Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
208r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.XVI.

Ille em̄ dūdū mutus .ſ. zacharias ꝓph̓at. Hec enimgr̄a dei maxima qn̄ qui negauerat cōfitet̉. Nemoergo diffidat. nemo veterū cōſcius delictoꝝ eternadeſperet. Sed Hoſti. Ray. in ſūmis ſuis cōtra iſtādeſperationē docēt tria remedia. Primū eſt mortis cōſideratio oīa mūdana oſtēdit vana tranſitoria. vnde Eccͣs. xj. Si multis annis vixerit homo in his oībus letus fuerit: meminiſſe tamē debet tenebroſi tꝑis .ſ. mortis dierū maloꝝ qui venerītvanitatis arguent̉ p̄terita. Et mors incerta ſitde puncto in punctu poſſit hoīeꝫ rapere. debetdeſperare futuris tēptationibꝰ ſe non poſſe reſiſtere:qꝛ forte amplius habebit morte ſuꝑueniente. Secundū eſt debilitatio hoſtis. Debilitat̉ .n. percōfeſſionē ex ſe debilis eſt quis eſt in gr̄a Iſa. lj.Dicūt homini demones. Incuruare vt tranſeamusq. d. poſſumꝰ trāſire ad habitandū in te pecca niſi volūtarie inclines te ad aſſentiēdum nobisCriſoſto. Debilis eſt hoſtis qui vincit niſi volētem. in gregē porcoꝝ intrare valuerūt niſiꝑmiſſi a xp̄o Math̓. viij. Nec tēptare Iob affligere niſi licētiati a deo Iob. j. De multis legimus magnis peccatoribꝰ multos quotidie cernimꝰ lōgotꝑe ſteterūt inuoluti in magnis ſceleribꝰ conuerſad pnīam reſtiterūt omni tēptationi. nec vltra recidiuauerūt ſed effecti ſunt magni ſancti. Sicut Auguſtinus Ciprianus Pelagia Thebaydes alie.Iacobi. iiij. Reſiſtite dyabolo fugiet a vobis. Tercium eſt fortitudo hoīs penitentis ꝓuenitei ex quatuor. Primo ex depoſitione peccati conſequēter ex leticia ſpūali. ꝓuer. xvij. Animus gaudēsetatē floridā facit. vnde fortē ad bellādū. Spūstriſtis exiccat oſſa. Sicut aūt peccatuꝫ ex remorſutriſticiā. ita depoſitio eiꝰ pnīam generat leticiamſpūalē. Et gaudiū dn̄i fortitudo vr̄a. dicit̉ Neemieviij. Secundū qd̓ facit penitētē fortē eſt armaturaſpūalis. vt cōtritio: elemo ſyna: or̄o: ieiuniū. Ephe.vj. Induite vos armaturā dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias dyaboli. Terciū eſt ex ſocietate exercitus oīm iuſtoꝝ angeloꝝ. Efficit̉ em̄ particeps vere penitēs oīm bonoꝝ fiunt a iuſtisˡ. ẜm illud pͣsParticipē me fac deus oīm timentiū te cuſtodientiū mandata tua. q. d. fac me bonū gr̄a tua ipſamediāte ero oīm bonoꝝ ꝑticeps: ſocietas bonorūſimul bellātiū cōtra demones figurata fuit Iudithxv. vbi dr̄ aſſyrij adunati in fugā ibant p̄cites occidebant̉. Filij aūt iſrael vno agmine perquētes debellabant oēs quos inuenire potuiſſent. Quartū ē illuminatio ꝓtēctio dei. pͣs. Dn̄s illuminatio mea ſalus mea quē timebo. q. d. nullumDn̄s ꝓtector vite mee. Et Iob. Libera me poneme iuxta te cuius vis manus pugnet ꝯtra me. Ro.viij. Si nobis deus: qͥs cōtra nos .ſ. poterit p̄ualere. certe nullus. ergo hoſtis ſit multiplicit̓ debilitatus. penitēs multiplicit̓ roboratꝰ debet deſperare de ꝑſeuerātia in bono. vel poterit vincere vicia cōſueta. ſed cōfidere in dn̄o. qꝛ qui ꝯfidūtin dn̄o ſicut mons ſyon .ſ. erūt fortes inexpugnabiles. Iudith. derelinquis ſperantes in te dn̄e. Ꝙtū ad terciū deſperant aliqn̄ ꝑſone videntes ſe poſſe euadere pericula peccatoꝝ. vt occurrit:plexitas mentis. aliquis .ſ. caſus in quo videt̉ alicui poſſit euadere ſine incurſione magni ꝑiculi etpeccati. Sicut accidit ſuſanne impetierūt eaꝫ inpomerio ſenes abſcōditi de adulterio cōminātesaccuſare cōdēnare ad mortē niſi aſſentiret eis. vn̄lila ait. Anguſtie mihi ſunt vndiqꝫ: quid eligamignoro. vt .ſ. poſſim ſine periculo euadere. Sed nondeſperans de adiutorio dei reſtitit peccato clamans adiutorio: licet illi falſi ſenes iudices iniuſte con

dēnaſſent vt adulterā deus liberauit Danielēſnīam Dan̄. xiij. Debet ergo quilibet ſemꝑ peccatuꝫvitare in quocūqꝫ caſu. reſiduū ſi inde ſcandalunvel ꝑiculū veniat deo cōmittere facere ſicut fecit ſemel quedā puella que mortuo patre remanſiſſet ſub cura auūculi peſſimꝰ ille carnalit̓ cognouit pluries ex ea filios cōcepit eos occidens ad occultandū peccatū: illa pauꝑcula inuita traheret̉ ad malū vidēs ſe poſſe euadere manus eiꝰ deſperata ex tali caſu venenū ſumpſit. ſed poſtea recognoſcens peccatū ſuū ne aīa ſimul periret ſe deuote virgini marie recōmendaret fuit ſibi dictū abea vt mitteret ad cōuentū p̄dicatoꝝ pro quodā ſancto viro qui dicebat̉ magiſter Iordanis general̓ordinis illiꝰ illi cōfiteret̉ totū peccatū ſuuꝫ ſic euaderet mortē corꝑis aīe. Quod fecit cōfeſſa peccatū ſuum orationibꝰ illiꝰ beatiſſimi viri mortē euaſit anime corꝑis. ergo deſꝑandū in quātacūqꝫanguſtia ſit quis cōſtitutus. Capl̓m. xvj. de puſillanimitate.Iſillanimitas eſt filia accidie. pōt ſic deſcribi. Et eſt viciuꝫquo quis inordinato timore ſe ſubtrahitab oꝑbꝰ bonis poſſet debet agere. vnde de puſillanimibꝰ pōt exponi illud p̄s. Deū inuo cauerūtillic trepidauerūt timore vbi erat timor .i. timuerūt in his vbi debebāt timere qd̓ pōt eſſe tripliciter videlicet.Primo quia trepidauerunt oꝑa ſpiritualia poſſe ꝑficere. ideo amiſerūt.Secundo qꝛ trepidauerunt bona tꝑalia poſſe amittere. ideo offenderunt.Tercio qꝛ trepidauerūt corꝑa mortalia eoꝝ deficere. ideo errauerūt.imum precipueᵐ .§. j.ꝑtinet ad puſillanimitatē .ſ. quis ſb̓trahit ſe abhis bonis que poſſet facere qꝛ vident̉ ſibi facultatēſuā excedere. tamē excedāt p̄s. Expectabā euꝫſ. deū adiutoriū gratie ſue qui ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs tēpeſtate. Hoc aūt eſſe peccatū. bTho. ſecūda ſecūde. q. cxxxiij. art. j. ſic ꝓbat. Omneid qd̓ cōtrariat̉ naturali inclinationi eſt peccatumqꝛ cōtrariat̉ legi nature. Ineſt aūt vnicuiqꝫ rei naturalis inclinatio ad exequēdā actionē cōmenſura potencie ſue. vt patet in oībus rebꝰ tam inanimatis qͣꝫ aīatis. Sicut aūt p̄ſumptionē quis exceditꝓportionē ſue potentie dum nitit̉ ad maiora qͣꝫ poſſit. Ita etiā puſillanimis deficit a ꝓportione ſue potentie dum recuſat in id tendere quod eſt cōmenſuratū ſuę potētie. Et ideo ſicut p̄ſumptio eſt peccatūita puſillanimitas. Cōfirmat̉ idē alia rōne. Nihil em̄ in moribꝰ eſt vitandū niſi peccatuꝫ. Sꝫ puſillanimitas eſt vitāda. Dicit .n. apl̓s ad Col̓. iij. Patres nolite ad indignationē ꝓuocare filios vr̄os vt puſillo aīo fiant. ergo eſt peccatū. patet idē perexemplū qd̓ ponit̉ Math̓. xxv .ſ. de ſeruo malo pigro acceptā pecuniā dn̄i ſui .ſ. vnū talentū foditterrā. nec oꝑatus eſt in ea ꝓpter puſillanimitatē timēs amittere: ꝓpter qd̓ punitus eſt a dn̄o ſuo ſublato talento miſſus in tenebras. ſignificat quhabens aliqd̓ donum quo pōt eſſe vtilis alijs timore deficiendi in bono. quadā puſillanimitate ductus ſe in illo exercet etiā ab alijs ad illud agendum poſitus vtiqꝫ talis a deo punit̉. Non punit̉ artem aliquis in alia vita niſi ꝓpter peccatuꝫ: nec ſibigratia aufert̉ niſi ꝓpter demerita. vnde manifeſtum