Lin. VIII. Cap. 4. 5. [U. C.4i5.A. C. 33 7 .] 01

mine cum Pelignis gessimus. Qui ne nostrorum qui-dem finium nobis per nos tuendorum ius antea dabant,nihil intercesserunt. Sidicinos in fidem receptos, Cam-panos ab se ad nos descisse, exercitus nos parare ad-versus Samnites foederatos suos audierunt, nec move-runt se ab urbe. Unde liaec illis tanta modestia, nisia conscientia virium et nostrarum et suarum ? Idoneosauctores habeo, querentibus de nobis Samnitibus itaresponsum ab senatu Romano esse, ut facile appare-ret, ne ijisos quidem iam postulare, ut Latium subRomano imperio sil. Usurpate modo postulando eo,quod illi vobis taciti concedunt. Si quem hoc metusdicere prohibet, cn ego ipse, audiente 71011 populo Ro-mano modo scnaluque, sed fove ipso, equi Capitoliumincolit, profiteor me dicturum; ut, si nos in foedere acsocietate esse velint, consulem alterum ab nobis sena-tusque partem accipiant. Haec ferociter non suadentisolum, sed pollicenti, clamore et assensu omnes per-miserunt, ut ageret diccretque, quae e rcpublica no-minis Latini fideque sua viderentur.

V. Ubi est Romam ventum, in Capitolio iis sena-tus datus est. Ibi quum T. Manlius consul egissetcum iis ex auctoritate Patrum, ne Samnitibus foede-ratis bellum inferrent; Annius, tanquam victor armisCapitolium cepisset, non legatus, iure gentium tu-tus, loqueretur, Tempus erat; inquit, T. Manli, vos-que Patres conscripti, tandem iam vos nobiscum nihilpro imperio agere, quum fiorentissimum deum benigni-tate nunc Latium armis virisque, Samnitibus bello vi-ctis, Sidicinis Campanisque sociis, nunc etiam Volscisadiunclis, videretis; colonias quoque vestras LatinumRomano praetulisse imperium. Sed quoniam vos, re-gno impotenti finem ut imponatis, non inducitis inanimum; nos, quanquam armis possumus asserere La-tium in libertatem, consanguinitati tamen hoc dabi-mus, ut conditiones pacis feramus aequas utrisque,