¶ TitulusIIII.
ſit vitate ſcripture ſemīata. Scd̓o notat̉ hucratio delectabilis. ibi. fructum afferūt. Et de fructibꝰ qͥ delectant hēs hic ſupͣ. Tercio notat̉ exercitatio cōmēdabilis. ibi. in patia. Quid ſit patīa ⁊ d̓ laudibꝰ eiꝰ ⁊ inductiuis. hēs ſupͣ in. c. iſto ꝑ totū.¶ De ꝑſeuerātia qͥd ſit. ⁊ circa q̄ cōſiſtat. et de eiꝰ effectibus.¶ Capitulū. viij.Itim o reſtat viderede v̓tute ꝑſeuerātie Tirca quā tria tm̄ cōſideremus. Prīo qͥd ſit ⁊ circa qͥd exiſtat. Secūdo de eius extremis malicijs .ſ. mollicie ⁊ ꝑtinacia.Tercio de eius effectibꝰ. ¶ Ad videndū aūt qͥd ſit ꝑſeuerātia ⁊ circa qͥd ꝯſiſtat. videnduꝫ ē quō ad v̓tuteꝫfortitudinis ꝑtineat. Ex hͦ em̄ apparebit nō ſolū eiusmateria ſꝫ etiā aliarū v̓tutuꝫ q̄ fortitudini annectūt̉.Eſt gͦ ſciēdū ꝙ fortitudo ē v̓tus pͥncipal̓ reſpectu oīmv̓tutū reſpitiētiū aliqͣ ardua. ⁊ in qͥbꝰ ē difficile firmit̓ꝑſiſtere. Huiꝰ qͥdeꝫ rō ē. qꝛ ad virtutē pͥncipalē ꝑtinetgeneralē modū cōſtituere circa aliquā materiaꝫ. ⁊ inilla attendere qd̓ ē difficillimū ⁊ maxīe arduū. Hoc .n.ad pͥncipalitatē ꝟtutis ꝑtinꝫ. Modꝰ aūt general̓ quēꝯſtituit fortitudo ē firmit̉ ꝑſiſtere in his q̄ difficultateꝫ hn̄t. Quāto gͦ difficiliꝰ ē in aliqͦ arduo ſe hr̄e. tātopͥncipalior ē virtus: q̄ circa illud firmitateꝫ p̄bet aīo.Difficilius ē aūt firmit̉ ſe habere in ꝑiculis mortis inqͥbꝰ cōfirmat aīm fortitudo. qͣꝫ in maxīs hoīs ſuꝑandis vel adipiſcēdis. in qͥbꝰ firmat aīm magnanimitasvel in maxis ſūptibꝰ expēdēdis. in qͥbꝰ firmat aīm magnificentia. vel in ſufferēdo eqͣnimit aliena mala contriſtātia mētē in qͥbꝰ firmat aīm patīa. vl̓ in ꝯſtāti ꝑmanentia actuū virtuoſorū vbi cōfirmat aīm ꝑſeuerātia. Nā firmare aīm circa ꝑicula mortis ē diſpēdiūꝑſone. In alijs aūt pōt eē diſpēdiū honoꝝ tꝑaliū autdelectatiōis animi vel qͥetis. Et apparet ꝙ fortitudoē pͥncipal̓ ī materia arduorū ⁊ difficillimoꝝ. cui ille qͣtuor annectūt̉ ſic ſecūdarie pͥncipali. Cōueniūt enimcū ea in materia qꝛ oēs tendūt in aliqd̓ arduū. Sꝫ excedūt̉ ab ea in hͦ ꝙ illud arduū in quo tēdit fortitudoē oīm arduorū difficillimū. Et hec duo requirūt̉ ad hͦꝙ aliqͣ v̓tus iūgat̉ alicui pͥncipali .ſ. cōueniētia in materia. ⁊ exceſſus ſuꝑ eū ꝙͣtū ad eiꝰ maximū. Ex p̄dictꝭgͦ apparet ꝙ v̓tus ꝑſeuerātie de qͣ ad pn̄s ē ẜmo. fortitudini adiugit̉tāꝙͣ ſecūdaria pͥncipali. vtpote aīm firmās ne timore fatigatiōis laxet̉ ex diuturnitate bonioꝑis. Et hͨ ē q̄dā difficultas in ſuſtinēdo. minor tn̄ eaq̄ ꝯtra mortis ꝑicula. Un̄ q̄dā diffinitio mgr̄alis dat̉de ꝑſeuerātia talis. Perſeuerātia ē ꝑmanentia in bonō diuturnalis ⁊ final̓. Tulliꝰ v̓o in .j. retho. ſic eā deſcribit. Perſeuerātia ē circa bn̄ cōſiderata ſtabilis etꝑpetua māſio. Ad inſinuādū ꝟtutē ꝑſeuerātie. āgelꝰp̄cepit Lothegrediēti de terra ſodomorū. ꝙ nō reſpiceret poſt tergū. cuiꝰ cōtrariū fecit vxor eiꝰ. q̄ idcircoverſa ē in ſtatuaꝫ ſalis Gen̄. ix. In hoc inſinuat dn̄s.ꝙ incipiēti bonū opus nō ē deſiſtendū ab eo ꝑ cōtrariū actū. qꝛ ſicut ip̄e dicit in euāgelio. Nemo mittēsmanū ad aratrū ⁊ reſpiciens retro: aptus ē regno deiLuce. ix.Extrema perſeuera .§. j.tie ſūt duo. vnū ẜm defectū ⁊ dr̄ mollicies. alid̓ ẜm exceſſū ⁊ dr̄ ꝑtinatia. Mollis dr̄ a ml̓iebritate. Et ſit̉ ꝑſeuerātia in hoc cōſiſtit. ꝙ nō recedit a bono ꝓpt̓ diutinā ꝑſpectiōeꝫ difficiliū ⁊ arduoruꝫ. ita mollis dr̄ qͥde facili recedit a bono ꝓpt̓ aliqͣ difficilia q̄ ſuſtinere n̄pōt. Nā dr̄ molle qd̓ facile cedit tāgenti. nō autē iudicat̉ molle qd̓ cedit fortit̉ impellēti. Nā valde ſtabilia cedunt a maximis īpellētibꝰ. vt turres a machinis.
nec tn̄ dicunt̉ molles. Sil̓r ſi qͥs deficiat a maxīe īpellentibꝰ. vt ſūt ꝑicula mortis. nō dr̄ mollis ſꝫ timidus.ſꝫ mollis dr̄ qn̄ circa quedā alia nō tā difficilia cauſantia animi fatigatiōeꝫ. vel triſticiā ꝓpt̓ diuturnitatemtꝑis recedit a bono oꝑe. Mollis fuit ppl̓s iſrl̓. qn̄ in deſerto fatigatꝰ ex itinere cepit murmurare. Sil̓r qn̄ reuerſis exploratoribꝰ t̓re ꝓmiſſiōis. volebāt reuerti inegyptū audita relatiōe eoꝝ. Sꝫ nō fuit moll̓ Ioſue ⁊Caleph firmi ꝑmanētes. ¶ Pertinax aūt dr̄ qͥ in ꝓpͥaſnīa ꝑmanet. plus ꝙͣ oꝑtꝫ. Un̄ ꝑtinax valde tenax dr̄qͥ vult ſe tenere firmit̓ in oībus q̄ ꝯcipit. Et naſcit̉ ẜmGreg. in moral̓. hoc viciū ex inani gl̓a. Hec ē aūt dr̄iainter angelū ⁊ hoīem. qꝛ angelꝰ cū apprehēdit intellectu aliquaꝫ rē ſubito intelligit ſine eā diſcurſu rōnis.cū eius ꝓprietatibꝰ. et ſic etiā volūtate īmobilit̓ adheret cui ꝑ amorē adheret. Hō em̄ cū ſit rōnalis nō intelligit niſi ꝑ diſcurſū rōnis. de noto ad ignotū ꝓcedēdoet qd̓ ei aliqn̄ videt̉ demōſtratio. apparet ei al̓s dyaletica ꝓbatio vl̓ ſophiſtica. Et qꝛ app̄henſiue rn̄det appetitiua. iō etiā volūtas nō adherꝫ app̄hēſis īmobil̓rſꝫ variabilit̓. Pertinet gͦ ad hoīeꝫ nō ſꝑ in eadē ꝓpoſito ꝑmanere. qꝛ hͦ eēt ſeqͥ naturā angeli n̄ hoīs. qd̓ eēt p̄ſūptuoſū. vn̄ Greg. in regiſtro. Diffinitō incauta laudabil̓r ſoluēda ē. nec ē p̄uaricatio: ſꝫ temeritatis emēdatio. Exēpluꝫ Aſahel fr̄ Ioab curſor velociſſimꝰ. qꝛꝑtinaciter voluit ꝑſequi Abner nec ſuaſionibꝰ eiꝰ voluit deſiſtere: occiſus ē ab eo. ij. Reg. ij.Tercio loco agendū ē. §. ij.de effectibꝰ ꝑſeuerātie. qͥ ſunt qͣtuor. hꝫ .n. ſola optataimpetrare. inſueta in naturā mutare. acqͥſita ꝯfirmare. ⁊ v̓tutes oēs in bono ꝯfirmare. Prīo em̄ optata impetrat. Perſeuerātia em̄ facit or̄onē eē ꝯtinuā ⁊ diuturnā. Hec aūt cōtinuitas ſiue diuturnitas intelligēda eſt. ꝙ ſtatutis tꝑibꝰ ⁊ horis ſꝑ oret̉. vel alijs bonisoꝑbꝰ inſiſtat̉. vl̓ ſaltē deſiperiū bn̄ oꝑandi ꝯtinueturCōtinua aūt or̄o excluſa qͦcūqꝫ tꝑis interuallo nō eſtpoſſibilis. tū qꝛ oꝑtꝫ alijs multis intēdere: tū etiā qꝛhō ꝓpt̓ corꝑis fragilitatē ⁊ nature corruptiōeꝫ nō pōttātā mētis intentiōꝫ hr̄e. Itē nō ē vtilis tāta or̄onisaſſiduitas. Nā qͣntitas vniuſcuiuſqꝫ rei dꝫ eē ꝓportionata fini ad queꝫ ē. ſic̄ tāta dꝫ eē qͣntitas medicine.qͣnta reqͥrit̉ ſanitas inducēda. finis aūt or̄onis ē excitatio humani deſiderij in deū. dꝫ gͦ eē tāta or̄onis ꝓlixitas. qͣntum ē vtile ad excitādū feruorē deſiderij. cūv̓o hāc mēſurā excedit. ita ꝙ ſine tedio durare nō poſſit: nō vltra oīno ꝓtēdēda ē. Un̄ Aug. ad ꝓbā. Dicūt̉fr̄es ī egypto crebras quidē or̄ones hr̄e: ſꝫ eas breuiſſimas ⁊ raptim qd̓āmō iaculatas. ne illa vigilant̉ eiecta q̄ orāti plurimū ē neceſſaria. per ꝓductiores moras euaneſcat atqꝫ ebetetur intentio. Ac per hoc etiāip̄i ſatis oſtendunt hanc intentionē ſicut non eſſe obſeruandam ſi perdurare non poteſt. ſic ſi perdurauerit non cito eſſe rumpēdā. Hiero. de inſtantia or̄onisſic ait. Importuna in euangelio mulier tandem meruit audiri. ſcilicet chananea. clauſo oſtio cum ſeris licet media nocte ab amico a micus panes accepit ⁊cͣ. d̓peniten. diſ. j. Exemplum etiam de apoſtolis qui (vtdicitur Actu. j.) Erant perſeuerātes in or̄one ⁊ ſic acceperunt ſpm̄ ſctm̄ copioſe. ¶ Secundo perſeuerāt iainſueta in naturam et per conſequens in delectatiōeꝫcommutat. Frequentia em̄ oꝑandi habitum virtutꝭinducit ẜm ph̓m. ij. Ethicoꝝ. dicente. ꝙ ex frequenteriuſta operari ſeu agere ſumus iuſti. At ex frequentertemꝑata facere: temꝑati. Et ſic de alijs. Habitus aūteſt qualitas difficile mobilis ſicut dicit ph̓us. Et iōẜm Tullium ad modum nature eſt rationi conſentaneus. propter qd̓ homo ad bona aſſuetus et delectabiliter et abſqꝫ difficultate oꝑatur. Unde dicit Greg.in epl̓is. Subito procedēti de vmbra ad ſoleꝫ. d̓ otīo