¶ Capitulū.XIII.

ctiſſimos viros in fine ad temptanduꝫ ſi forte poſſeeos decipere? Nam acceſſit ad chriſtum in paſſioneꝓpter quod ait xp̄c Ioh̓. xiiij. Uenit. id ē veniet pͥnceps mundi ⁊ in me non habet quicqͣꝫ. multomagisaccedit ad eos qui male vixerūt ⁊ diſtulerūt conuerſionem in finem. Sed ſicut ſancti in vita ⁊ ſanctitate ꝯuerſi ſunt ad deum: ita ⁊ deus tempore neceſſitatis ꝯuertit̉ ad eos iuuandum ꝯtra pugnas dyaboli.Et ſicut peccatores in ſanitate nō ſunt dn̄i recordati nec ad deum ꝯuerſi: ita valde timendū eſt ne ī morte deus obliuiſcat̉ eoꝝ. Criſ. Hac animaduerſione ꝑcutitur peccator vt moriens obliuiſcat̉ ſui: qui dumviueret oblitus eſt dei. Sed et ſi ꝯuertat̉ vere ad peni tentiā tūc ex tarditate ſue ꝯuerſionis non reportabit ꝯmodū ſed detrimentum multuꝫ .ſ. penaꝝ ſaltimpurgatorij ẜm illud qd̓ ait Aug. Prius eſt purgādūigne purgatōnis: qui in aliud ſeculū diſtulit fructuꝫꝯuerſionis. de peni. di. vij. Nullus. Ex his om̄ibꝰ apparet ꝙ nō eſt differenda ꝯuerſio: ſed tempus faciendi dn̄e diſſi. le. tu. qua admones vt qͣꝫcitius reuertantur ad te ne indurent̉ ⁊ difficilior ſit eis ꝯuerſio.De dilatōne ꝯfeſ.§. ij.ſionis nō fienda dicit pͣs. poccupemus facieꝫ deminiin ꝯfeſſione .i. ant eꝙͣ accedamus an̄ faciē dn̄i ſeu conſpectū eius faciamꝰ prius ꝯfeſſionem. Uadit ante faciem dn̄i qui accedit ad adorandū. qꝛ tūc cū ipſo loquimur ẜm Iſido. ⁊ multomagis cū miſſe aſtamusvbi realiter in ſacr̄o eſt dn̄s. vel cum eccl̓iam viſitanius vbi om̄i temꝑe dꝫ eſſe in tabernaculo corpꝰ dn̄i:dire ad adorandū vel ad miſſam vel ad eccl̓iam debet quotidie fieri. Et ſic etiaꝫ ꝯfeſſio fienda eſſet abillo quem ꝯſcīa grauat de mortali. Nam cum queritur vtrū ꝯfeſſio de mortalibꝰ ſit de neceſſitate fiendaſtatim habita oportunitate. Ꝙͣuis aliqͥ dicāt ꝙ ſtatim fieri oportet. tn̄ ꝯmunior opinio Tho. Pe. Riar. ⁊ aliorum eſt. ꝙ nō teneat̉ de neceſſitate niſi in qͥuſdam caſibꝰ de quibꝰ infra dicet̉. Tamen ẜm om̄spericuloſum eſt differre eam. Sed ſciendū ꝙ tripliciter pōt differri.Differt̉ aliqn̄ damnifere.Differt̉ aliqn̄ peſtifere.Differt̉ aliqn̄ ſalutifere.Quantuꝫ ad primūᵐ. §. iij.qn̄ quis habet cōpiā ꝯfeſſoris ⁊ idonei differre ꝯfeſſionem nullam vtilitatē affert ſed multiplex damnuꝫeſt aūt ſapientꝭ viri facere illud vnde ei nō pōt ſei vtilitas ſed multum damnum. propterea infirmus vel qui habet curam eius cito ꝯtracta infirmi.tate mittit pro medico ⁊ eam patefacit quia ex moravidet ſibi periculum imminere. ita infirmus in anima cognoſcens ſe infirmatum medicum ſalutis ꝙͣcitius querere debet ſcilicet ſacerdotē ⁊ confiteri. naſacramenta ſunt quedam medicine anime. Et alij qͥdem differunt ex negligentia confeſſioneꝫ vſqꝫ ad qͣdrageſimam ſequentem. Alij negligentiores vſqꝫ adfineꝫ quadrageſime. Alij negligentiſſimi vſqꝫ ad infirmitatem grauem. Et illi qui differūt vſqꝫ ad quadrageſimam. ex hoc incurrunt periculum ⁊ damnuꝫpericulum quidem. quia poſſunt mori morte ſubitanea interea habentes mortalia vel loquelam amittere. ⁊ ſic priuarentur confeſſione. ex qua aliquando exattrito fit contritus ⁊ ſic ſaluatur quia al̓s nō ſaluaretur. Damnum incurrunt. quia multorum ex tantadilatōne obliuiſcūtur peccatorū que non ita quo adpenam remittunt̉ per generalem confeſſionem oblicorum ſicut ſi ꝑticulariter ꝯfiteretur. quod meliꝰ facere poſſet ⁊ plenius ſi nō tātū differet. Damnum etiam incurrit ⁊ priuationem illorum bonorum q̄ con-

ſequeretur pluries in anno ꝯfitendo vt ſuffragū orationum confeſſoris. amonitionum per ꝯfeſſorem augmentatiōis gratie. remiſſionis pene. Sed ⁊ magnafatuitas oſtenditur nō facere diligentiam pro aīmaquam quis facit pro caliga. vnd̓ Ber. O nimia inſania hominum: pudes ſordes abſtrahere. ſcꝫ per confeſſionem ⁊ nō pudes cōtrahere. Abſtergitur caligaſcilꝫ a luto. ⁊ ꝯtemnit̉ anima. ⁊ manifeſtum eſt ꝙ nonin capite anni abſtergat̉ caliga a luto ſed quaſi quotidie ne corrodat̉ a luto. Illi etiam qui differūt vſein finem quadrageſime magnā vtiqꝫ negligentiā cimittunt. Naꝫ cum in finē omnes differant ⁊ nō poſſit audiri vnuſquiſqꝫ niſi ꝑ ſe ſeparatim multiqꝫ habeant ꝯfiteri ⁊ ꝯfeſſores pauci reſpectiue ⁊ officiarehabeant eccl̓ias ⁊ ꝓlixis officijs oportet ꝙ multi remaneant inconfeſſi ⁊ multi alij ꝓpter feſtinātiā ſintmale ꝯfeſſi. Et qd̓libꝫ diſturbiū etiam minimū dyabolo oꝑante facit eos dimittere ꝯfeſſionē quaſi putantes ſe excuſatos exquo nō pn̄t ſacerdotē hr̄e paratum ad eoꝝ voluntatē. Tales etiaꝫ bona multa q̄faciūt in qͣdrageſima. vt ieiunia. ebynas ⁊ oratōnesfaciūt ea infructuoſa. quia frequenter an̄ ꝯfeſſionenec ꝯtritionē hn̄t. paꝝ etiā pnīe faciūt in gr̄a. qꝛ ſubito tranſacto paſchate reuertunt̉ ꝙͣcitius ad vomitūvn̄ dicit̉ in principio. xl. faciem tuam laua .ſ. in cōfeſſione Math̓. v. Legitur in vitiſpatrum de quodamreligioſo qui erat bonus ⁊ virgo ſed tardus ad confeſſioneꝫ ẜm morem ſue religionis ꝓpter quod ſemelin infirmitate ꝯſtitutus in viſione conſpexit chriſtūvenire ad iudicandum mundum. Et cum ſingl̓i ante tribunal chriſti ducerent̉ ad reddendum ratōneꝫde operibꝰ ſuis ⁊ ẜm ea iudicarentur ad penā vel premium. Cum ventum eſt ad ipſum religioſum accuſatus eſt coram iudice de tarditate ꝯfeſſionis propiquod vicium ſententia data eſt a iudice ꝙ traheret̉ad penam: ſed virgine glorioſa cuiꝰ erat deuotus preo filium dep̄cante. tum quia iuuenis ⁊ delicatus. tqꝛ ſibi deuote virginitatē ſeruauerat. fuit mutata ſētentia ⁊ decretuꝫ ꝙ ſibi ꝓ illa vice ꝑceret̉. ita tn̄ ꝙ detali pigritia ⁊ tarditate ꝯfeſſionis ſe emēdaret.Quantū ad ſecun.§. iiij.dum differtur ꝯfeſſio peſtifere ſeu mortifere. Et ẜmPe. de tharā. in. iiij. in qͣtuor caſibꝰ nō pōt qͥs differre ꝯfeſſionem de mortalibꝰ vſqꝫ ad finē anni: al̓s peccaret mortal̓r. Primꝰ eſt rōne ſacr̄i qn̄ .ſ. qͥs vult coīcare vel celebrare ꝑpetrato aliqͦ mortalipꝰ vltimamꝯfeſſionē. Nō .n. ſufficit tūc ꝯtritio ſꝫ reqͥrit̉ de neceſſitate ꝯfeſſio an̄ coīonem vel celebratōeꝫ niſi cū īmineret neceſſitas celebrādi. al̓s ſeq̄ret̉ magnū ſcandalum ppl̓i. nec tūc poſſet hr̄e copiaꝫ ꝯfeſſoris. Tho. etIoh̓. neapol̓ dicūt. Ideꝫ eēt ſi hr̄et ſuſciꝑe ordinisſacramētum. Petrus autē depal̓. extendit ſe ad omne ſacramētum ſuſcipiendum niſi baptiſmum vt ſitneceſſaria prius confeſſio de mortali nonduꝫ ꝯfeſſo.hec in. iiij. ¶ Secundo ratōne ſcrupuli. cum ſcꝫ quisformat ſibi ꝯſcīam ꝙ teneatur ad ſtatim ꝯfitendumhabita oportunitate al̓s peccet mortaliter. ſi tal̓ nōdeponit huiuſmodi ꝯſcīam qd̓ facere debꝫ ad ꝯſiliuꝫboni viri: vtiqꝫ peccat mortaliter qꝛ ꝯtra ꝯſcīam facit. nam omne qd̓ fit ꝯtra ꝯſcīam edificat ad gehennam. xxviij. q. j. §. ex his. ¶ Tercio rōne ꝑiculi qn̄ ſ.qͥs poſt mortale ꝑpetratū intraturus eſt belluꝫ etiam iuſtū vel ꝑ loca ꝑiculoſa tranſiturꝰ vbi īminet periculū mortꝭ vel infirmitatē grauē incurrit. nā tūc n̄lꝫ differre abſqꝫ mortali. qꝛ qͥ amat ꝑicl̓m incidet inilld̓ vt dr̄ Eccl̓i. iij. Sꝫ ⁊ medici hn̄t in p̄cepto ꝙ cumvocant̉ ad infirmos prīo dn̄t eos inducē vt mittātmedicis animaꝝ .i. ꝯfeſſoribꝰ vt faciant ꝯfeſſionē.vextra de peni. et re. Cum infirmitas. Et ꝯſanguinei