332

T. LIVII [U. C. 555. A. C. 217 .]

XXII. Hoc statu rerum in Hispania, P. Scipio inprovinciam venit, prorogato post consulatum impe-rio ab senatu missus, cum viginti longis navibus, etocto millibus militum, magnoque commeatu advecto,Ea classis ingens agmine onerariarum procul visa,cum magna laetitia civium sociorumque, portumTarraconis ex alto tenuit. Ibi milite exposito, pro-fectus Scipio fratri se coniungit: ac deinde commu-ni animo consilioque gerebant bellum. Occupatisigitur Carthaginiensibus Celtiberico bello, haud cun-ctanter Iberum transgrediuntur; nec ullo viso hoste,Saguntum pergunt ire, quod ibi obsides totius Ilispaniae custodiae traditos ab Hannibale fama erat mo-dico in arce custodiri praesidio. Id unum pignus in-clinatos ad Romanam societatem omnium Hispaniaepopulorum animos morabatur, ne sanguine liberumsuorum culpa defectionis lueretur. Eo vinculo Hi-spaniam vir unus, sollerti magis quam fideli consilio,exsolvit. Abelux erat Sagunti nobilis Hispanus,fidus ante Poenis: tum (qualia plerumque sunt bar-barorum ingenia) cum fortuna mutaverat fidem. Ce-torum, transfugam, sine magnae rei proditione ve-nientem ad hostes, nihil aliud quam unum vile atqueinfame corpus esse ratus, id agebat, ut quam maxi-mum emolumentum novis sociis esset. Circumspe-ctis igitur omnibus, quae-fortuna potestatis eius po-terat facere, obsidibus potissimum tradendis animumadierit: eam unam rem maxime ratus conciliaturamRomanis principumHispaniae amicitiam. Sed quum,iniussuRostaris praefecti, satis sciret, nihil obsidumcustodes facturos esse, Bostarem ipsum arte aggre-ditur. Castra extra urbem in ipso litorc habebat Bo-star, ut aditum ea parte intercluderet Romanis. Ibieum in secretum abductum, velut ignorantem, mo-net, quo statu sit res. Metum continuisse ad eamdiem Hispanorum animos, quia procul Romani abes-