Lik.XXVI.Cai-. 37.38. [U.C.542. A.C. aio.] 107

latum ibi, ac pulsos inde Romanos esse; eo plus, abL. Marcio tumultuario duce ad vanum et irritum vi-ctoriam redactam esse, indignationis praebebant.Ita aequante fortuna, suspensa omnia utrimqueerant, integra spe, integro metu, velut illo temporeprimum bellum inciperent.

XXXVIII. Hannibalem ante omnia angebat, quodCapua, pertinacius oppugnata ab Romanis, quam de-fensa ab se, multorum Italiae populorum animosaverterat: quos neque omnes tenere praesidiis, nisivellet in multas parvasque partes carpere exercitum,quod minime tum expediebat, poterat: nec, deductispraesidiis, spei liberam vel obnoxiam timori socio-rum relinquere fidem. Praeceps in avaritiam et cru-delitatem animus ad spolianda, quae tueri nequibat,ut vastata hosti relinquerentur, inclinavit. Id foe-dum consilium, quum incepto, tum etiam exitu fuit.Neque enim indigna patientium motio abalienaban-tur animi, sed ceterorum etiam: quippe ad pluresexemplum, quam calamitas, pertinebat. Nec consulRomanus tentandis urbibus, sicunde spes aliqua seostendisset, deerat. Salapiae principes erant Dasiuset Rlattius: Dasius Hannibali amicus; Blattius,quantum ex tuto poterat, rem Romanam fovebat, etper occultos nuntios spem proditionis fecerat Mar-cello ; sed sine adiutore Dasio res transigi non pote-rat. Multum ac diu cunctatus, et tum quoque magisinopia consilii potioris, quam spe effectus, Dasiumappellabat. At ille, quum ab re aversus, tum aemulopotentatus inimicus, rem Hannibali aperit. Arcessitoutroque, Hannibal quum pro tribunali quaedam age-ret, mox de Blattio cogniturus, starentque sumrnotopopulo accusator et reus: Rlattius de proditioneDasium appellabat. Eniinvero, ille, v elut in mani-festa re, exclamat, sub oculis Hannibalis secum deproditione agi. Hannibali atque iis, qui aderant,