Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
103r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.IX.

cit dn̄s his ingr̄atis: Aufert ab eis regnū dei illud videlicet de qͦ ait apl̓s Ro. xiiij. Regnuꝫ dei nō eſt eſca⁊ potꝰ: ſꝫ iuſticia pax ⁊ gaudiū cum ſpūſancto. Iuſticia aūt eſt om̄is virtꝰ ẜm ph̓m. De hac ingratitudinecōquerens dn̄s ſub noīe vinee quō ꝑ ipſum auferunt̉bona ſpūalia dicit yſa. v. Uinea facta ē dilecto meo⁊ ſepiuit. ⁊ lapides elegit ex ea .ſ. ad faciendū maceriam ꝓ cuſtodienda ipſa. Lapides ſunt pr̄es ſolidi virtute qui cuſtodiūt animas. ⁊ plantauit vineā electāid eſt vites p̄cipuas. ⁊ edificauit turrim ⁊ torcular extruxit in ea. expoſita ſunt ſupͣ. Et expectauit vt faceret vuas ⁊ fecit labruſcas. vue ſunt oꝑa vere virtuoſa. labruſce ſunt oꝑa que habent apparentiam boni.Et ſubdit de hac ingratitudine loquēs ⁊ ꝯquerens.Quid vltra debui facere vinee mee ⁊ nō feci? Et nūcon̄dam quid faciā vinee mee. Auferā ſepē .i. ſubtraham cuſtodiā .ſ. ſolicitationē angeli cuſtodientꝭ: diripiā maceriā .i. pr̄es remouēdo. ponā eam deſertamſubtrahendo gr̄am. nō putabit̉ a p̄latis ꝑ rep̄henſionem ſuꝑfluoꝝ: nec fodiet̉ ꝑ ꝯtritōeꝫ ⁊ ꝯfeſſionē. Aſcēdent ſpine maloꝝ deſiderioꝝ ſuꝑ eam. ⁊ nubibꝰ mandabo ne pluāt ſuꝑ eam .i. verbū ſubtrahā ꝯpunctionis a p̄dicatoribꝰ ⁊cͣ. Ad hͦ etiā facit qd̓ ait Hiero. inli. Iudi. Deꝰ qui videt in abſcondito ꝓſpiciēs mentem ⁊ aīos vicijs ⁊ paſſionibꝰ ſeruiētes ⁊ in corde eiꝰſe nō diligi. ſed aut auariciā. aut libidinē. aut iactantiam. diſcedit a mente eiꝰ .ſ. ſubtrahēdo gr̄am. et relinquit domum eiꝰ vacuaꝫ .ſ. virtutibꝰ. xj. q. iij. AudiPrimi parētes qꝛ repleti om̄ibꝰ bonis naturalibꝰ etſpūalibꝰ oīm virtutū ⁊ tꝑalibꝰ ingrati fuerūt deo adherentes aduerſario eiꝰ ⁊ mandatū tranſgredientesom̄ibꝰ virtutibꝰ expoliati ſunt. Ingratus em̄ extitit(inquit Aug.) qui plenus virtutibꝰ deū oīno non timuit de peni. di. vj.jantū ad ſecūdū. §. iiij.ꝓpter ingratitudinē pct̄a dimiſſa redeūt. Un̄ dominus in parabola de ſeruo debitore decē miliū talentoꝝ qui (vt ingratꝰ) noluit miſereri ꝯſeruo ſuo ꝓ paruo debito centū denarioꝝ ob amorē dn̄i ſui qͥ ſibi remiſerat decē milia talenta. iratus ipſe dn̄s ꝯtra eumtradidit eū tortoribꝰ quouſqꝫ redderet vniuerſuꝫ debitum Math̓. xviij. Ubi dicit Rabanꝰ. Conſiderādum eſt. qꝛ dicit vniuerſum debitū. qꝛ non ſolū pct̄aq̄ hō egit poſt baptiſmū imputabunt̉ ei ad penā. ſedetiā originalia q̄ ei in baptiſmo dimiſſa erāt. Quomō aūt pctā dimiſſa ꝑ pnīaꝫ vel baptiſmū ꝑ recidiuum ſeq̄n̄s dicant̉ redire ꝓpter ingratitudinē de beneficio ꝑcepte remiſſionis. tractat̉ diffuſe hec materia de peni. diſ. iiij. in prin. tam in tex. ꝙͣ in glo. Et iniiij. ſnīaꝝ di. xxij. ꝑ to. ⁊. b. Tho. ibideꝫ inſcripto. quidemū poſt alias opiniones determinādo dicit. ꝙ peccata dimiſſa realiter nunꝙͣ redeūt ad aīam: nec q̄ acculpaꝫ. nec qͦ ad penam. vt .ſ. ꝓ om̄ibꝰ dimiſſis ſuſtineat penā ſicut nunꝙͣ fuiſſent dimiſſa. Nec etiā ſequēsculpa recidiui eſt tante gͣuitatis ſicut omnia dimiſſapctā ſimul: nec etiā digna tanta pena quantā merebant̉ om̄ia illa. Sꝫ redire dicunt̉ ẜm quid nō ſimpliciter .i. ẜm quendā effectū aggrauatōnis ꝓpter illamcircūſtantiā ingratitudinis. Habet em̄ illa culpa recidiui quandā maiorē grauitatē ꝓpter illaꝫ ingratitudinē. quā grauitatē nō hr̄et qui bn̄ficiū illud nonꝑcepiſſet. ſicut etiā ille qui recepiſſet magnū bn̄ficiūa dn̄o ſuo temꝑali ſuꝑ exceſſu ꝑpetrato ꝯtra euꝫ ſibirelaxato vtiqꝫ maiori pena dignꝰ eſt ꝙͣſi nō recepiſſꝫtantū bn̄ficium. Et hͦ idem ꝯfirmat Gratia. d̓ penivi. iiij. §. verū. dicēs. Illa pct̄a dimiſſa redire dicunt̉qꝛ quiſqꝫ ptꝰ acceptā remiſſionē ad vomitū redierittantograuiꝰ punietur quāto benignitate dei abuſus

ſinguloꝝ remiſſioni accepte ingratꝰ extitit. hec ibi.Un̄ ⁊ Guil. dicit ꝙ ꝙͣuis quis nō teneat̉ pctā debito mō ꝯfeſſa iterum ꝯfiteri. dꝫ tn̄ dicere ſe al̓s in ſil̓iaincidiſſe ſi recidiuauit vt deprehendat̉ maior grauitas pct̄i. ꝓpter illā ingratitudinē adiunctā. Seruusetiā liberatꝰ a ẜuitute ꝓpter ingratitudinē ꝯmiſſaꝫ eiga dn̄m ſuū redigit̉ in ſeruituteꝫ ẜm iura. Dicit a pl̓sad Heb̓. x. Deteriora mereri ſupplicia qͥ filiū dei conculcauerit ⁊ ſanguinē eius pollutū duxerit quemaddum iudeus: ⁊ hͦ ꝓpter ingratitudinē. Quāto em̄ qͥsrecipit maiora bn̄ficia tanto faciēs mala magis ingratus eſt. vn̄ (ceteris paribꝰ) grauiꝰ peccat ⁊ graupunit̉. Ex quo ſequit̉ ꝙ ꝓ eodē pctō (ceterꝭ paribꝰgrauiꝰ puniet̉ fidelis ꝙͣ infidelis. religioſus qͣꝫ ſecularis. ⁊ p̄latus ꝙͣ ſubditꝰ. qꝛ plus ingratꝰ ẜm Tho. Acqd̓ facit qd̓ dicit Urbanus papa. xij. q. j. Scimꝰ. Eexemplū in vitiſpatrū de illa caluaria q̄ adiurata dixit ſe in vita fuiſſe paganā ⁊ ī inferno eſſe. Et ſub paganis iudeos. Et ſub iudeis malos xp̄ianos in profundo.Quantū ad tercium. §. v.ꝓpter ingratitudinē incurrit quis multa mala ⁊ tēporalia ⁊ ſpūalia. Dicit em̄ apl̓s Ro. j. de antiqͥs pſloſophis. ꝙ qꝛ cum cognouiſſent deū: nō ſicut deuiglorificauerūt neqꝫ gratias egerūt. ſed euanuerūt incogitatōnibꝰ ſuis ſibi attribuentes beneficium eis adeo ꝯceſſum intellectꝰ. ꝓpter hoc viciū ingratitudīstradidit illos deus in reprobū ſenſum ⁊ in vicia idolatrie ⁊ ꝯtra naturā .i. tradi ꝑmiſit. Et poſtea ponitmulta alia pct̄a grauia in que incurrerunt. Repletos inquit om̄i iniquitate. malicia. fornicatōne. auaricia ⁊cͣ. ibi vide. Ezechias rex irl̓m poſt victoriā maximā ⁊ liberatōeꝫ de manibꝰ Sēnacherib. qꝛ nō ſufficienter gr̄as egit cantando canticū dn̄o ẜm morē illius ppl̓i. ideo ꝓpter ingratitudinem egrotauit Ezechias vſqꝫ ad mortē. vt dicit Ioſephus. hyſtoriā habes yſa. xxxviij. Ioas rex iuda qꝛ ingratiſſimꝰ fuit erga Ioiadā ſummū ſacerdotē. Nam vxor eiꝰ occultauit eū cū ꝑuulꝰ eſſet ⁊ q̄reret̉ ad occidendū ab Athalia. ⁊ poſtea in. vij. āno ipſe Ioiadā ordīauit ſibi dari regnū interfecta Athalia. cū poſtea mortuo Ioīada filiꝰ eius zacharias rep̄henderet eū de vicijs ſuis:adeo malꝰ et ingratus fuit ꝙ fecit eū occidi. Un̄ poſtea infirmatꝰ eſt ⁊ male ſibi fuit. vt hr̄. ij. ꝑalip. xxiij.Uiri Sichen qꝛ ingrati fuerūt occidētes. lxx. filiosGedeonis a qͦ liberati fuerāt de manibꝰ Madianitaꝝ occiſis centūuiginti milibꝰ ex eis. ideo ſuſtinuer̄tmultam preſſurā. Iudei ingratiſſimi de bn̄ficijs xp̄ita vt euꝫ crucifigerēt capta tandē hieroſolima poſmortē innūerabiliuꝫ. ferro. peſte. fame. diſperſi ſuntꝑ orbem. Magꝭ tn̄ xp̄c ꝯquerit̉ de nr̄a ingratitudineꝙͣ de ſua paſſione dicēs ꝑ deuotuꝫ Bern̄. Uide hō q̄ꝓ te patior. Ad te clamo qͥ ꝓ te morior. Uide plagasquibꝰ afficior. Uide clauos quibꝰ ꝯfodior. ⁊ cū ſit tātus dolor exterior et interior: plus tn̄ crucior ꝙ te ingratū experior. Huiꝰ ingratitudinis mirabat̉ Salomon Ecces. ix. vbi dicit. Ciuitas parua ⁊ pauci īeviri. venit ꝯtra eā rex magnꝰ ⁊ extruxit munitiōes ēꝑ gyꝝ ⁊ ꝑfecta ē obſidio. inuētuſqꝫ eſt vir pauꝑ in ea⁊ liberauit eam ꝑ ſapīam ſuā. ⁊ nemo deinceps recordatus eſt pauꝑis illiꝰ. Ciuitas hic mundꝰ ē. parua ēreſpectu vniuerſi. pauci viri .i. v̓tuoſi in ea. rex qͥ veītꝯtra eam dyabolꝰ eſt qͥ om̄s tenebat obſeſſos vt caperet ꝑ damnatōeꝫ. pauꝑ inuentꝰ in ea xp̄c eſt qͥ liberauit eam ꝑ prudentiā ſuā dyabolū paſſione ſuꝑandoſꝫ nō eſt qͥ recogiter tantū beneficiū et qͥ audiat v̓baillius pauꝑis. ecce maxima ingratitudo.