312

T. LIVII [U.C. 54 7 . A. C. 20 S.]

imperatores recte, et ordine, et ex voluntate senatusfecisse, quod Saguntum restituerint, civesque Sagun-tinos servitio exemerint: quaeque alia iis benigne fe-cerint, ea senatum ita voluisse feri. Donum permit-tere, ut in Capitolio ponerent. Locus inde lautiaquelegatis praeberi iussa, et muneris ergo in singulosdari ne minus dena millia aeris. Legationes deindeceterae in senatum introductae, auditaeque. Ft pe-tentibus Saguntinis, ut, quatenus tuto possent, Ita-liam spectatum irent, duces dati, literaeque per op-pida missae, ut Hispanos comiter acciperent. Tumde republica, de exercitibus scribendis, de provinciisrelatum.

XL. Quum Africam novam provinciam extra sor-tem P. Scipioni destinari homines fama ferrent, etipse, nulla iam modica gloria contentus, non ad ge-rendum modo bellum, sed ad finiendum, diceret seconsulem declaratum esse: neque aliter id fieri pos-se, quam si ipse in Africam exercitum transportaret,et, acturum se id per populum, aperte ferret, si sena-tus adversaretur; id consilium haudquaquam primo-ribus Patrum qifum placeret, ceterique per metumaut ambitionem mussarent; Q. Fabius Maximus ro-gatus sententiam, Scio, inquit, mullis vestrum videri,Patres conscripti, rem actam hodierno die agi, et fru-stra habiturum orationem, qui, tanquam de integrare, de Africa provincia sententiam dixerit. Ego au-tem primum illud ignoro, quemadmodum iam certaprovincia Africa consulis, viri foriis ac strenui, sit,quam nec senatus censuit in hunc annum provinciamesse, nec populus iussit. Deinde, si est, consulem pec-care arbitror, qui, de re transacta simulando se re-ferre, senatum ludibrio habet, 71011 sonalorcm modo,qui, de quo consulitur, suo loco dicit sententiam. At-que ego certum habeo, dissentienti mihi ab ista festi-natione in Africam iraikiendi, duarum rerum sub-