Lin. XXVIIT. Cap. 16. 17. [U.C./UG. A.C .anG.] 2 81

communierunt: atque inde, quum hostis nequicquamsuhire iniquo ascensu conatus esset, haud diiliculterscse tutati sunt. Sed ohsidio in loco nudo atqueinopi vix in paucos dies tolerabilis erat. Itaquetransitiones ad hostem fiebant. Postremo dux ipse,naribus acceptis,(nec procul inde aberat inare)nocterelicto exercitu, Gades perfugit. Scipio, fuga ducishostium audita, decem millia peditum, mille equitesrelinquit Silano ad castrorum obsidionem. Ipse cumceteris copiis, septuagesimis castris, protinus causisregulorum civitatiumque cognoscendis, ut praemiaad veram meritorum aestimationem tribui possent,Tarraconem rediit. Post profectionem eius Masi-nissa, cum Silano clam congressus, ut ad nova con-silia gentem quoque suam obedientem haberet, cumpaucis popularibus in Africani traiecit: non tam evi-denti eo tempore subitae mutationis causa, quamdocumento post id tempus constantissimae ad ulti-mam senectam fidei, ne tum quidem eum sine proba-bili causa fecisse. Mago inde, remissis ab Hasdru-bale navibus, Gades petit. Ceteri, deserti ab duci-bus, pars transitione, pars fuga, dissipati per proxi-mas civitates sunt. Nulla manus numero aut viribusinsignis, lloc maxime modo, ductu atque auspicioP. Scipionis, pulsi Hispania Carthaginienses suntjtertio decimo anno, post bellum initum; quinto,quam P. Scipio provinciam et exercitum accepit.Haud multo post Silanus, debellatum referens, Tar-raconem ad .Scipionem rediit.

XVII. L. Scipio cum multis nobilibus captivisnuntius receptae Hispaniae Hornam est missus. Iitquum ceteri laetitia gloriaque ingenti eam rem vulgoferrent, unus, qui gesserat, inexplebilis virtutis ve-raeque laudis, parvum instar eorum, quae spe acmagnitudine animi concepisset, receptas Hispaniasducebat. Iam Africani magnamque Cartilaginem, et