352

T. L IV II [r, C.558.A. C. mi.]

Africam aut iam traiecisse, aut intra paucos itiestraieclurum. Et, legati gratia quanta esset apud im-peratorem, expertos esse: quum, inter eum et tribu-nos cognita causa, tribunos in vincula conieccrit; le-gatum aeque sontem, aut magis etiam, in ea potestatereliquerit. Jussis exredere e templo legatis, nonPleminius modo, sed etiam Scipio, principum oratio-nibus lacerari. Ante omnes Q. Fabius, natum eumad corrumpendam disciplinam militarem, arguere.Sic et in Hispania plus prope per seditionem militum,quam bello, amissum: externo et regio more et indui-gere licentiae militum, et saevire in eos. Sententiamdeinde aeque trucem orationi adierit. Eletniniumlegatum vinctum Itoniam deportari placere, et ex vin-culis causam dicere: ac, si vera forent, quae Locren-ses quererentur, in carcere necari, bonaque eius publi-cari. 1‘. Scipionem, quod de provincia decessisset in-iussu senatus, revocari: agique cum tribunis plebis,at de imperio eius abrogando ferrent ad populum. Lo-crensibus coram senatum respondere, Quas iniuriassibi factas quererentur, eas neque senatum, neque po-pulum Romanum facias velle. Viros bonos, sociosque,et amicos eos appellari: liberos, coniugcs, quaequealia erepta essent, restitui: pecuniam, quanta ex the-sauris Proserpinae sublata esset, conquiri, duplamqncpecuniam in thesauros reponi: et sacrum piaculareJieri, ita ut prius ad collegium pontificum referretur,quod sacri thesauri moti, violati essent, quae piacula,quibus diis, quibus host iis, fieri placeret. Milites, quiLocris essent, omnes in Siciliam transportari; quat-tuor cohortes sociorum Latini nominis in praesidiumLocros adduci. Perrogari eo die sententiae, accensisstudiis pro Scipione et adversus Scipionem, non po-tuere. Praeter Pleminii facinus Loerensiumque cla-dem , ipsius etiam imperatoris non Romanus modo,sed ne militaris quidem cultus iactabatur: cum pol