Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
7v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

num ⁊ in futuruꝫ abſtineat ab illicitis lucris: qd̓ neceſſariū eſt. vt dr̄ de peni. di. v. negociū. ⁊. c. falſas. Etleuaui oculos meos ⁊ vidi. Et ecce due ml̓ieres egredientes. In his duabꝰ mulieribꝰ duo principalia vitia accipimꝰ: ſuꝑbiā videlicet ⁊ inanē gloriā: que impietati ſine dubio ꝯiūcta ſunt. Nam ⁊ v̓mis diuituꝫſuꝑbia. vt dicit Augu. Et ꝯmuniter diuites ſūt auari. Et ẜm pͣs. in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉.Et ſpūs erat in alis eaꝝ. Ale aūt harū mulierū ſuntactiones ꝓcedētes ex ip̄is vitijs ſuꝑbia .ſ. ⁊ inani gloria. Spūs autē dicit̉ eſſe in ip̄is alis: quia ꝑ actioneshoꝝ vitioꝝ ſathane voluntati deſeruiūt. De quo ſpiritu loquit̉ Luc. xj. Cum īmūdus ſpūs exierit ab homine: ambulat ꝑ loca arida. id eſt deuotione priuataEt habebāt alas qͣſi alas milui. Miluꝰ inſidiari ſtudet ſemꝑ nature pulloꝝ: qꝛ .ſ. actiones ꝓuenientes exſuꝑbia ⁊ inani gloria: dyabolo ſunt ſimiles. qꝛ inſidiantur ſemꝑ vite ꝑuuloꝝ ſiue ſibi ſiue alijs ꝑuīs ſenſu⁊ intellectu: quos fraudibꝰ decipiunt. Milui etiā voxeſt. meū meū. per hoc deſignans ꝙ auaricia. ſuperbia⁊ inanis gloria querunt ꝓprium comodū. Et leuauerunt amphoram inter celum ⁊ terrā. Superbia ⁊ inanis gloria habent hoc ꝓprium vt eum queꝫ fecerintin cogitatione ſua euaneſcere: ſuꝑ ceteros extollant.⁊ modo per ambitum rerum: modo ꝑ deſiderium dignitatum quē captum tenent qͣſi in honoris altitudine eleuant. Qui aūt eſt inter celum ⁊ terram ⁊ imdeſerit et tn̄ ſuꝑiora nō attingit. quia videlicet ſuperbia ⁊ inanis gloria mentem ꝑ auariciam captam itaeleuant: vt quoſqꝫ proximos deſpicientes quaſi deſerant. ⁊ alta quaſi gloriantes petant. Et tn̄ dum ſuꝑbiunt. ciuibꝰ ſuꝑioribꝰ. id eſt angelis nō iungunt̉. Etcū int̓rogaret ꝓph̓a quo deferreret̉ amphora: fuit reſponſum ei vt edificet̉ ei domus in terra Senaar. Senaar interp̄tat̉ fetor eoruꝫ. Sicut aūt bonus odor ſcꝫedificatōnis eſt ex v̓tute: iuxta illud apl̓i. Xp̄i bonusodor ſumꝰ deo. Ita econtrario ex vicio fetor. Quia gͦquodlibet malum ꝑ auariciam gignit̉. ẜm illud. j. adThimo .vj. Radix oīm maloꝝ eſt cupiditas: dignueſt vt domus auaricie in fetore ꝯſtruat̉. Sciendūqꝫ q̄Senaar latiſſima vallis eſt. in qua turris a ſuꝑbientibꝰ edificari ceꝑat: que linguaꝝ facta diuerſitate deſtructa eſt: que turris babylon dicta eſt ex ip̄a videlicet ꝯfuſionē gentiū atqꝫ linguaꝝ. Ibi ergo amphoraauaricie ponit̉. vbi Babilon. id eſt ꝯfuſio edificatur.quia ꝑ auaricie impietatē certū eſt omnia mala exurgere ⁊ demū ad Babylonē infernalē ſumme cōfuſionis adducit Capitulū ſecundū ꝑ modū p̄dicationis.Heſaurizat ⁊ ignoratcui ꝯgregabit ca. pͣs. xxxviij. Et quātū mellum ſequatur ex hoc on̄dit Ambro. dicēs.Omnes cupidi. omnes auari Giezi lepram cū diuitijs ſuis poſſident ⁊ mala queſita mercede. nō tam patrimonij facultatē qͣꝫ theſaurū criminū congregauerunt eterno ſuplicio ⁊ breui fructu .j. q. j. cito turpemEt ideo xp̄c ſignanter admonuit dicens. Nolite theſaurizare vobis theſauros ſuꝑ terram ⁊cͣ. Math̓. vj.Notandū aūt ꝙ theſaurizare vel theſauros recōdere poteſt fieri triplici ex cauſa. vt dicit̉ in compendiotheologie. li. iij. ca. xix. Primo poteſt quis theſaurizare ex ꝓuidentia ⁊ ꝯſideratōne neceſſitatis: ⁊ ſic conceditur parentibꝰ ſecularibꝰ ob neceſſitatem filioꝝ educandoꝝ ⁊ filiarū coniugio tradendaꝝ non ditandaꝝſeruato modo ⁊ ſtatu ꝑſone. Unde apl̓s. Debent parentes filijs theſaurizare non filij parentibꝰ. Secundo poteſt quis theſaurizare ex cōſideratione publice

vtilitatis .ſ. regni defendendi. cultus dei ampliandi⁊ ſic etiam vt licitum concedit̉ principibꝰ ſeruatis tn̄debitis circūſtantijs: vt ſcꝫ per hoc non dimittat̉ ſuluentio extremarū neceſſitatū occurrentiū que ſciuntUnde ⁊ Dauid p̄parauit ⁊ ſeruauit magnū theſauꝝSalomoni pro cōſtructione templi. vt patet. iij. Re.Perſonis aut eccleſiaſticis nō licet intentione ſeruādi. Unde Ambro. Aurū habet eccleſia nō vt ſeruetſed vt eroget ⁊ det pauperibꝰ. xij. q. ij. aurum. Tercioex affectu auaricie abſqꝫ omni intentōne prouidendiſue neceſſitati vel aliene. Et hoc modo theſaurizareeſt prohibitū ⁊ mortale. ad quod facit verbuꝫ Sierodicentis. Accepiſſe pauperibꝰ erogandum ⁊ egentibꝰplurimis reſeruaſſe. aut timidū eſt aut cautū: aut cete qd̓ aꝑtiſſimi eſt ſceleris omniū predonū vincit cupiditatē. xij. q. ij. gloria. Contra hoc p̄ceptū facit auarus ꝓut dicit pͣs. Theſaurizat ⁊ ignorat ⁊cͣ. vbi on̄ditur auari triplex mala conditiPrima inſatiabilis cupiditas: qꝛ theſaurizat.Secunda culpabilis cecitas: qꝛ ignorat.Tercia miſerabilis infelicitas: qꝛ ꝯgregabit ea.Primū ꝑtinet ad cupiditateꝫ affectus. Secundū adcecitatē intellectus. Terciū ad facultatē effectus: etſic totā eius vitā ꝯtēnat.Prima ergo praui.§. j.tas eſt terrenoꝝ inextinguibilis appetitus. ⁊ ideo dicit theſaurizat. id eſt cōgregare nō ceſſat ꝓpter ſit iminextinguibilē ſuam: generat em̄ auaricia infinitumardorē ⁊ inſatiabilē ſitim. Unde Ambro di. xlvij. ſicut hi. dicit. Nec finis vnꝙͣ nec ſacietas aderit cupiditatibꝰ. Et hoc triplici rōne. primo rōne deſiderij. ſecundo rōne modi. tercio rōne termini. Ꝙtuꝫ ad pͥmū. Quāto plus auarus habet. tāto plus ſimilia cōcupiſcit. Unde ꝓuer. xxx. Ignis .ſ. auaricie nunꝙͣ dicit ſufficit. Ignis etiā n̄ extinguit̉ ex appoſitōe lignorum ſiccoꝝ: ſed auget̉. vn̄ verſus. Creſcit amor nūmiquātū ip̄a pecunia creſcit. Item. Nunqͣꝫ pecunia triſtis ſatiat̉ auarus. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ potus pecunie n̄ibi ponit̉ vbi eſt ſitis auari. Unde ſicut vinū in dolionō ſedat corꝑalē ſitim. ſic pecunia in burſa vel archaſitim mentis ſedare nō poteſt. quāto ergo magis hecꝯcupiſcētia creſcit. tanto etiā minꝰ habet qd̓ ei ſufficere poſſit. Talis gͦ inſufficiētia rerum maiorē eſuriē etamorē reꝝ temꝑaliū gignit: vn̄ eſt ſimilis ydropico qͥquāto plus bibit. tāto amplius ſitit. Sic auarꝰ quāto ampliꝰ lucrat̉: tāto magis deſiderat lucrari. Proinde Bern̄. ait. Auarus terrena eſurit vt mendicus. Secundo rōne modi. Quanto em̄ modus augēdipecunias eſt facilior. certior atqꝫ ſecurior ⁊ lucꝝ maius. tanto inhianti ad incrementū illius delectabilior ⁊ ſuauior fit. niſi a tali exceſſu mentis virtute homo cohibeat̉: ſed modus ip̄e augendi pecunias ⁊ ſpecialiter per vſurā pre ceteris habet p̄dictas tres ꝯditiones. qꝛ facilior. certior. ⁊ ſecurior. ⁊ ꝑ ꝯſequens lucrum maius eſt. ⁊ ꝓpterea ad affectuꝫ ſuccēdendū adcupiditatē. efficaciſſime operat̉. Hinc Ecc̄i. xiiij. Inſatiabilis oculus cupidi. Talis ſanguiſſuge aſſimulari poteſt. que membro tumido delectabiliter applicatur: ſanguinem infectū inſatiabiliter ſugit. Et dūinfirmum membruꝫ a putredine ſanat: ſibipſi necemſugendo procurat. Sic inſatiabilis auarus dum venenoſam pecuniam per auariciā bibit inſatiabilem.alium infirmum quaſi ſanat. dum ſanitate indigentem aliquādo ſubleuat: ſed ipſe ſeipſum occidit perpeccatum. Unde ꝓuer. penult. Due ſunt ſanguiffugeque ſemꝑ dicūt affer affer .ſ. cupiditas ⁊ luxuria. Sepeqꝫ ꝯtingit qd̓ dicit̉ Eccͣs. iiij. Unꝰ eſt ⁊ ſcd̓m nō hꝫnō filiū nō fratrē ⁊cͣ. et tn̄ laborare n̄ ceſſat: nec tn̄ ſaciantur oculi eius diuitijs ⁊cͣ. Tercio ratione ter-