Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
221v
Einzelbild herunterladen
 

.XI. Titulus

votū ꝑfecte integre diminute. puta ſi qͥs vouitieiunare annū ebdomada vnū diē. ſufficit obſeruet duobꝰ mēſibꝰ reſiduū dimittēdo: ſꝫ totūīpleat. Adhuc .n. obligat̉ ad decē mēſes ſi pōt ꝙͣuistrāſgreſſus ſit ieiuniū illud plures ebdomadas:tn̄ tenet̉ iterare qd̓ fecit niſi intēdiſſet ſe obligarecōtinuādo ānū Deutro. xxiij. Facies ſic̄ ꝓmiſiſti dn̄odeo tuo ꝓpria volūtate .i. ẜm intētionē. Un̄ Ananias qꝛ deo pecunias vouerat qͣs poſtea dyaboli viciꝑſuaſione ſubtraxit .ſ. ad ꝑtē ipſaꝝ morte mulctaeſt Gregͦ. xvij. q. j. Ananias. Et hiſtoriā hēs Act̉. v.Et multomagis peccat ex toto frangit votū nihiladīplendo. Un̄ dicit Salomō. diſplicet ei .ſ. deo infidelis ꝓmiſſio .i. ſeruare ꝓmiſſū votū. Un̄ Augꝰ.Tanto miſeriores ſi fidē deo fregeris quāto beatiorſi ꝑſolueris. Urbanꝰ papa. Qd̓ qͥs dn̄o pollicitꝰ eſtfidel̓r cuſtodiat ne dānationē ſꝫ p̄miū ſibi acqͥrat qm̄ſatius ē vouē qͣꝫ votū ꝓut meliꝰ pōt ꝑficē ꝙͣtuꝫſcꝫ ad ſb̓am voti. guius em̄ puniunt̉ votū fecerūtvotū ꝑfecer̄t. xij. q. j. Scimꝰ. Qui aūt impotētiatotū poſſꝫ implē qd̓ vouit. ꝑtē quā pōt exeqͥ debꝫ.puta in diuite fecit votū magne elemoſyne poſteaad pauꝑtatē deueniēte. in ſang ieiunia plurima vouēte poſtea debilitato. hmōi. Recurſus tn̄ dꝫ hr̄i inſil̓ibꝰ ad ſuꝑiorē. Ubi etiā ſciendū plures ſunt qͦꝫvota ſunt obligatoria niſi ratificētur a ſuꝑioribꝰeoꝝ ẜm b. Tho. vbi ſupͣ. vt votū religioſi ad ſuump̄latū. Clerici p̄cipue circa ꝑegrinationē ad ſuumep̄m. Ep̄i circa es hr̄ent eccleſiaꝫ ſuā dimitteread papā. Impuberū in oībꝰ votis ad ꝑentes eoꝝvel tutores ſi ꝑentibꝰ carēt. Pubeꝝ ad ꝑegrinatōꝫelemoſynas hmōi ꝑtinēt ad curā domeſticā domus ad ꝑentes eoꝝ ſunt ī ptāte ipſoꝝ. Uxoꝝ inabſtinētijs elemoſynis ꝑegrinatōibꝰ ad viros eaꝝSeruoꝝ ad dn̄os eoꝝ. De his tn̄ vide infra plenideclaratōnē ī pluribꝰ. §. Tercio reddēdū eſt votū diſcretōne. ſi qͥs vouit aliqͥd ſtultū vanū velridiculoſū vt de pectinando caput die ſabbati. denon comedēdo de capite aīaliū ob honorē b. Io. decollati. de filando vl̓ de faciēdo ablutionē pannoꝝ in ſexta feria vel ſabbato. de comēdēdo panēin dn̄ica hmōi. talia ẜm Tho. Alb̓. in ſcripturis.potiꝰ ſunt deridēda qͣꝫ ſoluēda. Un̄ dicit Salomonſupͣ. diſplicet ei ſtulta ꝓmiſſio. Hinc etiā. xxij. q. iiij.c. Neceſſe. §. ꝑiurab̓. dr̄ Stulta vota frāgendaſunt. Tale fuit votū Iepte de dicit Hiero. in vouendo fuit ſtultꝰ qꝛ diſcretionē habuit. in reddēdo impiꝰ qꝛ filiā occidit. Ut em̄ dr̄ Iudicū. xj. IpſeIepte votū vouit deo di. Si tͣdideris filios Ammonin manꝰ meas qͥcūqꝫ pͥmus egreſſus fuerit de foribusdomꝰ mee mihiqꝫ occurrerit reuertēti ī pace offe holocauſtū deo. Habita victoria veniēti ad ciuitatē pͥmo occurrit ei filia eiꝰ vnica quā ille etſi dolore tn̄ in holocauſtū obtulit. Circa qd̓ dicūt hebre votū ſtultū fuit ſi ſimpl̓r intellexit de oībꝰ vt effectū on̄dit. ſi occurriſſꝫ ei pͥmo canis vel aſinꝰ illudofferre licuiſſet. Si aūt ītellexit de his offerri poterāt includebat̉ ī voto filia eiꝰ. Et ꝙͣuis qͣꝫtū advotū poſſꝫ excuſari de pctō ſane ip̄m votū ītelligēdoſcꝫ de licitis. ꝓpter qd̓ p̄mittit̉ ibi dr̄ factꝰ ē ſuꝑſpūs dn̄i .ſ. in vouēdo qꝛ fides deuotio ipſiꝰ ex motus ē ad vouēdū fuit a ſpūſctō ꝓpt̓ qd̓ ponit̉ in cathalogo ſctōꝝ ad Heb̓. xj. vel etiā ꝓpt̓ victoriā quā obtinuit. iniq̄ tn̄ impie fecit occidēdo filiā adīpletōevoti. Nec ob. qd̓ ait Augꝰ. xxiij. q. v. Si lꝫ. vbi vr̄dicere fecit ex inſtīctu ſpūſſct̄ī ſicut Sāpſon. Iibi loquit̉ dubitatiue aſſertiue. vt pꝫ ibidē. Prbabile eſt etiā penituiſſe de facto iniqͦ. ẜm Thoſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ. ar. ij. ſic potuit eſſe. Nico. tn̄ lyſuꝑ dicto. c. vr̄ excuſare a pctō d. opīatiue ẜm qͦſdā

filiā occidit corporal̓r habito ſuꝑ ꝯſilio a ꝑitis legū ſꝫ quodāmō morti tradidit .ſ. ciuili dedicando ī v̓ginitate. Sꝫ exqͦ doc. cōiter tenēt corporaliter occiderit ip̄m rep̄hēdant de paricidio.debemꝰ ſapere plus ꝙͣ oꝫ ſapere. vt admonet Apl̓usRo. xij. Qd̓ fit quis doctrinis ab eccleſia approbatis. cōiter tenent̉ acqͥeſcit nouas inueniensQd̓ ꝓhibet̉. diſ. xxxvij. Relatū. Ambro. etiā ꝯcor.doc. p̄dictis dicens de Iepte. Miſerabil̓ neceſſitas ēſoluitur ꝑicidio. Meliꝰ eſt vouere illud qd̓ ſibi iscui ꝓmittit̉: nolit exolui. xxij. q. iiij. Unuſquiſqꝫ. Etmultomagis frangēduꝫ eſt votū ſeruādū qd̓ qͥsfacit de re manifeſte illicita. ſicut ſi qͥs voueret occidere aliquē hmōi. Sicut legit̉ de qͥbuſdā iudeisfecerūt voiū ſe comeſturos aliqͥd niſi pͥus occiderent paulū apl̓m. vt hr̄ Actuū. xxiij. Et eſt qd̓ dicitIſidorus. In turpi voto muta decretū .ſ. faciēdoNec indiget diſpēſatione ſꝫ ꝓpria auctoritate debꝯͣuenire. Si aūt eſt dubiū vtꝝ ſit meliꝰ obſeruare vl̓dimittere. vel ſi pōt facere recurrere dꝫ ad ſuꝑiorem ꝯmutatione vel diſpēſatione vel declaratōne vt inieiunijs hmōi.uatū ad terciū.§. iij.pͥncipale regulat̉ intētio nr̄a in vouēdo. cum dr̄ dn̄odeo vr̄o. em̄ votū fiendū ē niſi deo ꝓprie. Et ē.qꝛ votū ē actꝰ v̓tutis religionis. Ad religionē auteꝫꝑtinet offerre cultū ceremonias deo ẜm Tullium.Ueꝝ eſt tn̄ ẜm b. Tho. vbi ſupͣ. ar. v. ꝙͣuis votū fiat ſoli deo. ꝓmiſſio etiā pōt fieri hōi includit̉ invoto. Et ipſa ꝓmiſſio boni fit hoī pōt cadere ſub voto inqͣtū eſt qd̓dā opus v̓tuoſū hunc modū inteligenduꝫ ē votū qͥs vouet aliqͥd ſctīs p̄latis vt ſitin ꝓfeſſionibꝰ religioſoꝝ. vt .ſ. ipſa ꝓmiſſio facta ſcīsvel p̄latis cadat ſub voto inqͣtū .ſ. vouet deo ſe impleturū qd̓ ſctīs vel p̄latis ꝓmittit. Tho. Et ſicu orōnē aliquā dirigimꝰ ad ſctōs aliqͣ gr̄a obtinēda debemꝰ ſic regulare dirigē intētione vt ſperemꝰillā gr̄am obtine a deo pͥncipal̓r. ſꝫ mediāte p̄ce merito illiꝰ ſctī. vt dicit idē Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. Itain votis facimꝰ ſctīs diuerſis gratijs obtinendisvt ſanitate euaſione ꝑiculi hmōi. debemꝰ ſperaregr̄am illā a deo mediāte ſctō illo. Layci tn̄ actual̓r ita dirigūt intētionē ſuā in votis ſctōꝝ ad deū. ſꝫinnitūt̉ mori fideliū ſunt in ꝯdēnādi ſꝫ pie int̓p̄tanda eoꝝ intētio ꝓut eccleſia intendit docet fieriin hmōi. Multa em̄ vota quotidie fiunt ad ſctōs: vn̄recipiunt̉ magna bn̄ficia tꝑalia vt pꝫ in legēdis beDn̄ici b. Pe. martyris. em̄ triplicē bonoꝝ differentiā habeamꝰ .ſ. tꝑalē ſb̓am. corpus aīam. de qͦlibet hoꝝ pōt fieri votum deo ſctīs eius. De tꝑaliſb̓a vt quis vouet dae̓ certā elemoſynā vel face̓ aliqd̓ ornamētū eccleſie vel cerā offerre hmōi. etſi determinat ꝑſonā vel locū cui faciat illud. pōt mutare ſua auctoritate etiā ſi ꝑſona ſit male vite. vel eccleſia male officiata. vel indigēs tali ornamentoqꝛ qd̓ ſemel placuit amplius diſplicere pōt. de reiur̄. li. vj. Nec ep̄s pōt diſpēſare in tali ꝑmutationeniſi ſit vrgens cauſa. puta qꝛ eccleſia eſt deſtructa ethmōi. eſt. qꝛ eſt illi ius acquiſitū ex ꝓmiſſionquod auferre debet. Quidā ruſticus tranſiretquēdā latū fluuiū vitula vitulo ⁊īmineret ei ꝑiculum ſubmerſionis vouit be. Michaeli dare eccleſie ſue vitulū ſi euaderet. Trāſacto aūt ꝑiculo dixitcerte Michael vitulum non habebis. Et cum poſtmodicum aqua inundāte ſil̓e ꝑiculū ſubiret: vouitbe. Michaeli dare vaccam vitulo. ſꝫ liberatꝰ ex eoqͣſi deridēdo dicebat. vere Michael nec vitulum necvaccā habebis. Et paulopoſt in ſil̓i caſu ꝯſtitutꝰfuit auditꝰ ſꝫ ſubmerſus vacca vitulo. Nec etiā