.III.¶ Titulus

In ſermone dicens. Quid dicis tu amator ſingularitatis. ꝯmunia loca. ꝯmunē vitā. ꝯmunē regulā. ꝯmunes obſeruātias quid faſtidis? Ideo Thomas nonvidit xp̄m cuꝫ ceteris. qꝛ nō erat cum eis quādo venitih̓s. Ꝙ ſit ꝑiculoſum on̄dit Io. caſſianꝰ in prima collat. de quodā qui dicebat̉ Perro qui cū eſſet ſingularis in auſteritate vite ⁊ admoneret̉ in cōtrariū. ex ſuperbia ꝑmanens in illa ſingularitate. cū appareret eīdyabolus in ſpecie angeli lucis. ⁊ eius verbis acquieſceret. demū ex ſuaſione dyaboli ꝓiecit ſe in puteum.Non tamē ꝑtinet ad ſingularitatē hoc ſed animi firmitatem vt declinantibꝰ alijs quaſi omnibꝰ a mādatis ⁊ debitis regulis quaſi ſolus vel cum pauciſſimismandata ⁊ regulā ſeruet. ſicut in laudē dicit̉ de Thobia ꝙ cū omnes ex filijs iſrl̓irent ad adorandū ydolaque fecerat Hierobo ā rex iſrl̓. iſte ſolus ibat in hieruſalem ad templū ad adorandū. iij. Reg. xij. deū ⁊ offerendū ſacrificia ⁊ decimas. ⁊ cum duceret̉ ad captiuitatem in Niniuen cum alijs ꝯtribulibꝰ ſuis. ⁊ omnesalij de populo ſuo ꝯtaminarent̉ in eſcis gentiliū .ſ. comedendo cibos eis ꝓhibitos in lege. ipſe ſolus nō eſtꝯtaminatus in eſcis eoꝝ abſtinens .ſ. ab eſu illorū ciborum Thob̓. j. ca. Bern̄. ſic ait. Singularitas a p̄cedenti gradu ſic orit̉. Turpe eſt ei qui ſe ſupra ceteros iactat ſi nō plus ceteris agat aliquid: vt vltra ceteros appareat. Perpendit̉ aut his inditijs gradusiſte. plus ſibi talis blandit̉ de vno ieiunio qd̓ ceterisprandentibꝰ facit ꝙͣſi ceteri ſeptem dies ieiunauerītcōmodior ſibi videt̉ vna oratiūcula peculiaris qͣꝫ tota pſalmodia totius noctis. dolet aliquē ſe pallidiorē ⁊ minꝰ ꝯmedentē. ad omnia ſua ſtrenuꝰ. ⁊ ad ꝯmunia piger. vigilat in lecto. dormit in choro.Sextus gradꝰ ſu.§. ix.perbie eſt Arrogātia cū .ſ. quis attribuit ſibi illā ſcientiā ⁊ virtutē quā nō habet. ex hoc querēs alijs poſſe p̄eſſe. ſubeſſe renuens. equari ceteris nō ſufferrens.adulationibꝰ acquieſcēs. ſi aliquis eū nō veneraturimpatiēs. Hiere. xlviij. Sublimitatē ⁊ arrogantiā etſuperbiā ⁊ altitudinē cordis illius ego ſcio dicit dn̄sſcꝫ ad puniendū. Hac arrogantia ductus Mariꝰ ciuis romanus non ꝯtentus ꝙ ſexies fuerat conſul romanoꝝ voluit tyrānice ⁊ violentia eſſe ⁊ ſeptimo. propter qd̓ interfectio facta eſt multoꝝ ciuiū bello inteſtino facto inter Mariū ⁊ Sillā qui voluit eum impedire in hoc. vt narrat Titus liuius. Sic ⁊ Iuliusceſar reuerſus victor de Gallia voluit fieri cōſul. vnde ſecuta ſunt multa mala. Ꝙ etiaꝫ quis credat poſſevel velit malos quoſcūqꝫ ſeparari a bonis pertineread arrogantiā oſtendit Augu. dicēs. Quātus arrogantie timor eſt. quāta humilitatis ⁊ lenitatis obliuio. ⁊ arrogantie quāta erectio vt quis ſe poſſe facere credat qd̓ nec apoſtolis ꝯceſſit deus zizania videlicet a frumento putet ſe poſſe diſcernere. xxiij. q. iiij. c.Quātus. Pertinet etiam ad arrogantiā imꝑioſe deſpectiue docere vel regere ſubditos ⁊ ꝯtra alios inuehere vt videant̉ plus ip̄is ſapere vt quidā faciunt etiam in ſermonibꝰ ⁊ in ſcriptis ſuis. Cōtra quos Gratianus poſt Hiero. Nihil impudētius arrogātia ruſticoꝝ. qui garrulitatē auctoritatē putant. et paratiad lites in ſubditos tumide intonāt. diſ. xlvj. §. j. Acidem Grego. xxiij. moral̓. ait. Habet hoc ꝓpriū doctrina arrogantiū vt humiliter neſciant inferre que docent. ⁊ recta que ſapiunt miniſtrare recte nō poſſumtIn verbis eoꝝ proditur ꝙ cū docent quaſi in quodāſibi vident̉ ſūmitatis culmine reſidere. eoſqꝫ quos docent vt longe infra ſe poſitos velut in imo reſpiciuntquibꝰ nō conſulendo loqui ſed vix dominando dignātur. His per ꝓphetam .ſ. Ezech̓. xxxiiij. dicit̉. Uos autem cum auſteritate imperabatis eis ⁊ cum potentia

diſ. xlvj. ca. hoc habet. Bern̄. vero ſic ait de hac arrogantia. ſic oritur ex precedenti. Cum ex his talis queſingulariter agit apud ſimpliciores eius opinio excreuerit. qui opera que cernūt. ſed vnde prodeant nōdiſcernunt. dum miſerum beatificant in errorem mouent. credit quod audit. obliuiſcitur intentionē duꝫamplectitur opinioneꝫ. quiqꝫ de omni alia re plus ſibi ꝙͣ alijs credit. de ſe vero plus alijs qͣꝫ ſibi. vt nō ſolum verbo aut operuꝫ oſtentatione ſuam preferat religionem. ſed intimo cordis affectu ſe credat omnibꝰſanctiorem. et quicquid de ſe laudant homines. nonignorantie aut beniuolentie laudatoris ſꝫ ſuis meritis aſcribit.Septimus gradusſuperbie dicit̉. Preſumptio cum .ſ. ponit ſe ad ea queexcedunt facultatē ſuam. ꝯditionē ſuam ⁊ ſtatuꝫ. Acp̄ſumptionē ꝑtinet ꝙ quis poneret ſe ad diſputandūcū hereticis vel alijs infidelibꝰ ignarus ſcripturaꝝ ⁊rationū ad argumēta eoꝝ. Unde ⁊ quidā religioſusvt reputabat̉ deuotus ⁊ ſciolus ſed p̄ſumptuoſus. audiens errorē fraticelloꝝ queſiuit habere librū in quoerant errores illoꝝ vt poſſet cū eis diſputare ⁊ cōuincere. Sed qꝛ ignorans erat in illis captꝰ eſt ⁊ hereticus factus. Pertinet ad p̄ſumptōeꝫ ꝙ quis dū poteſtſe iuuare in victu ⁊ neceſſarijs expectet cibuꝫ de celo.Sicut accidit vni ex duobꝰ heremitis in vitiſpatruꝫqui recedentes ab alijs ꝯmiſerūt ſe gubernatōni diuine. Et itinerātes cū iam cepiſſent eſurire ⁊ p̄ debiltate deficere obuiauerūt quibuſdā barbaris qui diuina inſtigatōne ꝯmoti p̄ter ſolitum obtulerunt eisad ꝯmedendū. quibꝰ aſſenſit ⁊ acceptauit vnus eorūintelligens a deo diſpoſitū vt homines ita feri eis obtuliſſent ⁊ ꝯmedit. Alter ꝑmanens in ſua ꝓteruia etp̄ſumptōne noluit. ſed expectauit cibū ſibi a deo mitti ꝑ angelum: vnde ⁊ p̄ fame mortuꝰ eſt ſui homicida.Ad p̄ſumptōem ꝑtinet agere que ſpectant ad officiaalioꝝ vt ſi ſubditus velit platū regere. ſi laycus de clericis velit iudicare. capere ⁊ punire etiam malos clericos. ſi mulier velit viro imꝑare. ſi quis velit facereofficium quod ad eum non ꝑtinet. Sicut Ozias rexiuda. qui ingreſſus eſt templū dei vt offerret incenſuꝫſed propter ſuā p̄ſumptōeꝫ hanc effectus eſt leproſusij. paralipo. Bern̄. de hoc gradu ſic ait. hec ex p̄cedenti gradu ſic oritur. Qui alijs preeſſe putat quomodoplus de ſe qͣꝫ alijs non p̄ſuiiat? primus in ꝯuentibꝰ reſidet. in cōſilijs primus reſpondet. nō vocatus accedit. ſi iuſſus ſe intromitteit. deordinat ordinata. reficit refecta quicquid ip̄s non fecerit aut ordinauerit:nec recte factū. nec pulre ordinatū eſtimat. iudicatiudicantes. p̄iudicat iudicatis. ſi cum tempus aduenerit non ꝓmoueat̉ ad prioratū: ſuū abbatē aut inuidum iudicat. aut ⁊ceptum. ꝙ ſi mediocris aliquaobedientia ei iniun a fuerit. indignat̉ arbitrans nōminoribꝰ ſeſe occuꝝandum: qui ad maiora ſeſe ſentitidoneum.ꝯctauus gradꝰ ſuperbie eſt. Defenſio peccati. Multum hoc reꝑitur inhominibꝰ vt vicia ꝯmiſſa excuſent: alleuient. alijs attribuāt. et aliquādo tanꝙͣ bene facta defendāt. Sedſi te excuſas (ait Augꝰ) deus accuſat. Alleuiat qn̄qꝫpeccatū ſuū ꝯꝑatōe peccatoꝝ alioꝝ ⁊ p̄cipue ſuperiorum iuxta illud. Stultus vitabit correctōeꝫ. ⁊ iuxtavoluntatē ſuam inueniet comꝑationem .i. ſimilem ſibi vt ſic alleuiet factū ſuū. Aliquādo vero alijs attribuit cauſam peccatoꝝ ſuoruꝫ vt dyabolo vel ſocio ⁊huiuſmodi. ſicut primi parentes. quoꝝ adam requiſitus de culpa attribuit ſocie Eue. Ipſa requiſita attribuit ſerpenti dicēs. Serpēs decepit me. ꝓpter qd̓