¶ Capitulum.III.

meritorie. Neutro āt mō mortale diminuit charitatēſꝫ totalit̓ corrūpit ip̄am ⁊ effectiue. qꝛ oē mortale ꝯͣriat̉charitati vt dictū ē. ⁊ ſic expellit eā. Et etiā meritorieqꝛ qͥ peccādo mortaliter ꝯͣ charitatē aliqͥd agit: dignūeſt vt ei deꝰ ſubtrahat charitatē. Sil̓r nec ꝑ veīale peccatū charitas diminui p̄t effectiue nec meritorie. Noneffectīe. qꝛ ad ip̄am charitatē nō attingit veniale. Charitas em̄ eſt circa vltimū finē. Ueniale v̓o eſt quedaminordinatio circa ea que ſunt ad finē. Nō āt diminuitur amor finis ex hoc ꝙ qͥs cōmittat aliquā inordinationē circa ea q̄ ſūt ad finē. Sicut aliqn̄ ꝯtingit ꝙ alicinfirmi multū amātes ſanitatē. inordīate tn̄ ſe hn̄t addiete obſeruationē. Sil̓r veīale nō meret̉ diminue̓ charitatē. Cū em̄ aliquis delinquit in minori: nō mereturdetrimētū pati in maiori. Deus em̄ nō plus ſe auertitab hoīe ꝙͣ hō ſe au̓tat ab eo. ⁊ ſic cū inordinate ſe hēat īhis q̄ ſunt ad finē: meret̉ pati detrimētū in charitate ꝑquā ordinat̉ ad finē. Sic igit̉ ptꝫ. ꝙ directe loquendocharitas minui nō p̄t. Un̄ illa glo. que hr̄ d̓ pe. di. ij. cūſanctā. que incipit. Sunt itaqꝫ gradus. vbi dr̄ ꝙ charitas intenditur et remittitur .i. diminuitur. Uel nō eſtvera vl̓ indirecta locutio. vt dicatur diminutio diſpoſitio ad corruptionem.De ſignis charita­ .§. vij.tis. Nullus p̄t eſſe certus ī vita pn̄ti ſi hꝫ charitatē. niſi fuerit ei ſpāliter reuelatum. Un̄ dr̄ Ecc̄s. ix. Nemoſcit vtꝝ odīo vel amore ſit dignus .ſ. dei. Tn̄ ẜm qͣſdaꝫꝯiecturas et ſigna. p̄t quis extimare ſe hr̄e cum in ſe ipſa ſigna viderit. Et ſunt hec. Primum ſignū cū aliqͥslibenter et affectuoſe cogitat de deo. Sap̄. vj. Cogitare de illa .ſ. ſapīa increata que deus eſt. ſenſus eſt cōſūmationis .i. ꝑfectionis ꝑ dilectionē Math̓. vj. Ubi eſttheſaurus tuus .i. qd̓ maxime amas. ibi eſt ⁊ cor tuū cogitando. Prouerbiū eſt. Ubi amor ibi oculus. UndeMagdalena dixit Io. xx. de ih̓u. Dn̄e ſi tu ſuſtuliſti eū⁊c̄. glo. nō dicit que. qꝛ hoc gerere ſolet ī aīo vis amorꝭvt quē ſꝑ cogitat nullū aliū ignorare credat. Scd̓m ſignū ē cū qͥs libent̓ d̓ deo audit. ⁊ audita retinet memorie Io. viij. Qui eſt ex deo v̓ba dei audit. Et Io. xiiij.Qui hꝫ mādata mea ⁊ ẜuat ea. ille ē qͥ diligit me Lu.x. Maria magdalena ſtās ſecꝰ pedes dn̄i audiebat verbū illius. Terciū eſt cū qͥs libent̓ cū deo loquit̉. qd̓ fit īoratione. yſido. Cū oramꝰ cuꝫ deo loqͥmur. Criſo. ſuꝑillud. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i. hic mos amātiū ē. vt amorē ſuū ſilentio tege̓ nequeāt: ſꝫ neceſſarijs⁊ charꝭ ſuis efferāt ⁊ ꝓdūt flamas ſuas. Sic facit h̓ beatiſſimꝰ paulus. Quartū cū qͥs libent̓ dat ꝓ deo Can̄.viij. Si dederit hō oēm ſb̓am ſuā ꝓ charitate ſua. quaſi nihil deſpiciet eā. Ecōtra dr̄. j. Ioh̓. iij. Si qͥs habuerit ſb̓am hꝰ mūdi. ⁊ viderit fratre ſuū egere ⁊c̄. Exemplū in Tobia. Quintū eſt cū qͥs libent̓ ꝓ deo patitur.Ecc̄i. In igne ꝓbatur auꝝ. hoīes receptibiles ī camino humiliationis. Greg. in moral̓. Pena quippe interrogat quātū qͥs qͥetus veraciter amat. Exēplū in paulo. Sextū eſt cū qͥs mādata dei obſeruat. jͣ. Ioh̓. v. Inhoc eſt charitas dei vt mādata eius cuſtodiamꝰ. Criẜetiā ait Io. xiiij. Si qͥs diligit me: ẜmonē meū ẜuabit.Et ſi diligitis me. mādata mea ſeruate. Septimū cuꝫqͥs amat q̄ deo placent vt bonos ⁊ oꝑa virtutū. ⁊ oditq̄ deo diſplicēt. vt oꝑa praua ⁊ mala inqͣꝫtū mala ſunt.Ad primū monemur exēplo xp̄i qͥ ait Math̓. xij. Quifecerit voluntatē pr̄is mei: ip̄e meus frater. ſoror. ⁊ mr̄eſt. Ad ſcd̓m exēplo dauid qͥ ait. Iniqͦs odio habui. etiniquitatē odio habui. Octauus cū qͥs fregeſcit a ſolicitudine ⁊ amore mundi Greg. tāto frigeſcit qͥs a curis ſeculi. quanto ſurgit ardētius in amorem dei. Figura in Iacob. qͥ poſt luctā cū angelo. vno pede claudicauit Gen̄. xxviij .i. ab amore ſeculi. Exemplū in apl̓isqui noluerunt curā hr̄e tꝑaliuꝫ diſpenſandoꝝ. Nonūcum quis magnū honorē exhibet miniſtris dei. Sicut

econuerſo. Qui eos ſpernit deum ſpernit Luce.x. Unde dicitur Ecc̄i. vij. In omni virtute tua dilige euꝫ quite fecit. et miniſtros eius ne derelinquas. ExemplumCōſtantini imꝑatoris. cui cū deferrentur accuſatōesep̄oꝝ in ꝯcilio. noluit audire: dicēs. Quia dij eſtis appellati. ⁊ id̓o dei iudicio reſeruamini ⁊c̄. vt hr̄ di. xcvj.duo ſunt. Decimū ē cū quis videt ſe ꝓmptū ⁊ facilē adbn̄ oꝑandū ꝓpter deū. Nā ẜm ph̓m. Signū eſt hītꝰ generati delectabilit̓ ⁊ ꝓmpte oꝑari. Amb̓. Neſcit tarda molimina ſpūſſancti gr̄a.¶ Quid ſit diligendū et quo ordine. ¶ Capl̓m. iij.Echaritate qͣꝫtum adobiectum eius. Eirca qd̓ dicit Aug. de doc.xp̄iana. Quatuor ſunt ex ordine diligendaUnū eſt ſupra nos .ſ. deus. Aliud qd̓ ſumus nos .i. aīanr̄a. Terciū eſt quod eſt iuxta nos .ſ. ꝓximus Quartūeſt quod eſt infra nos .ſ. corpus. Et de ſingulis vidēdūeſt hͦ ordine. Nā nō ſolū p̄ceptū eſt iſta diligere: ſꝫ etiāordinem p̄dictū ſeruare. Rō aūt quare iſta diligendaſint ex charitate ⁊ nō plura. et quare ẜm p̄dictum ordinē. eſt iſta ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv. arti. xij. Amicitiacharitatis ſuꝑ cōicatione btītudinis fundat̉. In hacaūt communicatione. vnū quidē eſt quod ꝯſiderat̉ vtprincipiū influens btītudinē .ſ. deus. aliud eſt directebtītudinē ꝑticipās .ſ. hō et angelus. Terciuꝫ eſt id adquod ꝑ quādā redundantiā btītudo deriuatur .ſ. corpus humanū. Id aūt quod ē beatitudinē influens eſtea rōne diligibile. qꝛ eſt btītudinis cā. Id aūt qd̓ ē btītudinē ꝑticipans p̄t eſſe duplici rōne diligibile. vel qꝛeſt vnum nobiſcū. vl̓ qꝛ eſt nobis ꝯſociatū ī btītudinisꝑticipatōe. Et ẜm hͦ diligibilia ex charitate aſſumuntur duo. ꝓut .ſ. qͥs diligit ⁊ ſeip̄m ⁊ ꝓximū. ¶ De ip̄o ordīne charitatis dr̄ Can̄. ij. Introduxit me rex in cellaꝫvinariā .i. in eccleſiam ſeu gr̄am. ⁊ ordinauit in me charitatē .i. dedit mihi charitatē ordinatam. Ubi Amb̓.Scire quid facias ⁊ neſcire ordinem faciendi: nō ꝑfecta ſcīa eſt. Peccat em̄ qͥ p̄poſtere .i. inordinate agit. ordo aūt ẜm ph̓m importat modum aliquē prioris ⁊ poſterioris. Un̄ ꝓſper d̓ vita ꝯtemplatiua inquit. Ordinē dilectiōis illi ꝑuertūt. nec modum diligendi cuſtodiunt. qͥ aūt md̓m qͥ ꝯtēnendus ē: diligunt. aut corpora ſua minus diligēda plus diligunt. aut ꝓximos ſuosnō ſic̄ ſeip̄os aut deuꝫ pluſꝙͣ ſeip̄os fortaſſe nō diligūt.d̓ pe. di. ij. gͦ ſi charitatē. Itē Amb̓. Multoꝝ charitaseſt inordinata. quod in primo eſt. ponunt tercium velquartum. Primo diligendus eſt deus. Secundo parētes. Tercio filij. Poſtea domeſtici ⁊cͣ. Et intelligit̉ preſuppoſita dilectione ſui in ordine ꝓximi.De dilectione dei.§. j.qͥ an̄ oīa et ſuꝑ oīa debet diligi. de qua dicit Grego. inomel̓. De dilectiōe ꝯditoris nōſoluꝫ cor ſꝫ lingua ⁊ manus reqͥratur. vn̄ dr̄. j. Ioh̓. j. Filioli diligamus nonſolum lingua: ſꝫ oꝑe ⁊ charitate .i. veraci corde. Et cordequidē oſtenditur dilectio dei. dum quis de deo frequēter cogitat. ip̄m deſiderat. ad eum orat. p̄s. Quemadmodum deſiderat ceruus ad fontes aquaꝝ ⁊c̄. Hinc etꝓſper. Dilige̓ deum ē illuꝫ aīo occupare. ꝯciꝑe fruendoviſiōis eiꝰ affectū. pctī odiū. md̓i faſtidiū. de pe. di. ij. gͦſi charitatē. Ore on̄dit̉ dilectio. dū quis libent̓ de dilecto loquit̉ et audit. Sicut em̄ ignis celari nō p̄t ī ſinu.it a nec amor ī mēte. Math̓. xij. Ex abūdātia cordis osloquit̉. Un̄ ſpūſſctūs qui ē charitas. apparuit ī līguisigneis ſuꝑ apl̓os. qꝛ ẜm Greg. Quos replet. ꝓtinꝰ de ſeloq̄ntes facit. Un̄ aīa q̄dā deſiderās inuenire deū ꝑ guſtū affectualē: dicebat. In lectulo meo q̄ſiui quē diligit aīa mea ⁊cͣ. Can̄. iij. Cū nō inueniſſet ī lectulo qͥetis corꝑalis: nec ī noctibꝰ ignorātie ſui internalis. nec