Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
120r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.VIII.

etiam ꝑmanentis. qd̓ eſt ꝑmaxi me notoriū facti. qd̓. ſ.nouit maior ꝑs ppl̓i ſeu vicinee vbi morat̉. vt cum tenet cōcubinā publice. vt dicit glo. ſuꝑ. §. qn̄. q. e. Si reus negat eſſe notoriū crimen ſuū. requirit̉ aliquis ordo iudiciarius. vt .ſ. ꝓbetur ſaltem duos teſtes illudeſſe notoriū. oꝑtet vt citet̉ ſnīa tanꝙͣ cōtra notoriūdet̉. Qd̓ etiā dicit Gratianus in dicto. §. qn̄. talisnotorius peccator ꝓbatus poſt ſcd̓am terciā correctionē .i. admonitionē. ſi incorrigibilis inuenit̉. eſtnandus ſnīam. tenet̉. qꝛ in hmōi notorijs non requirit̉ admonitio p̄cedens. Itē in xj.. q. iij. §. euidenter itaqꝫ. poſt. c. ad menſam. dicit. inijtiens manus violentas in ꝑſonā eccleſiaſticā incurrit anathema. ẜm illud. xvij. q. iiij. Si quis ſuadente. ex ponensanathema .i. ſeꝑationem a ſacr̄is ingreſſu eccleſie.aūt a cōione fideliū. ſed vt dicit ibi glo. bn̄. hoc teneteccleſia. Nam cōtra eſt. extra de appell. ꝑuenit. Eſtem̄ ſeꝑatus etiā a cōione fideliū. Io. fa. volens corrigere dicit talem eſſe excōicatum. ſed vitandū an̄ꝙͣ denunciet̉ qd̓ eſt falſum. Et cōtra eum eſt exp̄ſſe deſen. ex. cum ab hoīe. Itē in eadē et qōne. in. §.cum er go ſnīa. poſt. c. nonſolū reus. exponit illud Grego. Snia paſtoris ſiue iuſta ſiue iniuſta timēda eſt. appellans ſnīam iuſtam. cum eſt in hoīe vere illud crimē quo excōicat̉. Iniuſtam: cum eſt crimen illud. ſedaliud: puta excōicatur furto quis. qui tn̄ furtumcōmiſit: ſed adulteriū. Et hanc etſi iniuſtam dicit timendā ſeruandā. Sed ſi eſt in eo aliqd̓ criminalevidet̉ velle dicere. tunc habet timere vel ſeruareSed vt dicit glo. male intellexit verba Greg. deceptꝰex eo qd̓ ſubintulit Greg. Ne cum iniuſte forſitan ligat̉. ipſam obligationis ſue ſnīam ex alia culpa mereatur. Sed vocat Greg. aliam culpā ipſum cōtemptumſnīe. cum .ſ. non ſeruat eam. qꝛ ini uſte ligatus eſt. cum cōmiſerit illum exceſſum ꝓpter quē excōicat̉. Quātumcūqꝫ igit̉ ſit iniuſta. niſi ſit lata poſt appellationēvel contineat intolerabilē errorē. Lata a ſuo iudice ligat ſeruanda eſt. In. xij. q. j. vbi querit̉ vtrū liceat clericis habere ꝓpria bona. arguēs cōtra multa inducit. Demū ſoluit. in. §. cum ergo. poſt. c. p̄cipimus diſtincti onē. videlꝫ. clericis oriētalibꝰ quibꝰlicet vti matrimonio. occidentalibꝰ qui ante ordinationē ſuā legitime habuerūt vxorē filios. licet habere ꝓprium ſui familie ſuſtentationē. Alijs aūt quia pueritia fuerunt in clericatu non licet. Sed vt dicitglo. iſtud eſt verum. Nam clericis oībꝰ licet habere ꝓprium. niſi renūciauerint ꝓprijs vt religioſi. vel veto ſe ad hoc aſtrinxerint. vl̓ tꝑe primitiue eccleſie. Etde his intelligenda ſunt illa. c. de hoc vident̉ dicere.Hec in glo. ſummaria in principio quaſi. cui cōcordatTho. Itē in. iiij. q. j. Querēs vtrum clericis liceatin iudicio repetere ſua. Rn̄. poſt argumēta duplicitervidelicet. clericis etiā ꝑfectis licet in iudicio contēdere. lucro captando. ſed darnino euitando. Iteꝫ et ſino ſuis rebus. tn̄ cōibus eccleſiarū ſuarumlicet ſtare in iudicio eis defendendis. Sed imꝑfectaeſt iſta ſolutio glo. ſummaria melius et ꝑfectius rn̄det. Dicit em̄ omnes clerici qui habent ꝓprium velhabere poſſunt. poſſunt licite ſua repetere in iudicio.Si habēt ꝓprium vt religioſi. poſſunt repetere bona eccleſiarū ſuarū ſeu monaſterioruꝫ ſi ſunt p̄lati demandato ſuorū ſuꝑiorum poſſunt repetere. vt. xvj. q.j. monachi. Omnes etiā clerici pn̄t agere in iudiciomiſerabilibꝰ ꝑſonis de mandato ſuꝑioris. xvj. q. j. ꝑuenit. Nec hoc derogat ꝑfectiōi ſtatus religio. qͣꝫuismagis deceat alios litigare .ſ. laicos In. xvj. qiij. §. pōt etiā aliter. poſt. c. dilectio. dicit. ſufficit adp̄ſcribendū ab initio habuerit bonā fidē cum cepitpoſſidere rem alienā. etſi medio tꝑe habuerit ꝯſcīamrei aliene tn̄ preſcribit. Sed licet ſit ẜm iura ciuilia

tn̄ vt dicit ibi glo. hoc non tenet ẜm ius canonicū. cuiin hoc eſt ſtandum. Oportet em̄ non ſolū ab initio:ſed omne tp̄s quo currit p̄ſcriptio habeat bonā fidēid ē credat ſe iuſte poſſidere. vt de re. iu. poſſeſſor. li. vj. In. xxij. q. iiij. §. vltimo: dicit. habens votū caſtitatis. ſi iurat aliquā ducere in vxorē: iuramētumillicitū eſt ꝑnicioſum. qꝛ cōtra votum hoc eſt verūEt ſubdit ſeruare hoc iuramentum ꝓhibet̉. ſedpnīa ſibi de violatōe voti eſt iniungēda. qd̓ dicit mgr̄eſt verum cōſūmato matrimonio. qꝛ illam dimitterenon pōt. hoc obligatione iuramenti. ſed maiorivinculo ſacramenti. Sed ſi conſūmauit matrimonium: ꝓhibet̉ ſeruare illud iuramētū. al̓s peccat mortaliter. Maius em̄ prius. vn̄ obligatus eſt vinculūvoti. qͣꝫ illius iuramentū. ideo ad primum tenet̉. Ibietiā ſubdit ſiquis iurat ſe facturum clericuꝫ velreligioſum. ꝓhibetur illud iuramentum ſeruareqꝛ non adimit̉ hoc ſalus anime nec corꝑis. Nam etlaici in ſuo ſtatu poſſunt ſaluari. Sed ẜm Tho. iurādo grauiter peccat. qꝛ ponit obicem ſpirituiſancto.Nam et ſi in ſeculo poſſit ſaluari: melius tn̄ ꝑfectiusin clero vel religione. Dicit̉ aūt iuramentū illicitumnonſolum cum adimit̉ ſalus anime vl̓ corꝑis: ſed etiācum diminuit̉ ſalus alterius eorū. vel ꝓfectus animeimpedit̉ obſeruationem iuramenti talis. Sicut ſiquis iurauit dare alicui panem neceſſarium ad ſuſtentationē. vt illicitum ꝓhiberet̉ illud obſeruare. ſedetiā ſi iuraret ei cōpauaticū quo melius ſuſtentaret̉.vt illicitum eſſet ꝓhibēdum obſeruare. Et multomagis eſt illicitum cum iurat illud facturū. qd̓ magisſaluti anime ꝓficit. In eadē. q. v. §. j. dicit. quicogit aliquē ad iurandū falſum .i. exigit ab eo iuramētum. peccat mortaliter ſicut ꝑiurās. qd̓ glo. affirmatSed hoc intelligendū eſt qn̄ ille ſcit ſeu veriſimilitercredit iurabit falſum. vt declarat Aug. in. c. ille quiq. e. Nam al̓s ſi quis exigit ab aliquo iuramentū. vel ſe. vel iudicem in iudicio veritate inuenienda. neſciens ſi ille falſum iurabit. videt̉ arguēdus de mortali. Et multomagis iudex exigens iuramentum ẜmformā iuris vel ad requiſitionē ꝑtis cum debet. peccat. ſi ſciat illum falſum iurare ẜm Tho. In. xxiiijq. j. §. ſi aūt. poſt. c. audiuimus. videt̉ dicere. lapſusin veterem hereſim: excōicatus eſt. vnde ſuſpēſus abexecutione ordinis iuriſditionis. Et alios excōmunicare non valet. Sed nouam hereſim confingens excorde ſuo. non eſt excōicatus. Et cum toleret̉ ab eccleſia poteſt excōicare al̓s agere. .ſ. eſt occultus. Sedglo. dicit indiſtincte. ſiue veterem ſequat̉. ſiue nouāconfingat: eſt excōicatus. alios excōicare non valet.extra de heret. ad abolendam. Ualent tamen aliafacit dum tolerat̉ ab eccleſia. quia .ſ. occultus. Si tamen oīno eſſet occultus. quia cum nemine exprimit eirorem ſuum ẜm He. in. iiij. videt̉ excōicatus. qꝛ eccleſia non iudicat nec punit mere occulta. Sed cum ſein aliquo manifeſtat ſuā hereſim. et ſi occultum ſit. ita ꝓbari in iudicio poſſit. tn̄ excōicatus eſt. Et idēdicit glo. de ſciſmaticis. niſi forte in ſummo pontifice.cum duo crearent̉ et quilibet crederet ſe papam. Hecglo. ſummaria. vl̓rima tn̄ eius pars videt̉ intelligēdacum haberent iuſtam cām ardendi illud. rōes eſſentvehementes vtraqꝫ parte. vt accidit tempore ſciſmatis inter vrbanum clementē. In dicto. §. querensGratianus. vtrū lapſi poſt baptiſmū in crimen. penitētes valeāt ꝓmoueri ad ordines vel dignitates velcurā animarū. Et iam ꝓmoti valeāt poſt lapſuꝫ ꝑmanere in ordinibꝰ dignitatibꝰ iam ſuſceptis ad aliamoueri. Arguit ad ꝑtes negatiuā affirmatiuā ml̓tudiffuſe. demū dat duas ſolutōes diſtinctōꝫ. Haꝝ prima ē. ſi eos vere penitet ficte: pn̄t ꝓmoueri in ſuIs dignitatibꝰ ꝑmanere ordines exequi. ad ſuperio-