CAPUT NONUM.64eos sit honesta certatio. Sic & utilitatesex amicitia maximae capientur: & erit ejusortus a natura, quam ab imbecillitate, &gravior, & verior. Nam si utilitas ami-citias conglutinaret, eadem commutata dis-solvéret. Sed quia natura mutari non po-test, idcirco verae amicitiae sempiternae sunt.III. Quibusdam, quos (a) audio sa-pientes habitos in Graecia, placuisse opinormirabilia quaedam; sed nihil est, quod illinon persequantur suis argutiis: partim fu-giendas esse nimias amicitias, ne necessesit unum sollicitum esse pro pluribus: sa-tis, superque esse sibi suarum cuique rerumcuram: alienis nimis implicari molestum esse:commodissimum esse quam laxissimas habe-nas habere amicitiae; quas vel adducas, cumvelis, vel remittas. Caput enim esse adbeate vivendum, securitatem; qua fruinon possit animus, si tanquam parturiatunus pro pluribus.Alios autem dicere ajunt multo etiaminhumanius (quem locum breviter perstrin-xi paulo ante) praesidii adjumentique causa,non benevolentiae, neque caritatis, amici-tias esse expetendas. Itaque ut quisque mi-nimum firmitatis habeat, minimumque vi-Exrium, ita amicitias appetere maxime.(a) De amicitia 45.