¶ Capitulum.III.
et in ſpūalibꝰ hebetes. Accipitrē qui ſeruit hoībꝰ adpredā ⁊ ſignat eos qͥ miniſtrant potentibꝰ vel vſurarijs ad p̄dandū. Cignū qui eſt coloris multū candidi⁊ longo collo qd̓ habet ex ꝓfunditate aque vl̓ terrec̄bum querit: ⁊ ſignat ypocritas qui ꝑ iuſticie exterioris cādorē terrena lucra querūt ⁊ dignitates ⁊ hmōiHonocratuluꝫ. que eſt auis in ꝑtibꝰ orientis q̄ haberin faucibꝰ folliculos. in quibꝰ primo cibū ponit. poſthorā in ventrē mittit: ⁊ ſignat eos qͥ ſunt nimis ſoliciti ad tꝑalia veſci. His p̄fatis moraliter ē incorporare ſibi tales mores: ⁊ eis vti qd̓ nō licet. Unde apl̓usad Heb̓. vlt. Sint mores in vobis ſine auaricia. Notandū ꝙ ſex ſunt prauitates que reꝑiunt̉ in auaricia.Prima eſt anguſtia cordis.Secunda obprobrium vite.Tercia illaqueatio dyaboli.Quarta certitudo dānationis.Quinta impenitens malum.Sexta horribilitas mortis.tima ergo praui.§. j.tas ē anguſtia cordis. In mira quidē anguſtia viuitcor auari. vt dicere poſſit illd̓ Daniel̓. xiij. Anguſtiemihi ſunt vndiqꝫ. ¶ Triplicē anguſtiā doloroſam experitur auarus miſer circa diuitias tꝑales. Primamin eas acqͥrendo. Scd̓aꝫ in eas expendēdo. Terciamin eas amittendo. ¶ Primā quidē anguſtiā exꝑit̉ indiuitias acqͥrendo. Nā nocte ⁊ die quietē reꝑire nonpōt. Sero quidē anteꝙͣ inqͥctā qͥetē dormitās ſumat:ꝑgit reuidere denarios ſuos. Illos numerat. remouet. ſpeculat̉ ⁊ ꝯtēplat̉. oſculat̉ ⁊ amplexat̉. ⁊ tanꝙͣ pꝰctima ⁊ aīe ſue medelā apponit cordi. O qͥ ſpecula reꝭ̉clam geſtus modos ⁊ actꝰ ⁊ verba que circa denariosſolus in ſecreto ſeruat: nō abſqꝫ admiratōne repleret̉riſu. Deniqꝫ pꝰ locatos denarios in loco tuto: reliquācircuit domū. ſcrutat̉ mīma. rimat̉ cūcta. reuidet reliqua. ꝯſiderat cetera: ⁊ nihil de tota ſupellectili domꝰſue inexaminatū ⁊ indiſcuſſuꝫ relinqͥt. Tandē dormitum ꝑgens ſobrio ſeu ꝑcō ſomno illo qͦ dormit ſomniat qd̓ ꝯcupiſcit vel timet: nūc apparet ei ſe reꝑiſſe theſaurū magnū: nūc maiorē ei fuiſſe ablatū ⁊ illo letat̉.iocūdat̉. ⁊ dormiēdo exultādo ridet̉. ex alio triſtatur⁊ lamētat̉. lacrimat̉. plorat. clamat. ⁊ dolet. ꝯquerit̉. ⁊ſuſpirat: ⁊ vix abſqꝫ ꝯſimili ſōno trāſit ſomnū. Qualingua expͥmi poſſet quāta meſticia obruit̉: cuꝫ euigilando defraudatū ſe reꝑit de theſauro nūc in ſomnotam certe reꝑto? Proinde ꝯtigit ei ſicut Iſa. xxix. ait.Sicut ſomniat eſuriēs ⁊ ꝯmedit: cū aūt fuerit exꝑgefactus vacua ē aīa eius. ⁊ ſicut ſomniat ſitiēs ⁊ bibit⁊ poſtqͣꝫ fuerit exꝑgefactꝰ laſſus adhuc ſitit. ⁊ aīa eiꝰ ēvacua. Sic .ſ. ꝯtingit his auaris. Quis etiā depromīpoſſet leticiā cordis eius: cū ꝯperit exꝑgefactus nō extitiſſe verū ꝙ ablatꝰ fuiſſet eī theſaurꝰ quēadmoduꝫſomniauerat paulo an̄. de die qͦꝫ etiā minorē quietemhabet. Nā ſūmo mane domū egrediēs: plateas ⁊ locapublica viſitat. aīo inqͥcto circuiens ⁊ querēs quē deuoret aīa eius. ⁊ tanqͣꝫ leo egreſſus de antro nō reuertitur donec apprehēſa preda eſcaꝫ ꝑuulis catulis. idnatis ſuis ferat: ſicut teſtat̉ Ezech̓. xxij. Leo rugienscapiēſqꝫ predā: deuorat aīaꝫ pauꝑis. Primꝰ auarꝰ inmūdo fuit reprobꝰ Caijm. qͥ ob auariciā obtulit deode frugibꝰ deſtructis ⁊ corroſis nō de bonis vt dicunthebrei. et ideo nō reſpexit dn̄s ad munera eiꝰ. hic pͥmꝰedificauit ciuitatē vt .ſ. poſſet ꝯgregare filijs ſuis: ⁊ flij ablata ab alijs retinere: ſed vagus et ꝓfugus exija facie dei ⁊ demū occiſus ⁊ deſꝑatꝰ eſt. Sic auarꝰ vagus ꝑ mundū in acqͥrendo aliqn̄ occidit̉: ⁊ deſꝑatōeꝫincurrit. ¶ Secundā quidē anguſtiā exꝑitur in diuitias expendēdo. Tanta em̄ miſeria p̄mit̉: tanta auaricia atqꝫ tenacitate ꝯſtringit̉ ꝙ quādocūqꝫ de ſua ſb̓
ſtātia diminui cernit oculū ſibi cecidiſſe videt̉: et ꝓpt̓hoc qͥdē totā familiā ſuā in amaritudine tenet. Subtiliſſime em̄ diſcutit ⁊ numerat expenſas panis. vini.olei. carniū ſalitarū. ouoꝝ. gallinaꝝ. ⁊ quarūcūqꝫ minutaꝝ reꝝ figit frenū artiſſimū expenſaꝝ. Et ſi qͥd vltra diminutū in domo reꝑit defraudatū ſe dicit. de guloſitate ⁊ ebrietate ⁊ latrocinio oēs d̓ familia ſua mouet ad abſtinentiā ꝑcāqꝫ vitā hortat̉ eos: obſeruat ⁊numerat oēs ꝯmedētiū bolos ⁊ potuū vices cōtinue.interim amaritudīe vrit̉ ⁊ turbat̉. Sepe ꝯquerit̉ dicēs. In domo hac nō ſūt niſi latrones ⁊ lupi: ac lamētabilit̓ ſepiꝰ ait. Uos roditis mihi oſſa. Ex his ⁊ ſil̓ibus clareſce̓ pōt ꝙ nec ip̄e in ꝓpria domo aliqͦ tꝑe pacehabet: nec familia ſua cū eo qͥetē reꝑire pōt. vt verificetur qd̓ de talibꝰ Iſa. xlviij. c. ait. Nō eſt pax impijsdi. dn̄s. Et iteꝝ ꝓuer. xv. Cōturbat domū ſuā qͥ ſectatur auariciā. Sil̓is eſt talis auarꝰ cani qͥ cum paleasſuꝑ qͣs cubat ⁊ dormit nec ip̄e ꝯmedit nec ip̄e alijs ſinit aſportare: īmo ſi qͥs eas inde aſportare velle ſe mōſtrat: nō ceſſat latrare ⁊ qn̄qꝫ mordere. Sic talis miſerabilis hō auarꝰ nec vtit̉ diuitijs qͥbꝰ p̄eſt: nec alijs ſine latratu ⁊ morſu canino ꝑmittit vti. Talis vtiqꝫ n̄eſt aptꝰ ad p̄liuꝫ tēptationū ꝯtra inimicos ppl̓i dei. i.demones qꝛ ſubito ꝓſternitur a dyabolo in oīa vitiaUn̄ Beda. Quēcūqꝫ arripuerit humana cupiditasmox in oīm ꝓſternit ima vitioꝝ. de pnīa diſ. iiij. In hꝰfigurā legit̉ Iudi. vij. ꝙ qͥ erāt cū Gedeone bellaturi ꝯtra madianitas illi qͥ de fluuio inclinati ſūpſerūa quā manu ꝓijciētes ad os. illi fuerūt electi ad p̄liuꝫqui v̓o ꝓſtrauerūt ſe totos mittētes os in fluuiū vt īepti fuerūt repudiati. ad ſignificandū ꝙ illi qͥ tm̄ neceſſaria accipiūt de rebꝰ trāſitorijs q̄ fluūt vt aqͣ ſuntapti ad vincēdū dyabolū ⁊ vitia. Sed qͥ totalit̓ ſe immergūt vt auari nō ſunt apti ad vincēdū. ¶ Terciaꝫanguſtiā talis exꝑit̉ ī diuitias amittēdo. Que līguadicere poſſꝫ quāto dolore torquetur: quāta amaritudine cruciat̉: quātoqꝫ merore afficiat̉. qn̄ aliqͥd de ſubſtātia ſua caſu amittit̉ et in mari ꝑiclitat̉ ſeu p̄da velfurto ſeu alio mō ſubripit̉ ⁊ fraudat̉? Hinc Eccͣs. v.ait. Eſt alia infirmitas peſſima quā vidi ſub ſole. diuitie cōgregate in malū dn̄i ſui: ꝑeunt em̄ in afflictōepeſſima. Admirāda gͦ ſapīa ſaluatoris qͥ reſpiciēs ꝙcupiditatis via duceret ad hoſpitiū infernale ſi eā dimitteret aptā facilē ⁊ planā: fecit ſicut agricola prudens qͥ viam ꝑ quā neminē vult trāſire foſſatis precidit ac palis ī terrā ꝯfixis applicatis pungētibꝰ ſpinisillā obſtruit atqꝫ munit. Sic dei ſapīa in itinere diuitiaꝝ poſuit anguſtias ml̓tas in acqͥrēdo timores ⁊ ſolicitudines in ꝯſeruādo ⁊ dolores plurimos ī amittēdo vt ſic ſaltē hoīes impedirētur ꝑ talē viam cateruatim ad infernū currē. Un̄ Oſee. ij. Sepiaꝫ vias tuasſpinis ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉. ⁊ dicet. Reuertar ad virū meū porem ⁊cͣ. id eſt xp̄m. ꝑ mediū tribulatōnis.Secūda prauitas eſt. §. ij.obprobriuꝫ vite. Tota nempe auari vita obprobrijsplena ē. ¶ Tria int̓ alia ſunt obprobria vite eiꝰ. Primū ē inertia. Scd̓m malicia. Terciū infamia. ¶mū obprobriū vite eiꝰ eſt inertia. Per auariciā. ijlit ſibi operoſitatē oīs debiti modi ꝓcurādi ſibi licita⁊ ſalubria lucra: ⁊ ꝓ tanto efficit̉ deſidioſus. accidioſus. ocioſus. Ex hoc etiā auaricia neceſſitat hoīeꝫ adindebitos modos lucrādi. ꝯͣ legē quā dedit dn̄s Gen̄.iij. di. In ſudore vultꝰ tui veſceris pane tuo. Sed tales ſicut ꝓph̓a ait. in labore hoīm nō ſūt: ⁊ cū hoībꝰ n̄flagellabunt̉ .ſ. qn̄qꝫ in vita: ſꝫ poſt mortē cū demonibus ſꝑ flagellādi ſunt. ¶ Scd̓m obprobriū ē maliciaque ſequit̉ ex p̄cedēti inertia. Nam ſicut Ecc̄i. xxxiij.ſcriptū eſt. Multā maliciā docuit ocioſitas. id eſt iners vita ad tātā maliciā ſceleꝝ tales ducit ꝙ aīaꝫ ſuā