¶ Titulus

datus fuit ſtimulus carnis ſue ſiue temptatio carnalis ẜm Grego. in moral̓. ſiue infirmitas corꝑalis ẜmAug. ne incideret in hāc ſuꝑbiā vt meritis ſuis aſcriberet illas manificas dei reuelatōnes: prout ip̄emetfatet̉ dicens. Ne magnitudo reuelationum extollatme datus eſt mihi ſtimulus carnis ⁊cͣ.Tercia ſpecies exal­ .§. iij.tatōis ſuꝑbie eſt cū ſe iactat habere apud alios loq̄ndo: vel apud ſe exiſtimādo habere qd̓ nō habet: vt cūquis reputat ſe habere acutū intellectū. vel magnammemoriā. vel magnā induſtriā in agēdis. vel peritiaꝫin arte. vel prudentiā in regimīe. vel pulcritudinē inꝑſona. vel ſcientiā in mente. vel ꝑfectōeꝫ in vita ſpūali. ⁊ de hoc in ſe gloriat̉ cū tamē re vera iſta nō habeat: vel nō tātū ſicut eſtimat. Un̄ Iſa. xvj. dicit̉. Audiuimꝰ ſuꝑbiā moab: ſuꝑbꝰ eſt em̄ valde. Suꝑbia ⁊ arrogantia eius pluſqͣꝫ virtus eius Hieroꝰ. Nos pulices ⁊ vermiculi nr̄am debemꝰ ſcientiā in ſcientiā ꝓfiteri: ⁊ ex hoc ꝑfectꝰ eſt homo. Un̄ ꝓuer. pl̓t. dicit̉. Uircui locutꝰ eſt deus ꝑ intimā cognitōeꝫ ⁊ gr̄am. ſtultiſſimus ſum viroꝝ. ſapiētia nō eſt mecū Sen̄. Scio mealiquid ꝓfeciſſe: quia hoc ſcio qd̓ neſcio. Et ſi de ſcientia ſua debet qͥs humilia ſentire. ꝑuā ⁊ quaſi nullā reputando cū qͣſi nil ꝑfecte ⁊ cōplete ſciat̉ etiaꝫ naturavnius muſce: multomagis d̓ gr̄a ⁊ virtutibꝰ debet qͥsde ſe infima eſtimare. Nā de ſcīa vel ſapiētia ſua pōtaliquā certitudinē habere: ſed de gr̄a ⁊ virtutibꝰ infuſis nullaꝫ. Et ideo apl̓us poſtꝙͣ dixerat. Nihil mihicōſcius ſum. j. ad Corin. iiij. ſubdit: ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſum. Periculoſa eſt talis ſuꝑba exiſtimatio ⁊vanā cōfidentiā inducit de bonitate ſua. vn̄ poſtea defacili ruit. Hac videtur fuiſſe pulſatus Petrus apl̓squādo xp̄o ſibi dicente de ſcādalo ſui ⁊ alioꝝ. ⁊ poſteade ſui negatōne trina: ip̄e eſtimans ſe habere illā conſtantiā ꝑfectā .ſ. ꝓ eo tolerandi mortē quā nōdum habebat: dixit. Etiā ſi oportuerit me mori tecum te nōnegabo Luce xxij. ſuper quo verbo Ambro. ait. Hecideo dicta ſunt vt ſciamꝰ neminem ſe iactare debere.Nam ſi petrus lapſus eſt qui dixerat. Et ſi alij ſcandalizati fuerint in te: ſed nō ego. quis alius de ſe iurp̄ſumat? deniqꝫ dauid qͥ dixerat. Ego dixi in habūdātia mea .ſ. deuotōnis ⁊ feruoris: nō mouebor ineternūeam ſibi iactantiā obfuiſſe teſtat̉: dicit. Auertiſti faciem tuā a me ⁊ factꝰ ſum cōturbatus. hec ille. vj. q. j.Imitare. Talis de ſe ſuꝑba eſtimatio excecat intellectum vt nec ſe nec agenda: nec deum bene cognoſcat.Unde figurat̉ per albuginē oculi que impedit viſuꝫUnde Greg. in paſtorali. Pupilla nāqꝫ oculi nigravidet albuginē tollerans nihil videt: qꝛ videlicꝫ ſenſus humane cogitatōnis ſi ſtultū ſe peccatorēqꝫ inteligit cognitōeꝫ intime claritatis apprehēdit. Si autem candorē ſapientie ſeu iuſticie apprehendiſſe exiſtimat a luce ſe ſuꝑne cognitōis excludit: ⁊ eo claritatem veri luminis nō apprehendit quo ſe apud ſe ꝑ arrogantiā exaltat. diſ. xlix. Hinc etenī mirabiliter homines pene omnes decipiunt̉ de ſe exiſtimantes maiora qͣꝫ habeant. Hac ſuꝑbia ſed occulta videtur fuiſſeductus Ioſias optimus rex iuda quando bellū mouit ſine cauſa contra regem egipti. vt dicit Io. caſſianus in tractatu de octo vicijs: ſed in punitionē in bello occiſus eſt: vt habet̉. iiij. Reg. Sed iſta eſt differentia inter electos ⁊ reprobos: quia ſi electi aliquandoſuꝑbiunt cito redeunt ad humilitatē: ſed reprobi nūqͣꝫ. Unde Iob. xv. dicit̉. Cunctis diebꝰ ſuis ſuperbitimpius. Ubi Greg. in. xij. moral̓. inquit. Solent etiam electi in quibuſdā ſuis cogitationibꝰ ⁊ actibꝰ ſuperbire: ſed quia electi ſunt cunctis diebꝰ ſuꝑbire nōpoſſunt: quia priuſqͣꝫ vitā finiant ab elatione ad humilitatem corda cōmutant. Impius vero cūctis die

.III.bus ſuperbit: quia ſic vitam terminat vt tamē ab eltione non recedat. Circumſpicit ꝙ temporaliter floret in vita. carnis fiduciā ponit: eamqꝫ diu ꝑmanereeſtimat quam ad p̄ſens tenet. Solidatur in elationeanimus in deſpectu adducitur omnis ꝓpinquus ꝙͣreeius. Ubi Grego. Cirannus proprie dicitur qui incōmuni republica non iure principat̉: bene ergo ſuperbiam tirannidem vocat: quia qd̓ nonnunꝙͣ aliusin republica ab hoc per acceptam dignitatis potentiam alius in prouincia. alius in ciuitate. alius in domo propria. alius per latentem nequiciā hoc excercetapud ſe in ſua cogitatione. Nec intuetur deus quantum quiſqꝫ valeat facere: ſed quantum velit: ſed cumſit incertus terminus vite eius. cur extollit̉ quaſi decerto? quaſi dicat. de hoc deberet eum humiliare incertitudo vite. Ad hanc ſpeciē ſuperbie ꝑtinet excuſare ſuos defectus. quia ex hoc ſcd̓m Tho. vbi ſuhomo ſibi arrogat innocentiā quā nō habet. adſuꝑbiā etiā multū cōmuniter homines labunt̉ vt merito poſſit dici illud Hiere. viij. c. Nullus eſt qͥapenitentiā de peccato ſuo dicens quid feci? omnſe excuſant. Sed vt dic̄ Augu. Si te excuſas deus accuſat. Si te accuſas deus excuſat .i. parcit. Unde ⁊ pͥmi parentes requiſiti de tranſgreſſione quia nō ſe accuſauerūt ſed excuſauerūt. vir torquēdo in ſociā velin deum qui dederat ſibi talem ſocietatē. ⁊ mulier inſerpenteꝫ quia deceperat: ideo ſubito de paradiſo expulſi ſunt. vnde ⁊ Gratianꝰ dic. ꝙ ſpecies ſuperbie eſtvelle videri iuſtum qui peccator eſt. atqꝫ ypocrita cōvincit̉. qui ad imitationē primoꝝ parentū tergiuerſatione verboꝝ peccata ſua leuigare cōtendūt. Uelſicut Cayn peccatū reticēdo penitus ſupprimē querunt. vbi ſuꝑbia regnat. humilitas locū nō habet. ſine qua non poteſt eſſe ſalus. de pe. diſ. j. §. Taciturnitas. c. Qui domū. circa fi. Ad hoc autē .ſ. ad excuſandos ſuos defectus inducunt̉ multi ex hoc .ſ. ꝙ conſiderant defectus alioꝝ. ⁊ ſic maiores reputātes. ſuos ꝑuipendūt. Signat̉ aūt hec ſuꝑbia ꝑ ventū occidentalēIn occidente .n. occidit lux. ſic homo ſuꝑbit d̓ bonisque nō habet.Quarta ſpes ſuper / §. iiij.bie eſt qua quis eſtimās ſe meliorē vel ſapientiorē ceteris alios deſpicit ⁊ ꝯtemnit affectās alijs dn̄ari. dehoc poteſt intelligi illud Iob. xj. Uir vanus erigit̉in ſuꝑbiam ⁊ quaſi pullū honagri liberū ſe natū eſtimat. Uere vanꝰ eſt talis qꝛ leuis ⁊ nullo pondere timoris firmatꝰ erigit̉ .ſ. ſuꝑ alios querēs dn̄ari ⁊ legesimponere. ſimilis eſt honagro .i. azino ſilueſtri qui ꝑſiluam ſuaꝝ prauaꝝ voluptatū diſcurrēs nullis oneribꝰ vel vinculis mandatoꝝ reputat ſe ſubditū: ſed liberum ad nocendū cuicūqꝫ deſpiciendū ⁊ cōuincianduꝫ. Talis fuit phariſeus ille qui aſcendēs cū pubcano ad adorandū in templuꝫ dicebat ſtans .ſ. rigidin ſuꝑbia. deus gratias ago tibi. quia nō ſum ſicut ceteri hominū. adulteri. raptores. iniuſti. velut etiā hicpublicanus ieiuno bis in ſabbato: decimas do omnium que poſſideo Luc. xviij. Et ſic ex ſuꝑbia ſe exaltdo ⁊ proximū publicanū deſpiciendo fuit reprobatꝰQui autem phariſei exemplo proximo conuiciat̉. qd̓accidit frequenter ex ſuperbia. ſibi ⁊ alijs plura mala facit ſcd̓m Criſo. ¶ Primo quidem audientē reddit peiorē. quia ſi ſit peccator fit letior criminis inuēto collega. Si ſit iuſtus extollitur per aliqua crimina inductus de ſe magna putare. ¶ Secūdo talis cōmunitatem eccleſie ledit. Non enim omnes audientes vituperant ſolum eum qui peccauit: ſed ritui criſtiano contumelias innectunt. ¶ Tercio dei gloriaꝫ