Druckschrift 
4 (1903) 1085 bis 1096
Entstehung
Seite
549
Einzelbild herunterladen
 

Die Mainzer Synode des Jahres 1085.

549

(irrig statt secunäa) spüomaäa post Luitam siuoäum (sc. die Quedlinburger),suam Nogoutias collegsruut non sinockum, sst conciliabulum. In guo um-bratilsm senteutiaw sxcommunicationis contra, üäslss saucti ststri äspromp-ssruut; utpots nsguaguam illos excomwunicars valentes, set apsrtissims söipsos a commuuions catbolicorum ssgusstrLntss, ut non tantuin juclicio sanctasaeciesiae, seil st proprio sornrn juckicio, sicut onrnss bsrstici, a catstolicisesssnt separati. 8si1es guoyus catbolicorum spiscoporum vivsutium tsrnsrariacupickitats cscati sibi vsnäicars non timusruut (88. V, 443). Ferner gehören hieherdie Ossta arcliisp. Xlagäsburgsus.: coackuuato apuä Naguutiam malignantiumcoueiüo, Ilsiurici viäslicst rogis exconnnunicatr st lsgatorum Viporti dsrs-siarcirs st suppisntatoris paps dregorii simulgus lautorum soruucksm, intsrcetera erroris sni promulgata catbolici spiscopi clivsrsarum scclssiarnin sisnon consentisntss ad ipsis ckampuautur st cisponsncii suckicautur (88. XIV,404), die rl.nnal. s. Oisibocki mit besonderer Hervorhebung Heinrich's IV.:jussu Ilsnrici . . . ipso cum lsgatarüs 'lVigbsrti, gui st Oismsns, intsrlnit. . . onrnss obsckirs contra drsgorium pntsntialitsr compulit — und desWezilo: ipsius civitatis opiscopus baue siuoäum rsgsbat, gui Ililäsbrauclum,gui st drsgorius, äspositum pronunciadat (88. XVII, 9). Auch Roäulü dsstaabd. Druäousus., dib. III, c. 1: Imperator lavsntium sibi spiscoporum No-gontias concilio babito, suigus papas Olsnrsntis axpsllati, Ravsnnatinm seilt-est arcdispiscopi, auctoritate, nt silri vicisdatur, roborata, und 8igebsrtiOliron.: llsiuricus impsrator bloguncias rsgali st szmoäali convsntu coacto,sxigit ab Omnibus, ut Ililckibraucii clspositionsm st duiebsrti orciinationemsudscripto approbsnt. Oui aligui manu st ors lavsntss, coräs tamsu Ililcki-brancko aälrsrodant (88. X, 240, VI, 365) gehören in diese Reihe. In derVita rUtmanni sp. katavisns., c. 15: t'autorss Ileinrici LloZontias contralruntconcilium maiignantium, in guo prolsrunt inauäitum manibus rstro sasculisjaäicium, papam dregorium psr omnia catdolicum ipsi ab scelssia abckicatiaittlicantos, omnssgus ssguacss sius ipsi clamnati sub anatbsmats äamnantes(88. XII, 233) fließen deutlich die Vorgänge von 1076 mit hinein. Sehr all-gemein ist eine Aufzählung von spiscopi gui vistsbantur columnas osss ...ejscti propriis ssclibus, nenn Namen — doch neben den wirklich in Mainzbeurtheiltcn hier genannten acht Persönlichkeiten steht noch der durchaus nichtdazu gehörige Thiemo von Salzburg — cum aliis uumsro vigiuti spiscopisin dem ob. S. 542 erwähnten c. 8 des Lsrtlroläi Xrvitaltsnsis Obronicon(88. X, 102).

Endlich ist hier aber noch zu dieser Synode von Mainz, nach der Dar-legung von H. Spangcnbcrg, Die Königskrönung Wratislav's von Böhmenund die angebliche Mainzer Synode des Jahres 1086 — Mittheilungen desInstituts für österreichische Geschichtsforschung, XX, 382—396 —, dasjenigeheranzuzichcn, was über böhmische Angelegenheiten theils 8t. 2882,theils die Erzählung des Eosmas, Östron. Loomorum, I-ib. II, cc. 37 — mitEinschub dieses 8t. 2882, doch ohne rectum Ratispons — u. 38 (88. IX, 91 —93) enthalten'). Denn mit Recht wird durch Spangenberg darauf aufmerksamgemacht, daß in 8t. 2882 namentlich vier Erzbischöfe und fünf Bischöfe, auchdie lsgati apostolicas ssckis urkundlich genannt sind, die hier 1085 wirklich inMainz anwesend waren ^), daß ferner Eosmas im Texte ausdrücklich von einersinoäus magna, die plurima ckscrota super statu sanctas scclesias aufstellte,spricht, so daß eben nur die Synode von 1085 gemeint sein könne. Außerdemkann gegen die Ansetzung des auch sonst in chronologischen Angaben gar nichtstets zuverlässigen Eosmas: ^.nno äominicas incarnationis 1086 eine solche derXnnal. VetsrocsIIsns. in Betracht kommen: üsinricus III. impsrator Naguncisin prsssntia slsetorum tam spiritualium guam sscularlum principum ^Vratis-laum clucsm Lolismis magniücs ckscoravit (stc.) (88. XVI, 41, n. d), die

7) Kilian, Jtinerar Kaiser Heinrich's lv., 105 u. 106, im Anschluß an Giescbrecht,III, 618, 1181, in den ..Anmerkungen", setzte diese — zweite — Mainzer Synode in denMärz, Wachmann, Geschichte Böhmens, I, W8, in den Januar 1086.

8) Wegen der Nennung des allerdings abwesenden Lieniar weist Spangenberg, 893n. 7. darauf hin, daß ja derselbe seine Zustimmung zu den Beschlüssen von vorn herein an-gekündigt hatte.