Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
60r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.XXII.

excō Tua. ⁊. c. Conq̄ſti. Et de hͦ habes diffuſe in qͣrta ꝑte. ti. j. De multiplici etiā pena hoꝝ ſacrilegiorūhabes ſuꝑ in eo. c. §. xij. Cōmittit̉ inſuꝑ irreuerentialocis ſacris ꝑ alios modos. vt faciēdo de eis ſtabulūꝓ iumentꝭ. aut tabernā ad comedendū vel bibenduꝫvel lectiſternia ponendo. vel victualia ⁊ ſuppellectilia extra caſuꝫ neceſſitatꝭ. ⁊ emendo ⁊ vendēdo ī eis.qd̓ tanꝙͣ ſacrilegiū deteſtādo xp̄c eiecit flagellis emētes ⁊ vendētes nō quideꝫ in templo ſꝫ in atrijs tēpliqd̓ minꝰ eſt. Refert mgr̄ in hyſtorijs ſcholaſticꝭ ꝙ pꝰqͣꝫ magnus Pompeiꝰ deuicta Iudea ⁊ facta tributaria Romanis. ſtabulari fecit eqͦs in templo dei Hieroſolimis. ſemꝑ poſtea fuit deuictꝰ. ⁊ demū decapitatus qͥ priꝰ fuerat fortunatiſſimꝰ. Theodoricus etiaꝫnarrat ꝙ quidā Iulianꝰ p̄fectus orientꝭ apud Antiochiam intrans eccl̓iam minxit ꝯtra altare dei. Sedpaucis diebꝰ interiectis viſceribꝰ putrefactꝭ interijtemittēs ſtercora ꝑlos. Per iſtos gͦ modos fideles poluerūt templū ſct̄m tuū dn̄e. Sꝫ ecōtra ſtatuit eccl̓aextra de īmu. ec. Decet domū. li. vj. ꝙ ad eccl̓iaꝫ ſit humilis ⁊ deuotꝰ acceſſus: nec ibi fiant parlamenta neciudicia vel vaniloquia: ſꝫ auditio ⁊ meditatio attenta diuinorum.Quantū ad tei ciūᵐ. §. vij.principale. Sacrilegiū ꝑpetrat̉ circa res ip̄as eccleſiarum eas auferēdo vel etiā eis abutendo. Un̄ dicitpͣs. Poſuerunt irl̓m .i. eccl̓iam: in pomoꝝ cuſtodiamQn̄ fructꝰ ſt̓ in agro fit aliqn̄ aliqd̓ tuguriū ad habitandū ꝓ cuſtodiendis illis: ſꝫ ipſis recollectis deſerituguriū ⁊ ſic ex ſe paulatim ruit. Locꝰ etiā vbi cuſtodiunt̉ poma in domo eſt coīter locꝰ vilis ⁊ deſolatus.Sic p̄lati vel ſcl̓ares oſtendūt hr̄e aliquā curā de eccleſijs qn̄ eſt tp̄s meſſiū: vel vindemiaꝝ vt decimas ⁊oblatōnes recipiāt ⁊ fructꝰ poſſeſſionū: ſꝫ his ꝑcenō ampliꝰ curāt de eis ꝑmittētes deſtrui ⁊ ruere:tn̄ ẜm iura vna ex qͣtuor ꝑtibꝰ reddituū eccl̓ie dꝫ conuerti in reꝑatōeꝫ fabrice. vt. xij. q. ij. Quatuor. Locꝰetiā pomoꝝ ſatꝭ patulꝰ eſt. ⁊ plures accipiūt de familia vel domo. ⁊ mures etiā rodūt. Sic bona eccl̓ie familiares ꝯſanguinei ⁊ qͥ ea ꝓcurāt furant̉ ⁊ hoīes beſtiales etiā ꝯſumūt. Sꝫ vt dic̄ Hiero. Eccl̓iaꝫ defraudare ſacrilegiū eſt. xij. q. ij. Gl̓ia. Hinc ⁊ bonifaciuspapa ait. Nulli lꝫ igͦrare ꝙ om̄e qd̓ dn̄o ꝯſecrat̉ .i. datur ẜm glo. ſiue fuerit hō. ſiue aīal. ſiue ager. vel quicquid fuerit dn̄o ſemel ꝯſecratū .i. datū ſctm̄ ſct̄oꝝ eritdn̄o .i. ad vſuꝫ ſacerdotum qͥ dn̄t ſancti eē ꝑtinebit ⁊ad ius ꝑtinet ſacerdotū. Propter qd̓ inexcuſabiliserit oīs qͥ a dn̄o ⁊ eccl̓ia cui ꝯpetūt. aufert. vaſtat ⁊ inuadit vel capit. ⁊ vſqꝫ ad emendatōeꝫ eccl̓ieqꝫ ſatiſfactioneꝫ vt ſacrilegus iudicet̉: et ſi emendare nolueritexcoīcetur. xij. q. ij. Nulli.Quantū aūt diſ.§. viij.pliceat deo auferre res eccl̓ie: vel de templo res aliasmanifeſte on̄dit̉ ꝑ exemplū Heliodori. Hic em̄. cū fuiſſet miſſus a rege Hieroſolimā vt acciꝑet ml̓tas pecunias qͣs audiuerat eē in templo dei. cū intraſſet intemplū vt eas auferret: apparuerūt ei tres angeli informa hūana. Unꝰ quidē eq̄ſter armatꝰ cuiꝰ equꝰ pedibꝰ anterioribꝰ ꝑcutiens pectꝰ Heliodori in terramꝓſtrauit. Alij v̓o duo ſequētes pedeſtres ip̄m accipientes flagellauerūt accerrime: ita vt mortuꝰ fuiſſꝫ niſi Onias ſummꝰ pontifex ꝓ eius vita oraſſet. quod ⁊obtinuit. vt hr̄. ij. Mach. Narrat ⁊ Iuſtinꝰ ꝙ Brēmis dux galloꝝ venit cū. lx. milibꝰ. ꝯtra grecos. ⁊ ſpolijs hoīm ſacīatꝰ ad deoꝝ templa anhelabat volensraꝑe q̄ in tēplo Apollinis p̄cioſa erāt. Ueniens igit̉ſuꝑbꝰ habuit obuiā qͣtuormilia hoīm qͥ nihil poturūt ꝯtra tātū exercitū. ſꝫ potuit deꝰ qͥ ſuā iniquā intē

tionē ꝯgnouit. Nā ſubito facto terremotu ꝑmaxīo ⁊cadēte ꝑte montꝭ Parnaſi vbi templuꝫ erat: opp̄ſſitmagnā ꝑtem exercitꝰ. deinde grādo ⁊ pluuia cadensde celo: exterruit. ⁊ ip̄e Brēmis ex dolore ſeip̄m occidit. ſicqꝫ reliqͥ fugiētes mortui ſt̓ vt vnꝰ nō remanerꝫDioniſius qͦꝫ dn̄s magnꝰ ⁊ tyrannꝰ in Sicilia ex potētiſſimo dominio ad tantā deuenit miſeriā vt in ſenectute ſua mgr̄ fieret pueroꝝ ad quā miſeriā credit̉ deueniſſe: qꝛ culturā deoꝝ ꝯtempſit. vt dic̄ Ualerius. Dicit̉ etiā ſacrilegiū nōſolū cū aufert̉ ſacrū de loco ſacro vt calices. paramēta. ⁊ hmōi de eccl̓ia: ſꝫ etiācū tollit̉ ſacruꝫ de nō ſacro. vt p̄dicta exn̄tia extra eccleſiā vel locū ſacrū. Et inſuꝑ cū aufert̉ nō ſacruꝫ ⁊ſacro. vt qͥ furat̉ in eccl̓ia q̄ nō ſunt ſacra vt pecuniſiue eccl̓ie ſiue ſeculariū ꝑſonaꝝ vt. xvij. q. iiij. Quiſqͥs. Hiero. etiā dicit ꝙ clerici qͥ pn̄t ſuſtētari d̓ boniaparentū. ⁊ de bonis eccl̓ie volūt nutriri: ſacrilegiumincurrūt ⁊ ꝯmittūt. ⁊ ꝑ abuſuꝫ taliū iudiciū ſibi māducant ⁊ bibūt. xvj. q. j. Qm̄. Qd̓ intelligit̉ qn̄ nō deſeruiūt eccl̓ie ip̄i ẜm glo. vel etiā ſi deſeruiūt eccl̓ie. q̄ab eccl̓ia recipiūt in malos vſus ꝯuertūt. vt in ludiefocarijs ⁊ hmōi. Uſurpātes pr̄onatū. aut bona vacātiū eccl̓iaꝝ vltra ſacrilegiū ſunt excoīcati. vt habesjrta ꝑte. ti. j. Nō ſoluētes legata facta pijs locꝭ. facintes ſtatuta ꝯtra eccl̓iaſticā libertatē. vel iudicātesẜm ea alienātes bona eccl̓iaꝝ vel monaſterioꝝ ꝯtradebitā formā. trahētes clericos ad iudicia ſeculariaſacrilegium committūt. de quibꝰ vide ſupͣ. eo. c. §. iij.qui incipit. Qui detinēt. Capitulum. xxij. de Proditōne.Roditio ponit̉ a gregorio in lib. xxxj. moral̓. int̓ filias auaricie:qꝛ coīter ꝓcedit ab ea. Et pt̄ deſcribi ſic ꝙſit q̄dā deceptō facta ꝯtra dn̄m vel familiares ſuos: īdānū reꝝ vel ꝑſone: aut manifeſtatōeꝫ ſecretoꝝ eoꝝ.Et de hac ꝓph̓ans pͣs. ꝯtra xp̄m ꝑ Iudā patrata inꝑſona ipſiꝰ xp̄i ſic ait. Hō pacis mee in qͦ ſꝑaui: qͥ edebat panes meos magnificauit ſuꝑ me ſupplantiōeꝫ.Ubi tria videnda ſunt.Primo ꝯiunctio familiaris. ibi. Pō pacis mee ī quoſꝑa. qui ede. pa. meos.Scd̓o ꝓditio crimīalis. ibi. magnifi. ſupplā.Tercio offenſio ꝑſonalis. ibi. ſuꝑ me.Quantū ad primuꝫ.§. j.Sciendū ē vt dic̄ Boetiꝰ ꝙ nll̓a peior peſtꝭ ad nocendū ꝙͣ faīliarꝭ inimicꝰ. Et rō ē: qꝛ cū ab eo qͥs ſibi noncauet multipl̓r pt̄ nocē. Habuit at̄ xp̄c falliaritatemcū Iuda: qꝛ cū eo ꝯtinue ꝯu̓ſabat̉. ⁊ faīliaritas eiꝰ on̄dit in dcō v̓ſu ex tribꝰ .ſ. ex beniuolētia. ex ꝯfidētia. etex benificētia. Beniuolētiā ad eū not cū ait. Hō pacis mee .i. cū qͦ hēbaꝫ pacē. vtpote qꝛ meū ip̄m feci diſcipl̓m. ⁊ ex ſpāli amore ⁊ beuiuolētia ī apl̓m elegerāvt eēt ex ſacͣto duodenario nūero ſenatoꝝ vnꝰ qͥbꝰ ſecreta ſt̓ r̄ſerata. Uos (inquit ip̄e eis) dixi amicos: q̄vob̓ oīa noͣ feci Io. xv. Cōfidētiā īſinuat cū addit̉. īqͦ ſꝑaui .i. ꝯfidi. Sꝫ q̄rit aliqͥs quō xp̄c ſꝑauit ſeu ꝯfidit ī Iuda cū ſcriptū ſit Hiere. xvij. Maledictꝰ vir qͥꝯfidit ī hoīe. Cui citiꝰ rn̄det̉ ꝙ ꝯfidētia q̄ īducit maledictōeꝫ dīnā ſeu reprobatōꝫ ē ꝯfidētia inherētie final̓ cū .ſ. qͥs ita ꝯfidit ī aliqͦ vt totū ſuū adiutoriū abeo expectet. Sic āt xp̄c: ī nll̓a ꝯfidit creat̉a. nec ēt elc̄ieiꝰ. Eſt āt ꝯfidētia ſuffragātie inſtr̄alis. ⁊ iſta ē licita⁊ nccͣia hūane ꝯuerſatōni. Nullꝰ .n. ſibip̄i ſufficit vn̄indigēs alteriꝰ oꝑe oꝫ ꝙ ꝯfidat d̓ eo ꝙ .ſ. inſtr̄al̓r eū iuuabit in eo ꝙ reqͥrit. Sic̄ xp̄c ſꝑauit ī Iuda .i. ꝯfidit.i. on̄dit ſe ꝯfide̓ de eo inqͣtuꝫ ſibi ꝯmiſit ẜuare locl̓os