1094
Papst Urban II. befand sich, wenn es ihm auch gelungen war,den Eintritt in Rom zu gewinnen, doch noch fortwährend in sehr 'eingeschränkter Stellung. Ein so getreuer Anhänger, wie BischofIvo von Chartres war, gab zu erkennen, er habe den Papst imJanuar verkästen, als derselbe da mit den Feinden der Kircherang*). Schon vor seinem Eintreffen in Rom hatte Urban II.,noch im November des abgelaufenen Jahres, seine Bedrängniß auch ,selbst offen eingestanden, Bischöfe und Aebte südfranzösischer Land-schaften, ebenso einen einzelnen Abt, eines Klosters in Poitou, ,dringend um Unterstützung gebeten, zu Beihülfe aufgefordert, unter IHinweis auf die Roth der römischen Kirche^). Urban's II. Zu- 1fluchtsort war das stark befestigte Haus der Frangipani am Südost- ^rande des Forum, bei der Kirche Sancta Maria Nova, die Festung,in die auch der Titus-Bogen hineingezogen war^). Der Abt Gof-
') lieber Urban's II. Lage in Nom zu Anfang des Jahres berichtet BischofIvo von Chartres in Rpist. 27 (vcrgl. schon ob. S. 397 in v- 10): msvse9anuar>o ibi sum (so. Romas papam) äimisi. Ibi säbuo moratur, et aävor-sariis Romauas eeolesias, guantum Oeo äonants prasvalet, oblnctatur (Migne,Ratrol. latina, 6UXII, 40).
2) Urban II. schrieb das in dem ob. S. 397 in n. 10 erwähnten Briefe9. 5494 über den Empfänger von 9. 5495, Abt Rainald der Abtei St. Cyprian:nobisoum aliguanäiu oommoratus, st opprsssionsm guain soolesia Romavnpatitur, st oonsolationsm guam in proximo sperat, cliligsntsr intuitus est...und ermahnte die Bischöfe und Aebte: Stuäsat unnsguisgus vsstrum pras-sentibus eins (so. sanotas Romanae eeolesias) ladoribus pro äata sibi äivi-nitus iaoultats snoeurrsrs, st guoä, aspirants Ovo, ooräs bilari ässtinavsrit,psr Läslsm ministrum latorsm prasssntium (so. Rainald) äirigsrs non envc-tstur, ita tamsn nt guoci gnisgue eontnlsrit, asoriptio sui nominis titulonostras notitias rsprassentst; guoä si torts obaritatis vsstras viscsra eircnseilsni apostolioam stlunäsrö äsbita äsvotions nsglsxsritis, iä saltsm guoäsx censn annno Uateransnsi palatio vos äsbsrs ooZnosostis .. . nobis trans-mittsrs nnlio moclo ctstrsotstis. In 9. 5495 wird Rainald ermahnt: tu spi-soopis atgus proesribus oasterisgus eatbolieis terras vsstras tiäslitsr äsvotusinsistas, guatenus paupsrum Romanas soolssias msmorss sint sorumgue in-opiam sua abnnäantia supplsrs non nsgligant.
v) Vergl. hiezu schon Bd. III, S. 542, sowie Gregorovius, Geschichte derStadt Rom im Mittelalter, IV, 263, daß diese feste Anlage auf den Trümmerndes goldenen Hauses des Nero stand und der da errichtete Thurm den NamenTurris Cartularia trug; der Titus-Bogen war so untrennbar in diese Ver-