¶ Titulus.IIII.

fame nutriunt̉ cupientes in aliquo ſēſibili ſatiari. Nā⁊ aures eſuriūt rumores. Oculi vanitates. gula cibos⁊ lingua loquacitates. q̄ tn̄ oīa ſi habeant̉ mentē nonledāt. qꝛ talibꝰ nō paſcit̉. Querit em̄ cibū nobiliorē. qͥeſt ſcīa vel virtus. Un̄ ſcriptū ē ꝓuer. xxj. Deſideria occidunt pigrū. Noluerūt em̄ quicꝙͣ manus eiꝰ oꝑari. tota die ꝯcupiſcit ⁊ deſiderat. Patꝫ gͦ ꝙ ſalubris occupatio eſt magna cā nō vacādi cibis ⁊ potibꝰ. nec multumcurandum de eis. Dominus noſter vt daret nobis exemplū. vacandi ſtudio ſcripture. cuꝫ temptatus fuit d̓gula: dixit. Nō in ſolo pane viuit hō quaſi remediumcontra gulam Mathei. iiij. ¶ Secunda cauſa eſt debita ordinatio que in cibo eſt obſeruanda ẜm quinqꝫ cōditiones que trahuntur de quadam. glo. ſuper illo verbo quod dixit Eſau ad Iacob. Da mihi de coctōe hacrufa Gen̄. xxv. Prima ꝯditio eſt ꝙ qͥs horā comedēdivel indigentie nō p̄ueniat. ⁊ iſte eſt primꝰ modus. qͦ gule viciū nos temptat. quod maxime eſt deteſtabile ī qͦcunqꝫ ciue. ⁊ maxime rectore alioꝝ. Un̄ maledictio indicit̉ talibꝰ. vt hr̄ Ecc̄s. x. Ue: inquit. tibi terra cꝰ rexpuer eſt. ⁊ cuius principes mane comedūt. Poſtea ſubdit̉. Beata terra cuiꝰ rex nobilis eſt. ⁊ cuius principescomedunt tꝑe ſuo. Ionathas mortis ſententiam meruit. qꝛ in guſtu mellis conſtitutū tempus comedendianteceſſit. j. Reg. xiiij. Scd̓a ꝯditio ē ꝙ cibos nō q̄ratſeu accipiat nimis delicatos. ſic̄ diues epulo qͥ epulabatur quotidie ſplendide. ob hmōi ſepultus ī infernūLuce. xvj. Tercia ꝯditio ꝙ nō comedat nimis ẜm ſuācōplectionē. qꝛ quod vni multum aliqn̄ ē alteri paucūIn hmōi offenderunt de quibꝰ dr̄ in p̄s. Māducauer̄t⁊ ſaturati ſunt nimis ⁊c̄. Hiſtoriā habes Numeri. xj.Quarta ꝯditio eſt. ꝙ non comedat̉ cū nimio ardore ⁊rapacitate. ſicut Eſau lenticule coctionem. dauid auteꝫ aquā cōcupitā de ciſterna bethleē effudit. ij. Reg.xxiij. ar. di. xlj. qͥſqͥs. Quinta ꝯditio eſt. ꝙ nō nimis accurate ⁊ ſtudioſe p̄parat. ſicut faciebāt filij Hely d̓ hisque offerebāt̉ j. Reg. ij. hinc ⁊ Aug. Fieri nō pōt. vt ſine aliquo vicio cupiditatis vel voracitatis precioſiſſimo cibo ſapiēs vtat̉. Inſipiens aūt fediſſima gule flama in viliſſimū olus inardeſcat ⁊c̄. di. xlj. qͥſqͥs. ¶ Tercia cā abſtinentie eſt elongatio vel ſubtractio ab his q̄pn̄t deſideria carnis accēdere. Inter alia em̄ q̄ fugantoīa vicia carnis. tā circa cibos ꝙͣ circa actus venereosē ſubtrahere occaſiones pctōꝝ. Nam qui ſe talibꝰ offerunt: puta colloquijs mulieꝝ. aſpectibꝰ eaꝝ. ⁊ menſispinguibꝰ. vbi varia ⁊ delicata fercula apponunt̉: cāmp̄bent vt temptentur. quod eſt valde ꝑiculoſum in talibꝰ vbi temptat ſuauitas et voluptas. Tutius eniꝫ inhac materia fugitur bellū qͣꝫ expectetur. Und̓ ſcriptūeſt de prima muliere. ꝙ vidit lignum pulcrum et delectabile. quod maxime concupiuit. Ubi dicit glo. ꝙ nōlicet intueri quod non licet concupiſci. Angeli qui ſodomā ſubuerterunt. educentes loth de ciuitate. dixer̄tei. Noli reſpicere poſt tergū. nec ſtes in omni terra circa regionē Gen̄. xix. Ad ſignificandū. ꝙ nō ſolū recedēdū ē a peccato. ſedetiā omni eo ꝙ habꝫ p̄ſtare occaſiōꝫ⁊ inducere ad pctm̄. De ieiunio habes multū ⁊ plene inſcd̓a parte. ¶ Quarta cā abſtinentie eſt. ꝯſideratio eorum que ad ip̄am habendā inducunt. Et hec ſunt p̄cipue quatuor .ſ. natura. ſcriptura. fortuna. ⁊ mors futura. Natura quidē abſtinentiā p̄dicat. quod pꝫ ex orisꝑuitate. Nā ſicut dicit ph̓s in li. de natura aīaliū. homo cōparatione ſui corꝑis inter cetera aīalia eſt paruioris. ꝑ quod dat̉ intelligi. ꝙ debet eē ꝑui cibi. Ad hͦ etiam idem natura fecit breue tranſitu in tranſglutiendocibum. Unde breue guttur dedit ſibi. vt citius d̓ ciboſe expediret: vtpote ad maiora factꝰ. Unde dic̄ bern̄.Uoluptas gutturis que tanti hodie extimat̉. vix duorum habet latitudinem digitoꝝ. Qodica ergo debꝫ eēdelectatio. vbi breuis ē trāſitꝰ. ẜm illud Iohel̓. j. Ululate qͥ bibitis vinum in dulcedine. perit em̄ ab ore vr̄o.

Un̄ dicit Seneca. Uolupras eſt breuitas faſtidio obiecta. quo auidius hauſta eſt citius in neceſſariuꝫ recidens. Rep̄henditur a ph̓o in li. ethi. ille epicurus. quiorabat deum ventris vt haberet guttur longū vt grꝰ.vt diutiꝰ delectatio guſtui inſide̓t. Itē ſcd̓o ſcripturaad ꝑcitatē cibi inducit. dicit em̄ ꝙ initiū vite hoīs ē panis ⁊ aqua Ecc̄i. xxix. ⁊ Gen̄. j. Deus aſſignauit eandēeſcā hoī ⁊ beſtijs. Ecce: inquit. dedi vobis oēm herbaꝫafferentē ſemē ſuꝑ terrā. et vniuerſa ligna que hn̄t ī ſeip̄is ſementē generis ſui. vt ſint vobis in eſcā ⁊ cunctisanimātibꝰ. Ad quod etiā facit quod dicit Hiero. diſt.xxxv. Ab exordio creature rōnalis nec carnibꝰ veſcebamur ⁊c̄. Sil̓r nec vino. vt dr̄ in eadē di. ſexto die. Daniel cum ſocijs petierunt ſibi dari legumina cū aqua. ẜmqd̓ ſcriptura ꝯceſſerat. Tercio ad ꝑcitatē victus fortuna inducit Conſiderare em̄ dꝫ quilibet cum alio habere nature parilitatē. ⁊ eundē ꝓductorē deū. Und̓ gͦdebet vnus delitijs habundare. alius miſeria cōſumi:Un̄ Ambro. Quis em̄ tam iniuſtus. qͣꝫ qͥ multoꝝ alimenta ſuū non vſum ſꝫ habundātiā ⁊ delicias ꝑat. di.xlvij. ſic̄ hi Zacheus princeps publicanoruꝫ et diues.bona ſua cum pauꝑibꝰ nō habentibꝰ diuidēda ꝓmittebat Luc. xix. ⁊ Iob dicit. Si comedi buccellā meā ſolꝰ⁊ nō comedit pupillus ex ea Iob. xxxj. Quarto valetad ꝑcitatē ꝯſideratio mortis future. Si quis em̄ fineꝫcarnis ꝯſideret. ⁊ quō vermibꝰ in eſcā parat̉: faciliter agule vicio refrenat̉. vn̄ Grego. Nihil ſic valet ad carnis deſideria edomāda. ſicut cogitare qualis ſit futura mortua. Exemplum in vitis fratrum. Cum quidaꝫſcholaris bononie voluptatis corporis deditus. viſitaretur a quadā noſtro fratre ſuo ꝯpatriota. timēs ſcholaris ſui ꝯuerſionem ex verbis fratris. fecit pactum ꝙnil diceret de deo. quod ille ꝓmiſit niſi tm̄ duo verba ijfine ſermonis ſui. Et poſt locutiōes plurimas recedēsdixit ei illud Iſaie. Subter te ſternet̉ tinea. ⁊ operimētu tuū erūt vermes: que verba non potuerunt a cordeeius recedere. quouſqꝫ effectus eſt frater noſter. qͥ ⁊ ſancte vixit.In quibus tēpori­ .§. iiij.bo ſeu diebꝰ ſint inſtituta ieiunia ab eccl̓ia hr̄ ſupra īſecunda ꝑte ti. vj. d̓ gula. Quare aūt illis diebꝰ magis ꝙͣalijs ſint inſtituta. hic plenius declarat̉. Notandumigit̉ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. arti. v. Cum ieiuniumad duo ordinet̉ .ſ. ad deletionem culpe et eleuationemmentis in ſuꝑna: ideo ſpāliter illis tꝑibꝰ fuerunt ieiunia indicenda quibꝰ oportebat homīes a peccato purgari. ⁊ mentes fideliū in ſuꝑna eleuari in deū ꝑ deuotionē. Hoc p̄cipue imminet ante paſchalē ſolēnitatē ī qͦ⁊ culpe ꝑ baptiſmum relaxant̉. qui ſolēniter in vigiliapaſche celebratur. dū .ſ. benedicūt̉ fōtes baptiſmales.⁊ fideles adulti tūc baptizantur coīter. Recolit̉ enimtūc dn̄ica ſepultura ⁊ ꝑ baptiſmum cōſepeliēdi xp̄o inmortē. vt dr̄ ad Ro. vj. In feſto etiā paſche maxīe oꝑtet mētē hoīs eleuari ꝑ deuotionē ad eternitatis gloriam quā xp̄s reſurgendo inchoauit: ac etiā fideles dn̄t īhmōi ſolēnitate coīcare. ⁊ ad communionē accedē oꝑtet mente eleuata ad deū. ⁊ ideo immediate ante ſolennitatem paſchalē. eccleſia ſtatuit eſſe ieiunanduꝫ. Eteadem ratione in vigilijs precipuaꝝ ſolēnitatū. in quibus nos p̄parari oportet ad feſta futura deuote celebrando. Similiter in ſingulis quartis anni conſuetudo eccleſiaſtica habet. vt ſacri ordines ꝯferant̉. ad qͦrūſuſceptionē oportet ꝑ ieiuniū p̄parari. ⁊ eos qͥ ordināt⁊ eos qui ordinādi ſunt ⁊ totū populū ꝓ cuius vtilitate ordinantur. Unde et legit̉ Luc. vj. Ꝙ dn̄s ante diſcipuloꝝ electionē exiuit ī mōtē orare. Quod exponēsAmbro. dicit. Quid te facere conuenit cū vis aliquodofficiū pietatis adoriri qn̄ xp̄s miſſurus apoſtolos prius orauit? Poteſt etiā ratio aſſignari ieiunij quatuortemporum .ſ. vt demus primitias tꝑis deo. Sunt eniꝫ