄. vlt̓. Predicate euangeliū omni creature ⁊cͣ. Et cū diſcipulos xp̄s miſit ad p̄dicandū dixitLu. x. Edētes et bibentes que apud illos ſunt. Dignꝰē em̄ operarius mercede ſua. Cum ergo chriſtꝰ ⁊ apoſtoli haberent ex officio ſeminare ſpiritualia. hēbantius in recipiendis vite neceſſarijs. Sed in eis que debentur alicui de iure. habet ius ⁊ dominiū. ergo ⁊cͣ. Ꝙſi quis huic rationi vellet opponere. dicendo videlicꝫꝙ ſit duplex debitum. iuris ⁊ gratitudinis. apoſtolisnō ex debito iuris de quo loquimur ſed ex debito gratitudinis debebātur temporalia neceſſaria ad vitam.Reſpondetur primo quidem. quia Aug. dicit ꝙ debebantur apoſtolis illa ſicut ſtipendia militantibꝰ. Sꝫſtipendia hm̄oi debentur ex debito iuris. Secundo qꝛdicit idem Aug. ꝙ cum Paulus nō recepit iſta ſtipendia a Corinthis. ſibi conſocijſqꝫ victū procurās de labore manuū receſſit a iure ſuo ergo talis poteſtas eratpoteſtas iuris. Tercio qꝛ Chriẜ. dicit illis fuiſſe ⁊ eſſedebita. ſicut merces mercēnarijs. Sed claruꝫ ē ꝙ meicennarijs nō ex debito gratitudinis ſed iuris debeturmerces. Sequitur ergo concluſio principalis. ꝙ xp̄us⁊ apoſtoli habuerunt nō ſolum vſum nudū facti. ſedius ⁊ dominiū in cōmuni ī aliquibꝰ mobilibus. Qſi quis adhuc obijciat. videlicet ꝙ apoſtoli ſicut ⁊ alijprelati haberēt ius ī hm̄oi ex officio. tamen ex voto fecerant ſe non capaces huiuſmodi iuris. Itē cum eſſētp̄lati ⁊ religioſi. inqͣꝫtum religio ſi non licebat eis habere tale ius. Reſpondetur ꝙ iſte rationes nō valent.Primo quidē. quia ē contra intentionē pauli apoſto

li qui dicebat. jͣ. ad Corinth̓. ix. ſe habere hāc poteſtatem. ſed nolebat ea vti. qua tn̄ ptāte alij apl̓i vtebant̉Sed ſi vouiſſent ſe nō habituros tale ius ſeu poteſtatē. non potuiſſent habere ⁊ vtētes ea. ſicut faciebat petrus ⁊ alij apoſtoli. feciſſent contra votum ſuū. ⁊ mortaliter peccaſſent. quod ē falſum. Ꝙtum ad ſecundūreſpondetur. ꝙ exquo inꝙͣtum p̄lati. apoſtoli habuerunt ius ⁊ dominiū. ſequit̉ ꝙ ſimpliciter habuerūt dominiū. quia vt dictū ē ſupra in ꝓpoſitionibus reduplicatis affirmatiuis qn̄qꝫ p̄dicatum conuenit cum ſubiecto. cuꝫ reduplicatione conuenit ei ſimplicit̓. Sicutſi homo inqͣtum ē animal ē ſenſibilis. ſequit̉ ſimpliciter ꝙ hō ē ſenſibilis. Un̄ ſimpliciter concedendū ē ꝙapl̓i habuerunt ius ⁊ dn̄ium in cōi in hm̄oi. Pretereacū ſtatus p̄latoꝝ ſit ꝑfectior ſtatu religioſoꝝ qd̓ cōuenit alicui ẜm eſſe ſuū potiſſimū. cōuenit ei ſimpliciterTercio ꝯcluſio principalis ꝓbat̉ ſic. xp̄s ⁊ apl̓i habuerunt loculos in quibꝰ pecunia ſeruabat̉. vt patꝫ exeuangelio in diuerſis auctoritatibus ſupra inductis.Illā gͦ pecuniā aut habebant vt ꝓpriam. aut vt cōmune. non vt ꝓpriā vt oſtēſū ē. gͦ vt cōem. Igit̉ aliqua habuerunt in cōi. Sed aduerſarij veritatis reſpōdebūt.Primo quidē. qꝛ xp̄s in habēdo loculos. geſſit ꝑſonaꝫinfirmoꝝ. vt dicit Aug. ⁊ tangit decretalis Exijt. Secundo quia xp̄s ⁊ apl̓i habuerunt loculos nō ꝓ ſe. ſedꝓ egenis ⁊ pauperibus. quare illā pecuniā non habebant vt ꝓpriam nec vt cōmunē. Sed iſte rationes nonvalent. Et prima quidē. quia vt dictū eſt in .vj. artic.Chriſtus in habēdo loculos. ꝙ geſſiſſe dicat̉ ꝑſonaminfirmoꝝ. nō ſic ē intelligendū ꝙ egerit aliquod opusimꝑfectu. cū fuerit ī omnibꝰ actibus ſuis exemplartotius ꝑfectionis. ꝑfectis ⁊ imperfectis. nec ꝙ illd̓ quodegit .ſ. habēdo in cōi aliqua ꝑtineat ad ſtatū imꝑfectorū. vt exponūt iſti heretici. Sed cū multipliciter infirmitas dicatur in ſcriptura. de qua infirmitate intelligat̉ ſupra in vj. arti. declaratū ē. et principaliter ꝙ dictuꝫ Aug. intelligit̉ de infirmitate carnis. qͣ videlicetſubiecti ſumus fame. ſiti ⁊ indigentijs multis. quibꝰ etxp̄s ſubditus fuit. ⁊ nō infirmitate imꝑfectōnis vite.cū nō ſit ſtatus minus ꝑfectus. hr̄e aliqua in cōi qͣꝫtūad ius ⁊ dominiū. ꝙͣ nō ea habere ꝙͣtū ad dn̄ium. ſꝫ tm̄ad vſum. vt oratoria domus. vaſa. paramenta ꝓut hn̄tminores .ſ. tm̄ ad vſum. Nā vſu conſumptibilia vt panis ⁊ vinū. ⁊ hm̄oi. habēt minores. ſicut ⁊ vſum ī his q̄eis dantur. ſed ius ⁊ dominiū. et idem de pecunia dataxp̄o ⁊ apoſtolis. Ꝙ auteꝫ xp̄s in habēdo loculos nōfecit opus imꝑfectionis. vt iſti heretici exponūt. id eſtꝑtinens ad ꝑfectionē eoꝝ qui loculos habēt in cōmuni. pōt multipl̓r ſuaderi. Primo quidē. qꝛ dicit Aug.xij. q. j. Habebat dn̄s loculos a fidelibꝰ oblata conſeruās. ⁊ ſuoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ alijs indigentibꝰ tribuebatTūc primū eccleſiaſtice pecunie forma ē inſtituta ⁊cͣ.Si gͦ ex hoc ꝙ xp̄s habuit loculos. ē tradita forma eccleſiaſtice pecunie habēde. gͦ xp̄us ex hoc nō fecit opusimꝑfectōnis. Abſit em̄ ꝙ a ſpōſa ſua immaculata ſpecioſa formata ⁊ vnita. ſe xp̄s imitādū volu erit in hͦ qd̓ē imꝑfectiōis. Pręterea tota eccl̓ia primitiua nō eratimꝑfecta. ⁊ tn̄ ip̄a maxime ſecuta ē formā loculoꝝ xp̄oblata a fidelibꝰ ꝯſeruans. vt pꝫ Act̉. iiij. Preterea ſiloculos hr̄e eēt forma qͦ ad imꝑfectos. ⁊ nō quo ad ꝑfectos. paulꝰ ꝑfectiſſimꝰ ⁊ ꝑfectōis xp̄i imitator. hāc formā ī ſe nō ſuſcepiſſet. nec ad hāc formā aliqͦs maxīe ꝑfectos induxiſſet. Sꝫ Paulꝰ gaudēt̓ ī ſe oblata a fidelibꝰ ſuſcepit. ⁊ ꝓ ſuis ⁊ ſuoꝝ ncc̄itatibꝰ ſeruauit. vt ptꝫij. ad Coꝝ. ij. Et fecit fieri collectas vtimitterent̉ hieroſolymā. Preterea int̓ oꝑa ꝑfecti p̄lati ⁊ ad ꝑfectiōꝫeiꝰ ꝑtinētia ē. ꝙ ſubditis ⁊ filijs ſpūalibꝰ ꝓuideat. nonſolū ſpūalia. ſed ⁊ tꝑalia egētibꝰ. ꝓut pōt exemplo xp̄i.qui turbas verbo paſcebat ⁊ corꝑali cibo. vt patet depanibꝰ multiplicatis Ioh̓. vj. ⁊ Mar. viij. Sꝫ conſtatꝙ nō poſſent temꝑalia miniſtrare p̨̄lati. niſi haberent