¶ Capitulū.LV.

.XV.

triplex veritas vt dictū eſt. quelibet eſt a ſpūſctō. Un̄dixit xp̄s apl̓is de ſpūſctō. Docebit vos oēm veritatē.ſcꝫ vite. doctrine. ⁊ iuſticie. Et veritas quidē vite dicit̉ſiue vera vita ẜm Tho. ſicut et q̄libet alia res dr̄ veraex hoc ꝙ attingit ſuā regulā ⁊ menſurā. Regula aūt ⁊mēſura vite hoīs id eſt ꝯuerſationis ſue eſt lex diuinaper cuiꝰ conformitatē rectitudinē hꝫ. Et talis veritasſiue rectitudo. nō eſt v̓tus ſpālis. ſꝫ cōmunis ē ad oēmv̓tutē. hanc deus exigit a qͦlibet: dicēs. Pacē ⁊ veritatem diligite. ait dn̄s omnipotēs Zach̓. viij. Hec auteꝫcōſiſtit primo in vera mētis extimatione. Scd̓o in vera oris locutione. Tercio in vera oꝑis executōe. Primo ad veritatē vite exigit̉ vera reꝝ extimatio. Falſuꝫem̄ loqueret̉ in mēte ſua. qui eſtimaret panē eſſe lutuꝫ⁊ auꝝ eſſe auricalcū. licet habeat aliquā ſimilitudinēin colore. ita qͥ reputat tꝑalia eſſe magna bona vt diuitias. voluptates. honores ⁊ hmōi. Et virtutes ⁊ ſapientiā nō extimat alicuiꝰ valoris. qͣſi ea cōtemnens.hic loquit̉ falſum in corde ſuo. Sed dicit pͣs. Qui loqͥtur veritatē in corde ſuo. iſte requieſcet in mōte ſanctodei. Ueritatē loquitur in corde. qui reputat mūdanatrāſitoria ⁊ vana ac vilia. vt apl̓us qͥ dicebat. Omniaarbitratus ſum vt ſtercora. Et vera ⁊ magna bona intelligit eſſe gr̄am ⁊ gloriaꝫ. Et ex tali veritate cognitaamat v̓tutes ⁊ laborat pro eis. cōtēnit terrena ⁊ viciaabhorret. Scd̓o ad veritatē vite requirit̉ veritas inlocutione. Un̄ apl̓s. Loqͥmini vnuſquiſqꝫ veritatē cūꝓximo ſuo. qm̄ ſumus inuicē mēbra. Membra autē nōdecipiūt alteꝝ aliud. Debet aūt p̄poni veritas locutionis omni amicitie. Un̄ ph̓us. Duobꝰ exiſtentibꝰ amicis. platōne ⁊ veritate. ſanctū eſt p̄honorare veritatē.Idem. Amicus quidē plato. amicus ſortes. ſꝫ magisamica veritas. Sed qꝛ vt ait quidā ſapiens. Ueritasodiū parit. Obſequiū amicos. ideo diminute ſunt veritates a filijs hominū. ait pͣs. Et vt placeāt hominibus mēdacia ⁊ adulationes multiplicāt Sen̄. Monſtrabo tibi qͥd oīa poſſidentibꝰ deſit qͥ dicat veꝝ. Tercio exigit̉ ad vite veritatē recta operatio Yſa. xxxviij.Memeto dn̄e inqͥt ezechias. quō ambulauerim coraꝫte in veritate. corde ꝑfecto. Et qͣſi ſe declarans ſubditEt qd̓ rectū eſt in cōſpectu tuo fecerim. Ad hoc ꝙ opnoſtrū ſit verū. oportet ꝙ remoueat̉ ab ea oīs ſiniſtraintentio ⁊ ſimulatio. ⁊ indebita circūſtantia. Et om̄eopus qͣꝫtūcunqꝫ cōſuetū ab alijs debꝫ cedere ver itati.Un̄ Augꝰ. Manifeſtata veritate cedat cōſuetudo veritati. diſ. viij. ¶ Ꝙͣtū ad veritatē doctrine dicit beatꝰTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cix. ar. iij. ꝙ hec cōſiſtit in qͣdā manifeſtatione verboꝝ eoꝝ de quibꝰ eſt ſcīa. vn̄ directe nonꝑtinet ad v̓tutē veritatis ꝓut eſt v̓tus ſpālis. verū qꝛvera ſcibilia inqͣtū ſunt a nobis ꝯgnita. circa nos ſūt⁊ ad nos ꝑtinent. ẜm hoc veritas doctrine pōt ad hācv̓tutē ſpecialē ꝑtinere. ⁊ q̄cunqꝫ alia veritas. qua quismanifeſtat verbo vel facto qd̓ cognoſcit. Pertinet aūtad veritatem doctrine vt docendo in qͣcunqꝫ facultatecōſulendo p̄dicando exhortando vera dicat. Et quiaſacra ſcriptura ſola doctrina eſt. q̄ nullā hꝫ falſitatemadmixtā. ⁊ hoc qꝛ ſermo dei eſt. qui mētiri nō pōt. Un̄dr̄ Ioh̓ .xvij. Sermo tuus veritas eſt. Ideo ꝑmaximep̄dicando dꝫ induci aucͣtas ſcripture ſacre. nec quis extimore dꝫ dimittere. vt veritates neceſſarias ad ſalutēnō dicat. Un̄ Criẜ. tractās illud qd̓ ait xp̄s apl̓is cuꝫmiſit eos ad p̄dicandū. Nolite timere eos qͥ occiduntcorpus: ait. Non ſolū eſt ꝓditor veritatis. qͥ tranſgrediens veritatē ꝓ veritate mendaciū palā loquit̉. ſed ⁊ille qͥ non ꝓuunciat veritatē quā libere nunciare oportet. Aut nō libere veritatē defendit. quā libere defendere debet. ꝓditor eſt veritatis. Nā ſicut ſacerdos debitor eſt. vt veritateꝫ quā audiuit a deo libere p̄dicet.Sic laycꝰ debitor eſt. vt veritatē quā audiuit in ſcpͥturis ꝓbatā. fiducialit̓ defendat. Hec ille. xj. q. iij. nolite.Non tn̄ p̄dicator debet dicere oēm veritatē. ſꝫ que cō-

ueniat auditoribꝰ. cuiuſmodi .ſ. ſint capaces et q̄ vtilisſit eis. Sed dolendū eſt. quia iā venit tēpus qd̓ p̄dixitapl̓us. ij. ad Thimo. iiij. Erit em̄ tēpus cū ſanā doctrinam nō ſuſtinebūt. Et a veritate qͥdē auditū auertētad fabulas autē cōuertent̉. Si qͣ autē dicta gentiliumpoetaꝝ vel ph̓oꝝ nō ad oſtentationē. ſꝫ ad maiorē confirmationē veritatis aliqn̄ inducant̉. vt ancille deſeruientes dn̄e theologię. nō erit incōueniēs. Unde Clemens papa. Cū em̄ ex diuinis ſcripturis qͥs firmā regulam veritatis ſuſceperit. abſurdū nō erit ſi aliquidex eruditione cōmuni. ac liberalibꝰ ſtudijs q̄ forte inpueritia attigerit ad aſſertionē veri dogmatis ꝯferatita tn̄ vbi vera didicerit. falſa ⁊ ſimulata declinet. diſ.xxxvij. relatū. Si aūt quis aliqͣ doceret falſa vel incauta. vel q̄ poſſunt eſſe occaſio mali. nō erubeſcat cū expedit retractare vel declarare qꝛ nec Augꝰ. erubuit facere librum retractationū cum eſſet doctiſſimꝰ omniūEcc̄i. iiij. Non cōtradicas verbo veritatis vllo modocū ſcꝫ rep̄henderis de errore. ij. ad Coꝝ. xiij. Nō poſſumus aliqͥd cōtra veritatē. ſꝫ ꝓ veritate. Augꝰ. Magneſapīe eſt hominē reuocare qd̓ male locutus eſt. xxij. ꝙiiij. magne. ¶ Ꝙͣtum ad veritatē iuſticie dicit Tho.vbi ſupͣ. ꝙ veritas iuſticie eſt ẜm qd̓ aliquis rectitudinem legis in iudicijs q̄ ſunt ad alteruꝫ ſeruat. Un̄ ẜmqd̓ aliquis veritatē manifeſtat ex iuſticia. puta cuꝫ iniudicio teſtificat̉ verū vel confitet̉. Et ſic eſt quidamactus iuſticie. Un̄ non ꝓprie ꝑtinet ad veritatē prouteſt ſpālis v̓tus. Ad veritatē iuſticie ꝑtinet nō reſpicere ad ꝑſonas. puta quia pauꝑ ideo cōpatiendū. vel qꝛcōſanguineus et ideo nō puniēdus ⁊ hmōi. Prouerb̓.xxviij. Qui cognoſcit in iudicio faciē nō benefacit. etꝓ buccella panis deſerit veritatē. Et dn̄s in lege. Nōmiſereberꝭ in iudicio pauperis. vt a vero deuies. Hinc⁊ Auḡ. Querit̉ pater de malo filio. querit̉ .i. cōquerit̉filius de duro patre. ſeruamꝰ honorificentiam patri q̄debet̉ ei a filio. nō equamꝰ filiū patri in honore. ſꝫ p̄ponimus filiū patri in veritate. ij. q. vij. querit̉. Nec etiādebet attendere iudex ad munera ſꝫ reſpuere Deutro.xvj. Munera ꝑuertūt verba iuſtoꝝ. vt ſcꝫ falſam ſentētiam ꝓferant. Un̄ Gregoriꝰ. Bonis male vtunt̉ quiꝓ tēporali lucro iuſte iudicāt. Tales quidē ad veritatem non iuſticie defenſio. ſꝫ amor p̄mij ꝓuocat. quibꝰ ſiſpes numi ſubtrahit̉. cōfeſtim a iuſticia executione recedunt. Acceptio munerū p̄uaricatio eſt veritatis. xj.q. iij. qui recte. Pertinet ad veritatē iuſticie reſiſtē malis. ⁊ defendere innocētes cōtra oppreſſores. Unde dr̄diſ. lxxxiij. Error cui non reſiſtit̉: approbat̉. Ueritascū minime defenſat̉. opprimit̉. Negligere quippe cumpoſſis ꝑturbare ꝑuerſos. nihil ē alid̓ ꝙ foue. Pertinetad veritatē iuſticie iudicare ẜm allegata ⁊ ꝓbata. ſedprius bene examinata. Un̄ Ambro. Bonꝰ iudex nihilex arbitrio ſuo facit. ⁊ domeſtice ꝓpoſito voluntatis. ſꝫiuxta leges ⁊ iura ꝓnunciat. examinat cauſaꝝ meritanō mutat. iij. q. vij. iudicet. Sed pōt hodie dici illud.Corruit veritas in plateis Yſa. lix.Utilitas huius.§. iij.v̓tutis oſtendit̉ cū ſubdit̉. Et miſericordia mea cumipſo. q. d. Quia fuit in eo veritas. erit in illo miſcd̓iamea .i. faciā ei miſericordiā. Miſericordia autē dicit̉quaſi miſeriā adimēs. Un̄ ⁊ xp̄us Ioh̓. viij. ait. Ueritas liberabit vos. Adimit autē ⁊ liberabit a multiplici miſeria. Primo a miſeria obſcuratōnis. Scd̓o a miſeria ingloriationis. Tercio a miſeria deprauationis.Quarto a miſeria dānatōis. ¶ Ꝙͣtum ad pͥmū dicitIob. Tenebris inuoluim̄ ⁊cͣ. Aīa em̄ nr̄a (vt ait ph̓s)naſcit̉ ſic̄ tabula raſa in qͣ nihil ē depictū. Nullā veritatē cognoſcit vn̄ in magna obſcuritate eſt. Et hec eſtmagna miſeria. ſꝫ liberat̉ ab hac miſeria paulatim perveritatē ſibi manifeſtatā ab alijs ⁊ a ſe cognitā. verūꝑficit ip̄m. ⁊ illuſtrat obſcu-ē bonū intelle