DE AMICITIA.enim? Africanus erat indigens mei? Minimehercle. Ac ne ego quidem illius. Sed egoadmiratione quadam virtutis ejus: ille vi-cissim opinione fortasse nonnulla, quam demeis moribus habebat, me dilexit. Auxitbenevolentiam consuetudo. Sed quanquamutilitates multae, & magnae consecutae sunt,non sunt tamen ab earum spe causae diligendi profect.Ut enim benefici, liberalesque sumus,non ut exigamus gratiam, (neque enim be-neficium foeneramur) sed natura propensiad liberalitatem sumus: sic amicitiam, nonspe mercedis adducti, sed quod omnis ejusfructus in ipso amore inest, expetendamputamus. Ab iis, qui pecudum ritu ad vo-luptatem omnia referunt, longe dissenti-mus; nec mirum: nihil enim altum, nihilmagnificum, ac divinum suspicere possunt,qui suas omnes cogitationes abjecerunt inrem tam humilem, tamque contemptam.Quamobrem hos quidem ab hoc sermoneremoveamus, ipsi autem intelligamus, na-tura gigni sensum diligendi. & benevo-lentiae caritatem, facta significatione pro-bitatis: quam qui appetiverunt, applicantsese, & propius admovent, ut & ulu ejus,quem diligere coeperunt, fruantur, & mo-ribus: sintque pares in amore, & aqua-les: propensioresque ad bene merendum,quam ad reposeendum. Atque haec intercos