.III.¶ Titulus

videlicet rōne depoſitis. qꝛ dicebant̉ ſcandalizare facto ſuo publico totam eccl̓iam cū non vellēt conuenire ſimul in aliquo vno loco vt ꝓmiſerant ⁊ iurauerant ad dandū efficacit̓ vnionem eccl̓ie. Demū creatus ē Piſis Alexander qui dicebat̉ prius Petrus d̓candia cardinal̓ ordinis minoꝝ. cui ſucceſſit Iohānes. xxiij. Bononie electus. Et cū pene oēs reges etprincipes xp̄ianitatis. dimiſſis Gregorio ⁊ Benedicto obediētiā dediſſent Alexādro ⁊ ſucceſſori ſuotn̄ adhuc maximū dubiū erat vtrū illud Piſis celebratū fuerit verū general̓e conciliū vl̓ conciliabolūcū nullius eoꝝ qͥ ſe gerebant ꝓ papa fuerit auctoritate congregatū. Itē vtrū cauſa ꝓpter quaꝫ fuit creatus ille tercius .ſ. Alexander. valet qꝛ Gregoriꝰ etBenedictus ſcandalizabant eccl̓iaꝫ ex facto ſuo. ꝙſcꝫ diſſimulabant vnionē dare eccl̓ie vt ꝓmiſerāt eētvera. Nam de Gregorio repertum ē ꝯtrariū vt apparuit de facto poſtea. quia ſponte renūcianit in cōcilio Conſtācienſi. Et vtrū potuerit illos deponē ꝓilla cā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ibi creatus eēt verus papa .ſ. Alexander vel antipapa. Ex quacūqꝫ triū ꝑtium qͥcūqꝫ ſimplicit̓ credebat ſuū eſſe veꝝ papam ⁊ non aliuꝫ motꝰconſcientie dictamine paratus etiam alteri adherere ſi hoc ibi conſtaret. excuſatus creditur a vicio ſciſmatis ⁊ ſentētijs eius. In cuius ſignū eſt ꝙ in qualibet obediētia erant multi peritiſſimi ⁊ ſanctiſſimiviri ⁊ cum deus ⁊ natura non deficiat in neceſſarijs.ſꝫ vnctio doceat de oībus vt dicit Ioh̓es in cano. ſuaNon eſt credendū ſpm̄ſanctū deſeruiſſe eccleſiā cuiꝰinſtinctu regit̉. di. viij. Qui contēpta. Uel xp̄m receſſiſſe a ſuis qͥ dixit. Ecce vobiſcū ſum oībus diebꝰMath. vlti. Si error ille fuiſſet periculoſus ⁊ damnabilis. ¶ Inſuꝑ ⁊ ſb̓ Urbano ⁊ Bonifacio fuerūtſancte que claruerunt miraculis vt ſancta Brigida⁊ Ratherina de ſenis credētes ī illū. ⁊ ſub Clemēte⁊ Benedicto ex alia parte fuit be. Petrꝰ Lucinburgo cardinalis eius clarēs miraculis. Sub Bonifacio ⁊ Gregorio fuit dn̄s Ioh̓es dn̄ici cardinalis eiꝰeximie ſcientie ⁊ ꝓbitatis. Et ſb̓ Benedicto magiſt̓Uincentius maximus predicator ⁊ ſanctiſſime vite.Idem ſenſerūt ⁊ ſcripſerūt ⁊ conſuluerunt ip̄i venerabiles viri dominus Iohannes dn̄ici. ⁊ magiſt̓ vincentius. Tandem deo miſerante cum ſic nauicl̓a petri fluctibꝰ quateret̉ domīo quaſi dormiēte exurgēstranquillū fecit. Congregato enim concilio Conſtantie ꝑ imꝑatorem Sigiſmundum aſſignatōe ibifacta ip̄ius ꝑ papam ad queꝫ ſpectat huiuſmodi. vtpat et diſt. xvij. ꝑ totū. ⁊ ꝑ Iohannem vigeſimū tercium. ⁊ ꝑ Gregorium duodecimū. ⁊ cardinalibꝰ Benedicti omnibꝰ ad ip̄m concilium vniuerſale accedētibꝰ cum cardinalibꝰ Iohannis ⁊ Gregorij decretūeſt vt ꝓ efficaciori modo vnionis fiende ꝑ modū ceſſionis ꝓcedēdum fore. Sicqꝫ Grego. xij. p̄fatꝰ ſpōteoī iuri papatus ceſſit ⁊ renūciauit ꝑ karolum de malateſtis ſuū in hoc ꝓcuratorē in publico ꝯſilio. Iohannes. xxiij. p̄fatus fugā arripuit. Sꝫ imꝑator Sigiſmundus eū inſecutus cepit ⁊ redire cōpulit ad p̄fatum locū ꝯcilij. ⁊ qꝛ cedere nolebat ac etiā multisactibꝰ ſuis eccl̓iam ſcandalizabat depoſitꝰ fuit. Etſil̓iter Benedictus. qꝛ ad conciliū venire noluit necmittere. nec incorꝑari. nec cedere depoſitꝰ fuit. Demum de cōi concilio ⁊ aſſenſu oēm cardinalium gregorij ⁊ Iohannis ⁊ Benedicti qui illic cōuenerant⁊ oīm nationuꝫ .ſ. Italice. Gallice. Alemanie. Hyſpanie. Anglice. aſſumpti ſunt aliqͥ qui ſimul cū cardinalibꝰ haberēt vocē in electōe fienda ſūmi pontificis. Sicqꝫ ad electionē ꝓcedentibꝰ creatus ē canonice dn̄s oddo cardinalis de Colūnenſibꝰ vocatuſqꝫ Martinus quintus. Acceptatuſqꝫ ab omni clero⁊ principibꝰ xp̄ianitatis vniuerſis ꝓ vero vnico­ in-

dubitato apoſtolico Petri ſucceſſore hieſu xp̄i vicario. Et decretum fuit quicqͥd fuiſſet a quocūqꝫ illorum trium qͥ ſe geſſerunt ꝓ papa ꝯceſſum ⁊ ordīatuꝫin ſua dūtaxat obediētia ratum eēt ⁊ firmum. Und̓oēs remāſerunt in ſuis dignitatibꝰ ⁊ officijs. Et qͣꝫuis ille ꝑtinax olim dictus Bn̄dictus in caſtro paniſcole ꝯfugiēs moreret̉ in ſua duricia ab oībꝰ derelictus. factus ē poſt eū a pauciſſimis antipapa qͥdāEugeniꝰ. ſꝫ ſubito res illa euanuit. nā ceſſit ſpōte oīiuri ſi qd̓ haberet in papatū. Credit̉ autē ꝓcuratuꝫtale ꝯciliuꝫ ꝯgregari laboribꝰ ⁊ induſitia dn̄i Iohānis dn̄ici cardinal̓ raguſini qͥ pluries acceſſit ad imperatorē. aliqn̄ in habitu cardinalatus. aliqn̄ in habitu trāſformato ad ſuggerendum ⁊ ſolicitādū illd̓negociū.Ꝙ autem indictoᵐ. §. vij.ſciſmate ſic dubio nullus eēt ꝯdemnādus cuicunqꝫilloꝝ trium adhereret pura ꝯſcientia. non ſolum rōnibꝰ iam breuiter aſſignatis ꝓbat̉. ſꝫ et quidam magiſter eximius in theologia tunc cancellariꝰ Pariſiēſis ad idem ꝓpoſitum quaſdam concluſiōes ſcripſitapprobatas ꝑ doctores totiꝰ vniuerſitatis. ¶ Prīaconcluſio ē. Quocunqꝫ contēdētiū de papatu demōſtrato non ē hereticum dicere. A. non ē papa. Ratōhuius concluſionis ē. quoniā nulla ꝓpoſitio ad cuiꝰverificationem exigit̉ veritas vnius ꝓpoſitōis contingētis ⁊ ad fidem imꝑtinentis ē d̓ neceſſitate autintegritate fidei. Nam ſicut ꝓpoſitio cōpulatiua cuius vna pars eſt tota contingens ⁊ cuius vna parseſt falſa aut impoſſibilis. eſt tota falſa aut impoſſbilis. ſic in ꝓpoſito. Conſtat autē ꝙ ad verificatōꝫiſtius. A. eſt papa. exigit̉ non ſolum vnā ſꝫ multas ꝓpoſitiones contingētes eē veras. vt qꝛ electio eſt rite⁊ canonice celebrata. ⁊ ab illis qͥ habēt ptātem. ⁊ ſimiles. Cum ergo neſciat̉ ſi electio pape ē canonicecelebrata niſi a pauciſſimis intereſſentibꝰ ⁊ intelligentibꝰ. ⁊ ꝑmaxime qn̄ ſapientiſſimi de hoc dubitātvt in p̄dicto ſciſmate. ideo non eſt hereticum dicereꝙ talis vel talis non ē papa. quia .ſ. poteſt non eē electus canonice. Non em̄ ꝑtinet ad fidem ꝙ ſit iſte ville papa. ſꝫ ꝙ ſit vnus papa ille ſcꝫ qui eligit̉ vt ordinauit xp̄s et eccleſia. diſt. xxiij. c. In nomine domini¶ Secunda concluſio eſt ꝙ in ſtatu p̄dicto ſtat aliquos eſſe apud quos iſtud ꝑtinaciter aſſerere. A. n̄eſt papa. ſaperet hęreſim. Ratio huius concluſionisē. quoniā ꝓpoſitio dicit̉ ſapere hēſim qn̄ ex ip̄a aſſūptione cum aliquibꝰ veris q̄ rōnabil̓r negari nō pn̄tſequit̉ error in fide. Sꝫ poſſibile eſt aliquos hoīes ꝑreuelationē vel aliter ſic certificatos eē ꝙ omnia rte facta ſunt. ⁊ canonice in electione ip̄ius. A. in papam. quod rōnabiliter dubitare non poſſunt. tunctales ſi negant. A. eſſe vel fuiſſe papam incidunt inerrorem iſtum ꝙ rite electus ⁊ conſecratꝰ in papamnon eſt papa. nec vnꝙͣ fuit papa. ⁊ ꝙ non ſuccedit petro. ⁊ multa ſimilia q̄ ſunt heretica. artic. vij. q. j.ctus. ⁊ extra d̓ elec. Licet. ¶ Tercia concluſio e.huiuſmodi ſciſmate tam dubio temerariū iniurioſi⁊ ſcandaloſum ē aſſerere omnes tenētes iſtā partemvel oēs tenētes alteram vel neutralē etiaꝫ adultosvuiuerſal̓r extra ſtatū ſalutis eē vl̓ excōicatos. vl̓ rationabiliter de ſciſmate ſuſpectos. Rō hꝰ concluſionis eſt. Qm̄ multi ſunt ex vtraqꝫ ꝑte ⁊ neutrales qbus non ē materia iſta clarificata quin rōnabiliterpoſſint negare vel dubitare ꝓpoſitionem iſtā. Quocunqꝫ contendentium de papatu demonſtrato. A.eſt vel fuit rite electus. A. non eſt ſciſmaticus vel hereticus ⁊ ſimiles ad quas ſequitur. A. non eē papAſſumptum docet experientia. ⁊ tot doctiſſimordiuerſe aduerſeqꝫ ſnīe. Et conſtat ml̓tos eſſe ſimpli-