272 T. LIVII [TT. C. 55i. A. C. 218 ]

rent campum interiacentcm Tiberi ac moenibus Ro-manis.

XXXI. Ilis adhortationibus incitatos corporacurare, atque ad iter se parare iubet. Postero die,profectus adversa ripa Rhodani, mediterranea Gal-liae petit: non quia rectior ad Alpes via esset, sed,quantum a mari recessisset, minus obvium fore Ro-manum credens: cum quo, priusquam in Italiam ven-tum foret, non erat in animo manus conserere. Quar-tis castris ad Insulam pervenit: ibi Isara Rhodanus-que amnes, diversis ex Alpibus decurrentes, agri ali-quantum amplexi, confluunt in unum. Inde mediiscampis Insulae nomen inditum. Incolunt prope Al-lobroges, gens iam inde nulla Gallica gente opibusaut fama inferior: 'tum discors erat. Regni certa-mine ambigebant fratres. Maior, et qui prius impe-ritaret, Brancus nomine, minore ab fratre et coetuiuniorum, qui iure minus, vi plus poterat, pellebaturiluius seditionis peropportuna disceptatio quum adHannibalem reiecta esset, arbiter regni factus, quodea senatus principumque sententia fuerat, imperiummaiori restituit. Ob id meritum commeatu copiaquererum omnium, maxime vestis, est adiutus, quam in-fames frigoribus Alpes praeparari cogebant. Seda-tis certaminibus Allobrogum, quum iam Alpes pete-ret, non recta regione iter instituit; sed ad laevamin Tricastinos flexit; inde per extremam oram Vo-contiorum agri tetendit in Tricorios: haud usquamimpedita via, priusquam ad Druentiam flumen per-venit. Is et ipse Alpinus amnis longe omnium Gal-liae fluminum diflicillimus transitu est. Nam, quumaquae vim vehat ingentem, non tamen navium pa-tiens est: quia nullis coercitus ripis, pluribus simul,neque iisdem alveis fluens, nova semper vada novos-que gurgites, (et ob eadem pediti quoque incertti viaest) ad haec saxa glareosa volvens, nihil stabile neo