214

T. LIVII [U. C.4S7. A. C. 295.]

110 missus. Fabius in Etruria rebellanto dcnuo quat-tuor millia et quingentos Perusinorum occidit: cepitad mille septingentos quadraginta: qui redempti sin-guli aeris trecentis decem. Praeda alia omnis mili-tibus concessa. Samnitium legiones, quum partimAp. Claudius praetor, partim L. Volumnius pro con-sule sequeretur, in agrum Stellatcm convenerunt.Ibi ct Samnitium omnes considunt, ct Appius Volu-mniusque castra coniungunt. Pugnatum infestissi-mis animis; hinc ira stimulante adversus rebellantestoties, illinc ab ultima iam dimicantibus spe. Caesaergo Samnitium scxdccim millia trecenti, capta duomillia septingenti: ex Komano exercitu cecidere duomillia septingenti. Felix annus bellicis rebus, pesti-lentia gravis, prodigiis^ue sollicitus. Nam, et ter-ram multifariam pluisse, et in exercitu Ap. Claudiiplerosque fulminibus ictos, nuntiatum est: libriqueob haec aditi. Eo anno Q. Fabius Gurges, consulisfilius, aliquot matronas ad populum stupri damnataspecunia multavit: ex quo multaticio aere Venerisaedem, quae prope circum est, faciendam curavit.Supersunt etiam nunc Samnitium bella, quae conti-nua per quartum iam volumen annumque sextum etquadragesimum, a AI. Valerio, A. Cornelio consuli-bus, qui primi Samnio arma intulerunt, agimus : etne tot annorum clades utriusque gentis laboresqueactos nunc referam, quibus nequiverint tamen durailla pectora vinci; proximo anno Samnites in Senti-nati agro, Pcl ignis, ad Tifernum, Stellatibus campis,suis ipsi legionibus, mixti alienis, ab quattuor exer-citibus, quattuor ducibus Romanis caesi fuerant; im-peratorem clarissimum gentis suae amiserant; so-cios belli, Etruscos, Umbros, Gallos, in eadem fortuna videbant, qua ipsi erant: nec suis, nec externisviribus iam stare poterant; tamen bello non abstine-bant: adeo ne infeliciter quidem defensae libertatis