¶ Capitulum.XVI.
Ille em̄ dūdū mutus .ſ. zacharias ꝓph̓at. Hec enimgr̄a dei maxima qn̄ qui eū negauerat cōfitet̉. Nemoergo diffidat. nemo veterū cōſcius delictoꝝ eternadeſperet. Sed Hoſti. ⁊ Ray. in ſūmis ſuis cōtra iſtādeſperationē docēt tria remedia. ¶ Primū eſt mortis cōſideratio q̄ oīa mūdana oſtēdit vana ⁊ tranſitoria. vnde Eccͣs. xj. Si multis annis vixerit homo⁊ in his oībus letus fuerit: meminiſſe tamē debet tenebroſi tꝑis .ſ. mortis ⁊ dierū maloꝝ qui cū venerītvanitatis arguent̉ p̄terita. Et cū mors incerta ſit ⁊de puncto in punctu poſſit hoīeꝫ rapere. iō nō debetdeſperare futuris tēptationibꝰ ſe non poſſe reſiſtere:qꝛ forte nō amplius habebit morte ſuꝑueniente.¶ Secundū eſt debilitatio hoſtis. Debilitat̉ .n. percōfeſſionē ⁊ ex ſe debilis eſt cū quis eſt in gr̄a Iſa. lj.Dicūt homini demones. Incuruare vt tranſeamusq. d. nō poſſumꝰ trāſire ad habitandū in te ꝑ peccatū niſi volūtarie inclines te ad aſſentiēdum nobisCriſoſto. Debilis eſt hoſtis qui nō vincit niſi volētem. Nā ⁊ in gregē porcoꝝ intrare nō valuerūt niſiꝑmiſſi a xp̄o Math̓. viij. Nec tēptare Iob ⁊ affligere niſi licētiati a deo Iob. j. De multis legimus magnis peccatoribꝰ ⁊ multos quotidie cernimꝰ qͥ lōgotꝑe ſteterūt inuoluti in magnis ſceleribꝰ qͥ conuerſad pnīam reſtiterūt omni tēptationi. nec vltra recidiuauerūt ſed effecti ſunt magni ſancti. Sicut Auguſtinus Ciprianus Pelagia Thebaydes ⁊ alie.Iacobi. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis.¶ Tercium eſt fortitudo hoīs penitentis q̄ ꝓuenitei ex quatuor. Primo ex depoſitione peccati ⁊ conſequēter ex leticia ſpūali. ꝓuer. xvij. Animus gaudēsetatē floridā facit. vnde ⁊ fortē ad bellādū. Spūstriſtis exiccat oſſa. Sicut aūt peccatuꝫ ex remorſutriſticiā. ita depoſitio eiꝰ ꝑ pnīam generat leticiamſpūalē. Et gaudiū dn̄i fortitudo vr̄a. dicit̉ Neemieviij. Secundū qd̓ facit penitētē fortē eſt armaturaſpūalis. vt cōtritio: elemo ſyna: or̄o: ieiuniū. Ephe.vj. Induite vos armaturā dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias dyaboli. Terciū eſt ex ſocietate exercitus oīm iuſtoꝝ ⁊ angeloꝝ. Efficit̉ em̄ particeps vere penitēs oīm bonoꝝ q̄ fiunt a iuſtisˡ. ẜm illud pͣsParticipē me fac deus oīm timentiū te ⁊ cuſtodientiū mandata tua. q. d. fac me bonū cū gr̄a tua ⁊ ipſamediāte ero oīm bonoꝝ ꝑticeps: q̄ ſocietas bonorūſimul bellātiū cōtra demones figurata fuit Iudithxv. vbi dr̄ ꝙ aſſyrij nō adunati in fugā ibant p̄cites ⁊ occidebant̉. Filij aūt iſrael vno agmine perquētes debellabant oēs quos inuenire potuiſſent.¶ Quartū ē illuminatio ⁊ ꝓtēctio dei. pͣs. Dn̄s illuminatio mea ⁊ ſalus mea quē timebo. q. d. nullumDn̄s ꝓtector vite mee. Et Iob. Libera me ⁊ poneme iuxta te ⁊ cuius vis manus pugnet ꝯtra me. Ro.viij. Si ꝓ nobis deus: qͥs cōtra nos .ſ. poterit p̄ualere. certe nullus. Cū ergo hoſtis ſit multiplicit̓ debilitatus. ⁊ penitēs multiplicit̓ roboratꝰ nō debet deſperare de ꝑſeuerātia in bono. vel ꝙ nō poterit vincere vicia cōſueta. ſed cōfidere in dn̄o. qꝛ qui ꝯfidūtin dn̄o ſicut mons ſyon .ſ. erūt fortes ⁊ inexpugnabiles. Iudith. Nō derelinquis ſperantes in te dn̄e.¶ Ꝙtū ad terciū deſperant aliqn̄ ꝑſone nō videntes ſe poſſe euadere pericula peccatoꝝ. vt occurrit:plexitas mentis. aliquis .ſ. caſus in quo nō videt̉ alicui ꝙ poſſit euadere ſine incurſione magni ꝑiculi etpeccati. Sicut accidit ſuſanne cū impetierūt eaꝫ inpomerio ſenes abſcōditi de adulterio cōminātes eāaccuſare ⁊ cōdēnare ad mortē niſi aſſentiret eis. vn̄lila ait. Anguſtie mihi ſunt vndiqꝫ: ⁊ quid eligamignoro. vt .ſ. poſſim ſine periculo euadere. Sed nondeſperans de adiutorio dei reſtitit peccato clamansꝓ adiutorio: ⁊ licet illi falſi ſenes iudices iniuſte con
dēnaſſent vt adulterā deus liberauit eā ꝑ Danielēſnīam Dan̄. xiij. Debet ergo quilibet ſemꝑ peccatuꝫvitare in quocūqꝫ caſu. ⁊ reſiduū ſi inde ſcandalunvel ꝑiculū veniat deo cōmittere ⁊ nō facere ſicut fecit ſemel quedā puella que cū mortuo patre remanſiſſet ſub cura auūculi peſſimꝰ ille eā carnalit̓ cognouit ⁊ pluries ex ea filios cōcepit eos occidens ad occultandū peccatū: ⁊ cū illa pauꝑcula inuita traheret̉ ad malū vidēs ſe nō poſſe euadere manus eiꝰ deſperata ex tali caſu venenū ſumpſit. ſed poſtea recognoſcens peccatū ſuū ne ⁊ aīa ſimul periret cū ſe deuote virgini marie recōmendaret fuit ſibi dictū abea vt mitteret ad cōuentū p̄dicatoꝝ pro quodā ſancto viro qui dicebat̉ magiſter Iordanis general̓ordinis illiꝰ ⁊ illi cōfiteret̉ totū peccatū ſuuꝫ ⁊ ſic euaderet mortē corꝑis ⁊ aīe. Quod ⁊ fecit ⁊ cōfeſſa peccatū ſuum orationibꝰ illiꝰ beatiſſimi viri mortē euaſit anime ⁊ corꝑis. Nō ergo deſꝑandū in quātacūqꝫanguſtia ſit quis cōſtitutus.¶ Capl̓m. xvj. de puſillanimitate.Iſillanimitas eſt filia accidie. ⁊ pōt ſic deſcribi. Et eſt viciuꝫquo quis inordinato timore ſe ſubtrahitab oꝑbꝰ bonis q̄ poſſet ⁊ debet agere. vnde de puſillanimibꝰ pōt exponi illud p̄s. Deū nō inuo cauerūtillic trepidauerūt timore vbi nō erat timor .i. timuerūt in his vbi nō debebāt timere qd̓ pōt eſſe tripliciter videlicet.Primo quia trepidauerunt oꝑa ſpiritualia nō poſſe ꝑficere. ⁊ ideo amiſerūt.Secundo qꝛ trepidauerunt bona tꝑalia poſſe amittere. ⁊ ideo offenderunt.Tercio qꝛ trepidauerūt corꝑa mortalia eoꝝ deficere. ⁊ ideo errauerūt.imum precipueᵐ .§. j.ꝑtinet ad puſillanimitatē cū .ſ. quis ſb̓trahit ſe abhis bonis que poſſet facere qꝛ vident̉ ſibi facultatēſuā excedere. cū tamē nō excedāt p̄s. Expectabā euꝫſ. deū adiutoriū gratie ſue qui ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate. Hoc aūt eſſe peccatū. bTho. ſecūda ſecūde. q. cxxxiij. art. j. ſic ꝓbat. Omneid qd̓ cōtrariat̉ naturali inclinationi eſt peccatumqꝛ cōtrariat̉ legi nature. Ineſt aūt vnicuiqꝫ rei naturalis inclinatio ad exequēdā actionē cōmenſuratā potencie ſue. vt patet in oībus rebꝰ tam inanimatis qͣꝫ aīatis. Sicut aūt ꝑ p̄ſumptionē quis exceditꝓportionē ſue potentie dum nitit̉ ad maiora qͣꝫ poſſit. Ita etiā puſillanimis deficit a ꝓportione ſue potentie dum recuſat in id tendere quod eſt cōmenſuratū ſuę potētie. Et ideo ſicut p̄ſumptio eſt peccatūita ⁊ puſillanimitas. Cōfirmat̉ idē alia rōne. Nihil em̄ in moribꝰ eſt vitandū niſi peccatuꝫ. Sꝫ puſillanimitas eſt vitāda. Dicit .n. apl̓s ad Col̓. iij. Patres nolite ad indignationē ꝓuocare filios vr̄os vtnō puſillo aīo fiant. ergo eſt peccatū. patet idē ⁊ perexemplū qd̓ ponit̉ Math̓. xxv .ſ. de ſeruo malo ⁊ pigro qͥ acceptā pecuniā dn̄i ſui .ſ. vnū talentū foditterrā. nec oꝑatus eſt in ea ꝓpter puſillanimitatē timēs eā amittere: ꝓpter qd̓ punitus eſt a dn̄o ſuo ſublato talento ⁊ miſſus in tenebras. ⁊ ſignificat eū quhabens aliqd̓ donum quo pōt eſſe vtilis alijs ⁊ timore nō deficiendi in bono. quadā puſillanimitate ductus nō ſe in illo exercet etiā ab alijs ad illud agendum poſitus vtiqꝫ talis a deo punit̉. Non punit̉ artem aliquis in alia vita niſi ꝓpter peccatuꝫ: nec ſibigratia aufert̉ niſi ꝓpter demerita. vnde manifeſtum