¶ Titulus.VII.

ſtatim a principio ſue conceptōis ſine aliqua oꝑatōemeritoria p̄cedēte. aīa eius fuit beata. Sed hoc eſt ſingulare in xp̄o. Pueris autē baptizatis ſubuenit meritum xp̄i ad beatitudinē conſequendā. licet deſint merita ꝓpria. eo ꝙ ꝑ baptiſmuꝫ ſunt membra xp̄i effecti.Quod autē apl̓s dicit ad Ro. xiiij. beatitudinē hoīseſſe cui deus cōfert iuſticiā ſine oꝑbꝰ. Intelligit̉ de beatitudine ſpei q̄ habet̉ ꝑ gratiā iuſtificantē. data ſineoꝑibus p̄cedentibꝰ.Ꝙ iſta perfecta beᵐ. §. viij.atitudo non pōt haberi in hac vita ſed habet̉ tm̄ inalia. Et magis ab vno qͣꝫ ab alio. Primū ſic ꝓbat be.Tho. prima ſcd̓e. q. v. triplici rōne. Et prima eſt ex ipſa beatitudinis rōne. Nam cum beatitudo ſit ſufficiens ⁊ ꝑfectum bonū. omne malū excludit. In hac aūtvita nō pōt excludi omne malū: multis em̄ malis pn̄svita ſubiacet. q̄ vitari non pn̄t ⁊ ignorantie ex ꝑte intellectus. ⁊ inordinate affectionis ex ꝑte appetitus. etmultiplicis penalitatis ex ꝑte corꝑis. vt diligēter exequit̉ Aug. xix. de ciui. dei. Ad qd̓ etiā facit illud Iob.xiij. Homo natus de muliere breui viuens tꝑe replet̉multis miſerijs. ¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ deſideriū boni hicſatiari nō pōt. Naturaliter em̄ homo deſiderat ꝑmanentiā boni qd̓ habet: bona aūt pn̄tis vite ſunt tranſitoria. cum etiā ipſa vita trāſeat. quā naturaliter deſideramus. ⁊ eam ꝑpetuo manere vellemus. qꝛ naturaliter homo refugit mortē. ¶ Tercia rō eſt. Si conſideretur id in quo ſpāliter beatitudo cōſiſtit .ſ. viſio diuine eſſentie. q̄ nō pōt homini ꝓuenire in hac vita. quianon pōt intelligere niſi reflectendo ſe ad fantaſmata:q̄ cū ſint materialia. ꝑ ea diuinā eſſentiā (q̄ purꝰ ſpūseſt) videre nō pōt vn̄ nō p̄t quis in hac vita ꝑfecte eſſebeatus. Non obſtat p̄dictis ꝙ plures poſuerūt beatitudinē in hac vita conſiſtere. Iuxta illud. Beatū dixerunt ppl̓m cui hec ſunt. Et quod a pluribꝰ dr̄ non pōteſſe falſum totaliter. qꝛ videỉ eſſe naturale qd̓ in pluribus eſt. Nam reputant plures ipſi in hac vita eſſe aliquā beatitudine ꝓpter aliquā ſimilitudinē vere beatitudinis. Et ſic nō ex toto a ſua extimatione deficiunt.Imꝑfecta autē beatitudo eſt hic. in vita tn̄ virtuoſa.¶ Ꝙtum ad ſcd̓m ſciendū ꝙ vnus alio eſt beatior inalia vita. qͣꝫtum ad adeptionē beatitudinis ſeu fruitionem. Pro cuius declaratōe dicit be. Tho. vbi ſupraꝙ in beatitudine nō includunt̉ niſi ipſe finis vltimusqui eſt ſummū bonū ⁊ adeptio ipſius ſeu fruitio. Ꝙtum igit̉ ad ipſum ſummū bonuꝫ qd̓ eſt beatitudinisobiectū ⁊ cā: non pōt eſſe vna beatitudo maior ꝙͣ alia.qꝛ nō eſt niſi vnū ſummū bonū .ſ. deus. cuius fruitioneoēs ſunt beati: ſed ꝙͣtum ad adeptionē huius vel fruitionē. pōt vnus alio eſſe beatior. qꝛ quantomagis hōbono fruit̉. tanto beatior eſt. Contingit aūt aliquemmagis frui deo qͣꝫ alium. ex eo ꝙ eſt melius diſpoſitusvel ordinatus ad eius fruitionē. ꝑfectius fruit̉ deo quiclarius videt eum. Sed clarius ⁊ limpidius videt ⁊ ꝑfectius fruit̉ qui habuit hic in vita maiorē charitatēSic ergo vnitas denarij qui ꝓmiſſus eſt laborantibꝰin vinea. Math̓. xx. ſignat vnitatē beatitudinis ex ꝑteobiecti. Sed multiplicitas manſionū. de qua xp̄us dicit Ioh̓. xiij. In domo patris mei manſiones multeſunt. ſignat diuerſitatem beatitudinis ẜm diuerſumgradum fruitōis. Exempla pn̄t hic induci de eodē cibo. qui delectabilius guſtat̉ ab vno qͣꝫ ab alio. ẜm diſpoſitionē guſtus. Et de eadem re q̄ melius intelligiiab vno qͣꝫ ab alio ⁊ corꝑaliter plenius vr̄ ab vno qͣꝫ abalio. ⁊ cum pluribꝰ differentijs. ẜm meliorē diſpoſitionem oculi. Non obſtat ꝙ beatitudo dr̄ ſummū bonūin ſuꝑlatiuo. qꝛ intelligit̉ ꝙ eſt ſummi boni adeptio etfruitio .i. dei quo oēs fruunt̉.Ꝙ beatitudo nō pot. §. ix.

amitti ſi eſt ꝑfecta vt ſuꝑne patrie. ptꝫ ex eo qd̓ xp̄s aitMath̓. xxv. Ibunt iuſti in vitā eternā q̄ eſt ꝑfecta beatitudo. Eternū em̄ defectu caret. Circa hoc Orige.ſequens errorē quorundā platonicorū. poſuit ꝙ poſtbeatitudinem homo pōt fieri miſer. ſed hoc eē falſummanifeſte apparet duplici rōe. ẜm b. Tho. prima ſcd̓eq. v. Et prima eſt ex ipſa cōi rōne beatitudinis. Cumem̄ ipſa ſit ꝑfectū bonū ⁊ ſufficiens: oꝑtet ꝙ deſideriūhoīs quietet. ⁊ omne malū excludat. Naturaliter aūthomo deſiderat retinere qd̓ habet bonū. ⁊ ꝙ retinēdoip̄m obtineat ſecuritatē: alioquin neceſſe eſt ꝙ timore amittendi vel dolore de certitudine amiſſionis affligat̉. Requirit̉ ergo ad ꝑfectā beatitudinem ꝙ homocertā opinionē habeat. ꝙ bonū qd̓ habet. nunꝙͣ amittet. Que quidē opinio ſi vera ſit. conſequens eſt ipſābeatitudinē nunqͣꝫ amittere. Si aūt falſa ſit. hocip̄meſt quoddā malū. falſam opinionē habere. Nam falſum eſt malum intellectus. ſicut verum eſt bonū ipſiꝰNon erit igit̉ vere beatus ſi aliquod malum ineſt ei.¶ Scd̓o idem apparet ſi conſideret̉ rō beatitudinisin ſpāli. Dictum eſt em̄ ſupra. ꝙ conſiſtit in viſione diuine eſſentie. Eſt aūt impoſſibile ꝙ aliquis videns diuinā eſſentiā velit eam nō videre: qꝛ omnē bonū habitum quo quis carere vult. aut nō eſt ſufficiēs ⁊ querit̉aliquid ſufficientius loco eius. aut habet aliquid incōmodū annexū. ꝓpter qd̓ in faſtidiū venit. Uiſio aūtdiuine eſſentie replet aīam omnibꝰ bonis. cum coniūgat̉ fonti totius bonitatis. Sil̓r nō habet aliqd̓ incōmodū adiunctū. ⁊ ſic ex ꝓpria volūtate beatus nō pōtdeſerere beatitudinē. Sil̓r nō pōt eam ꝑdere deo ſubtrahente. qꝛ cum ſubtractio huius beatitudinis ſit q̄dam pena: nō pōt talis pena ſubtractōis infligi a deoiuſto iudice. niſi ꝓ aliqua culpa. Sed culpa cadere nōpōt in eum qui videt̉ dei eſſentiā. cum ad hanc viſionēſequit̉ de neceſſitate rectitudo volūtatis. Sil̓r nec aliud agens pōt eam ſubtrahere. qꝛ aīa deo cōiuncta. ſuꝑoīa alia eleuat̉. ⁊ ſic non pōt aliquo mō amitti ꝑfectabeatitudo: ſed imꝑfecta q̄ eſt in via pōt ꝑdi. ⁊ ꝑ obliuionem ⁊ ꝑ occupationē quo ad contēplatiuā. ⁊ ꝑ vicisquo ad actiuā vitam.Ꝙ ſeptē genera bo .§. x.norum q̄ hic appetunt̉. in patria poſſident̓. vn̄ implet̉omne deſideriū hoīs. ꝓpter qd̓ merito dr̄ Apocal̓. xix.Beati qui ad cenā agni nuptiarū vocati ſunt. vn̄ figurant̉ ꝑ cenam magna quā fecit Aſſuerus. qui interpretat̉ beatitudo principibꝰ ſuis Heſter .j. Et de hac p̄texponi etiā illud. Homo quidā fecit cenā magnā Luce. xiiij. Et etiā ꝑ illas nuptias factas a rege Mat̉. xxijOmnia parata ſunt venite ad nuptias. Hec aūt declarat be. Tho. li. iij. contra gentiles ſic. Eſt em̄ quoddādeſideriū hoīs inꝙͣtum intellectualis eſt de cognitiōeveriratis. qd̓ quidē hoīes conſequunt̉ ꝑ ſtudiū contēplatiue vite. Et hoc maxime in illa viſione confirmabit̉. qn̄ ꝑ viſionē prime veritatis. oīa q̄ intellectus naturaliter ſcire deſiderat. ei innoteſcūt. Iuxta illd̓ Hiere. xxxj. In die illa nō docebit vnuſquiſqꝫ ꝓximū ſuum⁊cͣ. Greg. iiij. dyalogorū. Quid eſt qd̓ neſciant qui ſcientē oīa ſciunt. Et Exo. xxxiij. dixit dn̄s Moyſi. Egooſtendā tibi omne bonū q̄ intelligenda ſunt de his. q̄ꝑtinēt ad ꝑfectionē intellectualis nature. Un̄ illa viſione cognoſcent oēs naturas oīm ſpecierū creaturarum ⁊ virtutes ⁊ ꝓpria accidentia. q̄ ꝑtinent ad ꝑfectionem vniuerſi. Et ꝑ cognitionē naturaliū ſpecierū cognoſcent indiuidua ſub hmōi ſpeciebo exiſtentia. Oīaaūt hmōi q̄ cognoſcit ꝑ hanc viſionem. ſil̓ actu cōſiderat: ⁊ ſic videt infinita. Tamen ea q̄ deus facere pōt. q̄tamen nunꝙͣ fecit nec facturus eſt. nō cognoſcent ſancti. Similiter qͣꝫtum ad rōnes rerum factarum. quasoēs intellectus nō pōt cognoſcere niſi diuinā bonitatem comp̄hendat. Tercio nec etiā cognoſcunt ea que