212
MONUMENS
deinde Henrico III quem tune Pnloni publico , solemni ,comitiorurn ordinumque regm sui decreto regem sibi remen-tiara. it, datus omnium auctor ac princeps consiliorum , queesic temperavit arte, judicio , sapientiaque , ut brevi praeterspem omnium, in tanla rerum dijjicultate avito eum Gallia-rum regno tuendo rursus incolumem et salvum reddiderit;et queereutes nihilominus per secessionem Polonicv prnceres,cui se., regnique jura permitterent , aliquandiu interim inprioris sacramenti flde et regis obsequio continuent; tümbis perfunctum; et redditum sibi excepit rursum senatus ,sed inter preesides suos , otiumquefecit, in quo patriis ver-bis tetrasticis numeris ea suis vitce prcecepta cemposuit,quee propter eximiam vim sapientice populorum omnium ser-mone versa teruntur, non . ine prcecipua autons sui apudTurcas . etiam et Barbaros veneratione. Ad extremum quo-que Francisco Henrici regis fratri minori, quem inferiorisGermania' populi ducem , ac principem sibi dixerant , arege queestor sacri palatii , et cancellarius sero missus ( quie rebus jam desperatis ac pene eversis ) cum inde redisset,morbo diem suum glorios plenus feliciter clausit an. x584»a. maii.
QUATRAINS.
Dien tout premier, puis pere et mere, honore.,
Sois juste et droit, et en toute saison;
De Vinnocent prends en main la raison,
Car Dieu te doit lä haut juger encore.
Heureux qui met en Dieu son espe'rance,
Et qui l’invoque en sa prosperiteAutant ou plus qu’en son adversite ,
Et ne seße en humaine assurance.
II est permis souhaiter un bon prince ;
Mais tel quil est, il le convient porter;
Car il vaut mieux un tyran supporter,
Que de troubler la paix de la province.
Songe long-tems avant que de promettre;
Mais si tu as queligie cliose promis,
Quoi que ce soit, et fust-ce aux ennemis ,
De l'accomplir en devoir tefaut mettie.
Gui du Faur fut d^pute aux Etats d’Orl^ans en i56o ;Charles IX lui donna ensuite le titre d’ambassadeur au Con-cile de Trente. S'etaut distingud daus plusieurs occasions, le