100 T. LIVII [U. C. 542. A.C. 210.J ,

dimini, diis bene iuvanlibus. Respublica incolumis 1et privat as res facile salvas praestat: publica proden-do, tua nequicquam serves. In haec tanto animo cou- ;sensum est, ut gratiae ultro consulibus agerentur. :Senatu inde misso, pro se quisque aurum, argentum .et aes in publicum conferunt, tanto certamine inie- [cto, ut prima inter primos nomina sua vellent in pu- ;blicis tabulis esse; ut nec triumviri accipiundo, necscribae referundo sullicerent. Ilunc consensum se- Inatus equester ordo est secutus: equestris ordinis, ■plebes. Ita sine edicto, sine coercitione magistra- !tus, nec remige in supplementum, nec stipendio res- |publica eguit: paratisque omnibus ad bellum, consu- jjles in provincias profecti sunt.

XXXVII. Neque aliud tempus belli fuit, quo jCarthaginienses Komanique pariter variis casibus i

immixti magis in ancipiti spe ac metu fuerint. Nam :

Komanis et in provinciis, hinc in Hispania adversaeres, hinc prosperae in Sicilia, luctum et laetitiammiscuerant: et in Italia, quum Tarentum amissum j ;damno et dolori, tum arx cum praesidio retenta !jpraeter spem gaudio fuit: et terrorem subitum pa-roremque urbis Romae obsessae et oppugnatae Ca- tpua post dies paucos capta in laetitiam vertit. Trans- jjmarinae quoque res quadam vice pensatae. Philip- j.pus hostis tempore haud satis opportuno factus; Ac- '•

toli novi asciti socii, Attalusque Asiae rex, iam vclutdespondente fortuna Romanis imperium orientis.Carthaginienses quoque Capuam amissam et Taren-tum captum aequabant: et, ut ad moenia urbis Ro-manae nullo prohibente se pervenisse in gloria pone-bant, ita pigebat irriti incepti; pudebatque adeo sespretos, ut, sedentibus ipsis ad Romana moenia, aliaporta exercitus Romanus in Hispaniam duceretur.Ipsae quoque Hispaniae, quo propius spem veneranttantis duobus ducibus exercitibusque caesis, dcbel