Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
182r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.V.

qꝛ pctm̄ placeat. ſꝫ ꝓpt̓ aliquē hūanū timorē. Si gͦ alqͥs detractōes audiat abſqꝫ reſiſtentia vr̄ detractorꝯſētire vn̄ fit ꝑticeps pctī eiꝰ. Et ſi qͥdē īducat eū addetrahēdū. vel ei etiā placeat detractō ꝓpt̓ odiū eiuscui detrahit̉. n̄ minꝰ peccat ꝙͣ detrahens. ſꝫ aliqn̄ magis. vn̄ Ber. Detrahe̓ vl̓ detrahētē audire qͥd horuꝫdānabiliꝰ ſit n̄ facile dixerī. Si v̓o ei n̄ placeat detractio. ſed ex tīore vl̓ negligētia vl̓ verecūdia qͣdā omittat repellere detrahente peccat qͥdē. ſꝫ multominusqͣꝫ detrahens. ⁊ qn̄qꝫ qͥdē ē veniale. qn̄qꝫ etiā pōt eſſemortale. vl̓ ꝓpt̓ hͦ ꝙ alicui incūbit ex officio detrahētē corrigere. vel ꝓpt̓ aliqd̓ ꝑiculū ꝯn̄s. vl̓ ꝓpt̓ radicemqua tīor humanꝰ pōt eē mortale. Detrahēs hēt dyabolū ī ore. ⁊ audiēs libent̓ ī aure. Dꝫ gͦ qͥlibet cuꝫ audit detractōes rep̄hēdere detrahente. nō ridere. vl̓ n̄audire. vel faciē on̄dere turbulentā ad repͥmēdū eū.Un̄ dr̄ ꝓuer .xxv. Uentꝰ aqͥlo diſſipat pluuias. ⁊ facies triſtis līguā detrahente. Et qͣꝫuis ſit ꝓprij arbitrij detractōes quas audit qͥs de ſe factas patiēt̓ ferre ⁊ pati det̓mentū fame ſue niſi hͦ v̓gat ī det̓mentū ⁊ꝑiculū alioꝝ ⁊ poſſit laudabil̓r fieri. tn̄ nō ē ſui arbitrij ꝙ patiat̉ detrimētū fame alt̓iꝰ. ⁊ iō ī culpā ei v̓titur ſi nō reſiſtat. eadē rōe qua tenet̉ qͥs ſb̓leuare aſinū ꝓximi ſui iacentē ſub onere. vt p̄cipit̉ Deut̓. xxij.ẜm tho. vbi ſupra. Et ſi audiēs ſcit illū veꝝ dicē qͣꝫuis dicere n̄ debeat ꝙ loqͣt̉ falſū. dꝫ tn̄ arguere ꝙ peccat detrahēdo vel on̄dere ꝙ ei diſpliceat detractio.Sed nec defacili dꝫ qͥs credere detractōibꝰ. cū qͦtidiāna exꝑiētia doceat ml̓tas falſitates ex errore vl̓ mēdacia ex īduſtria dici. ⁊ p̄cipue audiendo a ꝑſonis leuibꝰ ⁊ ml̓tominꝰ audiēdo a maliuol̓. al̓s peccaret. vn̄damaſus papa. xj. q. iij. Nō ſolū reꝰ ē qͥ de alio malūꝓfert ſed etiā qͥ aure crimībꝰ cito p̄bet .ſ. credēdo. ⁊. ij.q. j. deꝰ. dr̄. Mala audita nullū moueāt. nec paſſiꝫ ⁊cta abſqꝫ certa ꝓbatōe credāt̉. Si aūt qͥs audiret dtractōes. qꝛ eſtiat loq̄ntē moueri ex charitate vt p̄tēdat ad remediādū mal̓ n̄ peccaret. Sed n̄ ſit facil̓ tn̄ad credēdū. Is aūt cui detrahit̉ dꝫ patient̓ ferre nōodio moueri vl̓ detractōes de ſe factas detractōnibꝰalioꝝ redūdare directe .ſ. dicēdo falſa vl̓ occulta mala de ill̓. ſed dꝫ ſe excuſare ⁊ īnocētiā ſuā on̄dere qͣntūpt̄. ne alij ex īfamia exorta ſcādalizēt̉. al̓s tacēdo male faceret. Un̄ aug. Qui fidēs ꝯſcīe ſue negligit famāſuā nimis crudel̓ ē. xj. q. iij. Nō ſunt audiēdi. Et ſihͦ detractores īcurrt infamiā. qꝛ detegitur falſitasmalicia eoꝝ īputatur eis qͥ ſibi hͦ ꝓcurauer̄t. Sed talē iniuriā receptā nō tenetur remittere ei qͥ detraxitcū veniā petit niſi famā reſtituat dicēdo ill̓ corā qͥbꝰdetraxit ſe falſū dixiſſe ſi falſū dixit. odiū aūt ⁊ rācorē nunꝙͣ ex hͦ debet hr̄e. ⁊ deo ꝯmittere facta ſufficiēti excuſatōe. Un̄ Greg. ſuꝑ Ezec̄. Līguas detrahentium ſic̄ nr̄o ſtudio n̄ debemus excitare ne ꝑeāt. ita ꝑſuā maliciā excitatas debemꝰ eqͣnimit̓ tolerare vt nobis meritū creſcat. Et ſi veꝝ eſſet quod dictū ē ſꝫ occultū talit̓ ſe excuſet ꝙ nō mentiat̉. ⁊ multomagꝭ neꝑiret vel arguat eos de mendacio. Sed pōt ſe aliqͥbꝰv̓bis ſophiſticis excuſare. vt ꝙ multa falſa quotidiedicunt̉ ab hoībꝰ. vel etiā ꝙ de ſāctis viris etiā multamala dicta ſunt falſo. ⁊ iō nō miꝝ ſi etiā de ip̄o dicātur. Et ꝙ mirat̉ ꝙ credat tātū nephas de eo ⁊ hm̄orPermittit autē deꝰ hm̄oi detractōes ſuſcitari cōtraſeruos ſuos ad cōſeruādū eos ī huīlitate. vn̄ Greg.Sunt pl̓imi qͥ vitā bonoꝝ fortaſſe ampliuſqͣꝫ debetlaudāt. ⁊ ne qͣ elatio de laude ſurripiat ꝑmittit oīpotens deꝰ malos ī obtractionē ⁊ obiurgatōem ꝓrūꝑe.vt ſi qua culpa ab ore laudātiū naſcitur ī corde. al̓ore vituꝑantiū ſuffocetur. Hīc eſt qd̓ doctor gentiuꝫſe ī p̄dicatōe currere teſtat̉ int̓ īfamiā ⁊ bonā famāvt ſeductores inqͥt ⁊ v̓aces. ⁊ alibi. Alijs ſumꝰ odorvte ī vitā. alijs odor morris ī mortē. Debet gͦ is cui de-

trahit̉ orare ꝓ detractoribꝰ exemplo xp̄i dicentis p̄s.cviij. Pro eo vt me diligerent detrahebāt mihi .ſ. iudei dicentes multa falſa de eo. Ego autem orabā. Capitulum. v. de Suſurratione.2xv0Uſui ſaco ē quarta fiIlia inuidie ẜm Greg. Et pōt deſcribi ſic ꝙſuſurratō ē locutio mala occulte facta dealiquo ad tollendā eiꝰ amiciciā cū alio. Un̄ glo. ſuꝑillud Ro. j. Suſurrōes ⁊ detractores deo odibiles.dic̄. Suſurrōes ſūt qͥ int̓ amicos diſcordiā ſeminātPro cuiꝰ declaratiōe dicit. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiiij.ar .j. ꝙ detractio ⁊ ſuſurratō ī mat̓ia ⁊ forma ſeu mōloquēdi ꝯueniunt. qꝛ vt̓qꝫ malū occulte de ꝓxīo loqͥtur ꝓpt̓ quā ſil̓itudinē aliqn̄ ponitur vnū ꝓ alio. Un̄Ecc̄i. v. ſuper illud. Nō appelleris ſuſurro. dicit ibiglo. i. detractor. Differ̄t autē ī fine. nā detractor intēdit denigrare famā ꝓximi. vn̄ illa mala de ꝓximo ꝓfert p̄cipue ex qͥbꝰ ꝓximꝰ infamari poſſit vel ſaltī diminui eius fama. Suſurro autē intēdit amiciciā ſeꝑare ẜm glo. inductā. ⁊ ꝑ illud quod dicit̉ ꝓuer. xxvj.Suſurrōe ſb̓tracto iurgia ꝯqͥeſcūt. Et iō ſuſurro talia mala de ꝓxīo ꝓfert q̄ pn̄t ꝯtra ip̄m aīm ꝯmouē̓ audientis. ẜm illud Ecc̄i. xxviij. Uir pctōr ꝯturbabitamicos. ⁊ ī medio pacē hn̄tiū īmittet inimiciciā. EtIſid. dicit ī li. ethi. Suſurro de ſono locutōis appellat̉. qꝛ n̄ ī facie alicuiꝰ ſed ī aure loqͥtur detͣhēdo. Inqͣꝫtū qͥdē ſuſurro malū dicit d̓ alio dr̄ detrahere. Sꝫī hͦ differta detractore. qꝛ nō intendit ſimpl̓r malumdicere. ſed qͥcqͥd ſit illud quod poſſit aīm vniꝰ turbare ꝯtra aliū etiā ſi ſit ſimpl̓r bonū. ſed apparēs malūīꝙͣtum diſplicet ei cui dr̄. Eſt autē de ſe mortale. qꝛ ꝑillud infertur nocumentum notabile ꝓximo.De ſuſurratōe ait.§. j.p̄s. Aduerſū me ſuſurrabāt om̄s īimici mei. adu̓. mecogi. ma. mi. hic .ſ. ſuſurro dr̄ etiā bilinguis. Et rō eſtẜm Tho. ꝙ cum amicicia ſit inter duos nititur ſuſurro ex vtraqꝫ ꝑte amiciciā rumꝑe. Et ideo duabꝰ linguis vtitur ad duos. vni dicens malū de alio. ꝓpterquod dr̄ Ecc̄i. xxviij. Suſurro et bilīguis maledictꝰerit. Et ſumit̉ ⁊ ꝓ id eſt. Et ſubdit̉. Multos em̄ turbauit amicos. Conſtruoſum eſſet ī natura hr̄e duas linguas cum nullū aīal habeat duas linguas niſſerpens ẜm opiniōꝫ vulgi. Nec em̄ ſerpēs hꝫ duas līguas. ſed vr̄ ꝙ hēat ꝓpter velocem eius motum. Un̄ſil̓is ē tal̓ ſerpēti venenoſo ꝑ quē dyabolꝰ locutꝰ ē adtollēdū amiciciā hoīs cū deo. Un̄ ſil̓is ē ſuſurro dyabolo qͥ figurat̉ ꝑ īimicū ſuꝑſeīantē zizaniā in mediotritici. Math̓. xiij. Tria aūt mala facit ſuſurratio.Primo excludit beniuolentiā diuinalem.Secundo tollit amiciciā humanalē.Tercio includit nequitiā mortalem.Quātum adprimuꝫº. §. ij.Dicit Salomō ꝓuer. vj. Sex ſunt q̄ odit deꝰ ⁊ ſeptimū deteſtat̉ aīa eiꝰ. Oculos ſublimes ⁊cͣ. ꝓ ſeptimoautē ponit eum qͥ ſeminat inter fr̄es diſcordias. hiceſt ſuſurro. Et ad ideꝫ facit quod dicit ſapīa increata que eſt dei filius. Prouer. viij. Arrogantiā ⁊ ſuꝑbiā ⁊ viam prauā ⁊ os bilingue deteſtor. Importatautem deteſtatio aliquid pluſqͣꝫ odiū cōe. ita .ſ. ꝙ nōpōt pati illud quod qͥs deteſtat̉ an̄ ſe videre. Et ſicpatet ꝙ hͦ viciū excludit ab aīa beniuolentiā dei. itaꝙ deus illū nō diligit ad ſalutē eternā. Sed maiusmalū ſeu damnū hō pati nō poteſt. cū oīa bona q̄ habemus ex beniuolentia dei habeamꝰ. Merito autēdei filius ſuſurronē deteſtat̉. qꝛ cōtrarius eſt ſibi in