Capl..III..VII.
¶ Titulusꝓpter ea exaltabit̉ ꝑcens vobis. Maxime em̄ ſuā omnipotentiā ꝑcendo manifeſtat. Un̄ ⁊ Hiero. Moderatio dei ac pietas ſolū noſtꝝ reditum querit ac noscupit ſua longa bonitate ſaluari. Sꝫ ſi non ꝯuertimſi duri colli ſumꝰ: ſi vſqꝫ in finē in malis ꝑſeuerauimus. Aſſidue peccātiū nō miſeret̉ deus. diſ. xciij. Diaconi. Quinīmo qͣꝫto qͥs diutius expectat̉ ſi nō reuertitur grauiꝰ punit̉. Unde Ualerius maximꝰ. Lentoqͥdē gradu ad ſui vindictā diuina ꝓcedit ira. tarditatemqꝫ ſupplicij grauitate cōpenſat. Exēplū notabile de Carpo diſcipulo Ioh̓is qui auide deſiderabatpunitionē cuiuſdā cōuerſi ad fidē qͥ ſeductus fuerata iudeo ad fidē abnegandā. ſuꝑ qͦ orans habuit viſionē fornacis ardētis vn̄ exibant capita ſerpentumtrahentiū illos duos iudeū ⁊ ſeductū ab eo paulatīin fornacē. qd̓ ipſe Carpus delectabilit̓ aſpiciebat ⁊cito intus trahi eos optabat ex zelo iuſticie. Sꝫ xp̄sdeſuꝑ apparuit eripiēs eos de ꝑiculo ⁊ Carpū reprehendit de ſuo zelo dicēs ſe iteꝝ ꝑatū ad crucē ſubeūdū ꝓpter pctōres. Uide hͦ plenius in legēdis in legēda reſurrectōis circa finē. Sꝫ etſi ꝓſpera mal̓ in peccato ꝑſeuerātibꝰ deus tribuit: hͦ agit ad retribuēduꝫeis mercedē de illo modico bono qd̓ faciūt hic ne ſitirremuneratū. Quā rōnē aſſignat Criſoſto. de peni.diſ. iij. Quid gͦ turbamur. in fine. ¶ Tercio alij murmurātoͣ deū de aeris intēperie vt cuꝫ eſt multa ſiccitas. vel cū eſt nimia inundātia aquaꝝ. vel cū eſt intēſus calor. vel frigus ꝑdurās. ⁊ hmōi. qͣſi deus nō benediſponat iſta. Sꝫ iniuſte murmurat̉. Nam vt dicit̉Sap̄. viij. Sapīa dei diſponit oīa ſuauit̉. Sed qꝛ nōagit ẜm velle noſtꝝ ideo murmuramꝰ qͣſi ſimꝰ ſapientiores deo ⁊ velimꝰ eū inſtruere quō debeat mundumgubernare. Exemplū legit̉ in vitiſpatꝝ de qͦdam ſarcto patre qͥ nūꝙͣ in orto poterat hr̄e herbas vl̓ fructꝰbonos qꝛ ſepe murmurabat de aeris intēperie accedens aūt ad quēdā alium heremitā inuenit eū pulchrū ortū hr̄e ⁊ oleribꝰ ⁊ fructibꝰ repletū. Interro gauit quō ei hͦ acciderit: ⁊ qͥd faceret. Rn̄dit ꝙ colebat⁊ ſerebat. ⁊ reſiduū deo ꝯmittebat nō poſtulans pluuiam vel ſerenū: ẜ deo dimittēs totū. ex quo exemplocōpunctus ſic ⁊ ipſe fecit ⁊ poſtea ipſe bonum ortumhabuit.Terciū principaleᵐ. §. iiijſcꝫ penā quā deus infert ꝓ vicio murmuratōis. oſtēdit pͣsͣ. dicēs. Leuauit .ſ. deus manū ſuā ſuꝑ eos .ſ. adꝓſternēdū in deſerto diuerſis mortibꝰ. Un̄ dixit deꝰNumeri. xiiij. Oēs qͥ murmurati eſtis ī deſerto a viginti ānis ⁊ ſupͣ. ⁊ murmuraſtis ꝯͣ me. non intrabitisin terrā ſuꝑ quā leuaui manū meam vt habitare vosfacerē in ea p̄ter Caleph ⁊ Ioſue. Et ſic ꝓpter peccatū murmuratōis qd̓ fecerūt ꝯtra deū qͣſi nō poſſeteos introducē in terrā ꝓmiſſionis. poſtꝙͣ reuerſi ſuntexploratores terre illiꝰ dicētes illā patriā fortiſſimaꝫ⁊ inexpugnabilē. vn̄ ⁊ volebāt ducē ſibi facere ad reuertēdū in egyptū. illa qͣdrīgenta milia viroꝝ qͥ numerati ſunt nullꝰ eoꝝ introiuit: ſꝫ mortui ſunt diuerſis tꝑibꝰ in deſeto exceptis illis duobꝰ Caleph ⁊ Ioſue. q̄ nō murmurauerant. Et hͦ etiā figurat ꝙ murmuratores nō valent intrare in regnū celoꝝ figuratū ꝑ terraꝫ illā. Qd̓ ⁊ Grego. dicit in omel̓ .ſ. ꝙ nullꝰqͥ murmurat in regnū celoꝝ intrare pōt. qd̓ veꝝ ē qn̄eſt mortale .ſ. cū odio dei vel hominū vel tāta diſplicentia ꝙ decidat a charitate dei vel ꝓximi. vl̓ cū ex locutione murmuris ſeqͥtur notabile ſcandaluꝫ alijs.Et ſicut tale viciuꝫ excludit a regno. ita ꝯn̄ter inducit ad eternū interitū. Un̄ in epl̓a Iude dr̄. Ecce venit dn̄s in ſanctis milibꝰ ſuis facere iudiciū ꝯͣ omēs ⁊arguere oēs impios de omnibꝰ oꝑibus īpietatis eoꝝquibꝰ impie egerūt ⁊ de oībꝰ durꝭ q̄ locuti ſunt ꝯͣ deū.
Hi ſunt murmuratores ⁊ q̄ruloſi ẜm deſideria ſua. ⁊hec v̓ba dicunt̉ ibi eſſe Enoch. Sꝫ in vita iſta aliqn̄punit deꝰ iſtos murmuratores. Un̄ legit̉ in vitiſpaꝙ cū quidā frat̓ audiret freq̄nt̓ ꝯfratres ſuos religſos hr̄e varias cōſolationes ⁊ dulcedines de diuinisin orōnibꝰ ⁊ meditationibꝰ ſuis. ipſe nihil tale experiretur. ſꝫ aridū ⁊ inſipidū ſe ſentiret ⁊ tedioſum. ꝗdaꝫvice de nocte acceſſit ad eccleſiā ⁊ ante imaginē crucifixi ſtans cepit fortit̉ murmurare ⁊ cōqueri in hͦ v̓baꝓrūpēs. Dn̄e ſi ego ſeruiſſem alicui t̓reno dn̄o tantotꝑe quāto ſeruiui tibi in hac religione ⁊ tātū laboraui ꝓ tuo amore impoſſibile eſſꝫ qͥn aliqͣ vice on̄diſſetmihi aliqd̓ ſignū amoris ⁊ affectōis ⁊ letā faciē exhibuiſſet. ⁊ aliqd̓ donū vel gratiā imꝑtiretur. Eccetorānis ẜuiui tibi qͥ diceris liberaliſſimꝰ ⁊ pijſſimꝰ p̄dicaris. ⁊ nunꝙͣ dediſti mihi vnā ꝑuā cōſolationē. Alijstot ꝯcedis qd̓ ſepe audio. mihi aūt es ita crudus. Etqͣre dn̄e tanta duritia erga me. Nunqͥd ⁊ ego nō ſeruio tibi. Cunqꝫ hͨ ⁊ ſil̓ia loq̄ret̉. ecce ſenſit ſe ſubitovecte retro ꝑcuſſum ex qͦ ictu cecidit in terrā qͣſi mortuus. Adueniētibꝰ fratribꝰ aliqͥbꝰ ⁊ neſciētibꝰ caſumip̄m nec loqͥ valentē ad infirmariā deportauerūt. vbiloq̄lā ⁊ vires aliꝙͣꝫtulū recuꝑans ꝑ aliqͦs dies manſitinfirmꝰ cū tanto fetore vt vix poſſet ei aliqͥs ſeruire.In qͣ infirmitate pctm̄ ſuū recognoſcēs ⁊ cōfitēs fecit ſe portare ad eccleſiā ante illā imaginē crucifixi.ibiqꝫ humiliatꝰ dicere cepit. O dn̄e deus meꝰ ꝙͣiuſteqͣꝫ pie me ſuꝑbiſſimuꝫ murmuratorē caſtigaſti. gr̄astibi ago dn̄e deus meus. nec enim aliud mereor ꝓpterimpatiētiam ⁊ ſuꝑbiam meā. Et ſubito audiuit vocem ſibi dicentē. Oportet humiliari qui vult conſolari. Unde ſic humiliatus poſtea ſenſit conſolationes ſpūales.¶ Capitulū terciū de Clamore.Lamor ponitur interfilias ire ẜm Grego. ⁊ Th̓o. qͥ in hͦ cōſiſtitex ira voces clamoſas ſed confuſas ꝓferMiſceturqꝫ cōiter cū ꝯtumelia vl̓ cōtētione. De clmore aūt inquit pͣs. Inueterauerūt oſſa mea dū clamarē tota die. Oſſa aīe ſunt vires aīe naturales. v.intellectꝰ. voluntas. ⁊ hmōi. in quibꝰ conſiſtit roburaīe quibꝰ oꝑatur. ſicut in oſſibꝰ materialibꝰ ꝯſiſtit robur corporꝭ. Iſte aūt vires inueteraſcūt .i. debilitāt̉ad bn̄ oꝑandū ꝑ clamorē vicioſum. Sꝫ ſciēdū ꝙ ē triplex clamor. videlicet.Clamor intēſe affectionis.Clamor horrēde vl̓ indefenſe offenſionis.Clamor ꝯfuſe ꝑturbationis.Primꝰ impetrat exauditionē.Scd̓s ꝓuocat celeſtē punitionē.Tercius excitat ad ſcandalizationē.rimus clamoreſt cū quis magno affectu deſiderat vel petit aliqͥddeo. ẜm illud psͣ. Elamaui in toto corde meo: exaudime dn̄e. Dicit Grego. ꝙ multū clamat qͥ ml̓tū amatUn̄ ⁊ Moyſes cū ſuꝑ mare rubꝝ cū filijs iſrl̓ manēt⁊ Pharao eos ꝑſeq̄retur ad reducendū in egyptumoranti Moyſi ſilent̓: dixit dn̄s. Quid clamas ad meExodi. xiiij. Clamor eius erat intenſum deſideriū qͦorabat. Iſte aūt clamor intrat in aures dei ita ꝙ meretur exauditionē. Sic dn̄s repromittit dicēs in pͣsClamabit ad me ⁊ exaudiā eū. Un̄ ⁊ de populo iſrl̓cū ꝓpter pctā ſua diuerſis tribulationibꝰ et captiuitatibus vrgeret̉. dr̄ in pͣs. Clamauerūt ad dn̄m cumtribularētur: ⁊ de neceſſitatibꝰ ſuis liberauit eos. vtptꝫ in li. Iudicū ꝑ totū. Sic chananea clamās poſt