I.m. XXVI. Cap. 39. 40. [C.C. 542. A.C. 210 .] 171

agebat ex sociis Konianoruin: neque intercludi abAgrigento vi aut arte ulla, nec, quin erumperet, ubivellet, prohiberi poterat. Ilaec eius gloria, quia iamimperatoris quoque famae officiebat, postremo in in-vidiam vertit; ut ne bene gestae quidem res iamHannoni propter auctorem satis laetae essent. Pro-pter quae postremo praefecturam eius filio suo dedit,ratus, cum imperio auctoritatem quoque ei inter Nu-midas erepturum. Quod longe aliter evenit. Namveterem favorem eius sua insuper invidia auxit. Ne-que ille indignitatem iniuriae tulit, confestimque adI.aevinum occultos nuntios misit de tradendo Agrigento. Per quos ut est facta fides, compositusque reigerendae modus, portam ad mare ferentem Numidaequum occupassent, pulsis inde custodibus, aut cae-sis, Romanos ad id ipsum missos in urbem accepe-runt. Et quum agmine iam in media urbis ac forummagno tumultu iretur, ratus Hanno non aliud, quamtumultum ac secessionem, id quod et ante acciderat,Numiilarum esse, ad comprimendam seditionem pro-cessit. Atque ille, quum ei multitudo maior, quamNumidarum, procul visa, et clamor Romanus liaud-quaquam ignotus ad aures accidisset, prius, quamad ictum teli veniret, capessit fugam. Per aversamportam emissus, assumpto comite Epieyde, cum pau-cis ad mare pervenit: nactiquc opportune parvumnavigium, relicta hostibus Sicilia, de qua per tot an-nos certatum erat, in Africam traiccerunt. Alia mul-titudo Poenorum Siculorumque, ne tentato quidemcertamine, quum caeci in fugam ruerent, clausiqueexitus essent, circa portas caesa. Oppido recepte.I.aerinus, qui capita rerum Agrigenti erant, virgi»caesos securi percussit: ceteros praedamque vendi-dit: omnem pecuniam Romam misit. Fama Agri-gentinorum cladis Siciliam quum pervasisset, omniarepente ad Romanos inclinaverunt. Prodita brevi