Lib. XXVIII. C a i'. 40.41. [U.C. 54 7 .A.C.2o5.] 313

eundam opinionem esse: unius, insitae ingenio meocunctationis ; quam melum pigritiamque homines ado-lescentes sane appellent, dum nepoeniteal, adhuc alio-rum speciosiora primo aspectu consilia semper visa,mea usu meliora: alterius, obtrectationis atque invi-diae adversus crescentem in dies gloriam fortissimiconsulis. A qua suspicione si me neque vita acta etmores mei, neque dictatura cum quinque consulatibus,tantumque gloriae belli domique pariae vindicat, utpropius fastidium eius sim, quam desiderium; aetassaltem liberet. Quae enim mild aemulatio cum eo essopotest, qui ne filio quidem meo aequalis sil? Me di-ctatorem, quum vigerem adhuc viribus, et incursamaximarum rerum essem, recusantem nemo aut iiisenatu, aut ad populum audivit, quo minus insectantivte magistro equitum, quod fando nunquam ante au-ditum erat, imperium mccum aequaretur. Rebus,quamverbis, assequi malui, ut, qui aliorum iudicio mihicomparatus erat, sua mox confessione me sibi prae-ferret: nedum ego, perfunctus honoribus, certaminamihi atque aemulationes cum adolezcenle florentissi-mo proponam: videlicet ut mihi iam vivendo, non so-lum rebus gerendis fesso, si huic negata fuerit, Afri-ca provincia decernatur. Cum ea gloria, quae partaest, vivendum atque moriendum est. Vincere ego pro-hibui Hannibalem, ut a vobis, quorum vigent nunc vi-res, etiam vinci posset.

XLI. Illud te mihi ignoscere, P. Corneli, aequumerit, si, quum in me ipso nunquam pluris famam ho-minum, quam rempublicam, fecerim, ne tuam quidemgloriam bono publico praeponam. Quamquam, si autbellum nullum in Italia, aut is hostis esset, ex quo vi-cto nihil gloriae quaereretur, qui te in Italia retine-ret, etsi id bono publico faceret, simul cum bello ma-teriam gloriae tuae isse ereptum videri posset. Quumtero Hannibal hostis incolumi exercitu quartum deci-