Lus. X XiV. C ip. 2. 3. [F.C. 5.5 7 . A. C. 21 5.] 5

rum, non fraude violati hominum. Magni igitur fru-ctus ex eo pecore capti, columuaque imle aurea soli-da facta et sacrata est: inclutumque templum, divi-tiis etiam, non tantum sanctitate, fuit. Ac miraculaaliqua attinguntur plerumque tam insignibus locis.Fama est, aram esse in vestibulo templi; cuius cine-rem nullo unquam moveri vento. Sed arx Crotonis,una parte imminens mari, altera vergente in agrum,situ tantum naturali quondam munita, postea et mu-ro cincta est, qua per aversas rupes ab Dionysio Si-ciliae tyranno per dohun fuerat capta. Fam tum ar-cem, satis, ut videbatur, tutam, Crotoniatum optima-tes tenebant, circumsedente cum Bruttiis eos etiamplebe sua. Postremo Bruttii, quum suis viribus in-expugnabilem viderent arcem, coacti necessitate,Hannonis auxilium implorant. Is, conditionibus addeditionem compellere Crotoniatas conatus, ut colo-niam Bruttiorum eo deduci, antiquamque frequen-tiam eo recipere vastam ac desertam bellis urbempaterentur, omnium neminem, praeter Aristoma-chum, movit. Moriturus se affirmabant citius, quam,immixti Bruttiis, in alienos ritus, mores, legesque,ac mox linguam etiam verterentur. Aristomachusunus, quando nec suadendo ad deditionem satis va-lebat, nec, sicut urbem prodiderat, locum prodendaoarcis inveniebat, transfugit ad Hannonem. Locren-ses brevi post legati, quum permissu Hannonis arcemintrassent, persuadent, ut traduci se in Locros pate-rentur, nec ultima experiri vellent. Iam hoc ut sibiliceret, impetraverant et ab Hannibale, missis ad idipsum legatis. Ita Crotone excessum est, deducti-que Crotoniatae ad mare naves conscendunt. Lo-cros omnis multitudo abeunt. In Apulia ne hiemsquidem quieta inter Romanos atque Hannibalemerat. Luceriae Sempronius consul, Hannibal haudprocul Arpis hibernabat. Inter eos levia proelia ex