DE PROBITATE.re debeas, & servire humanae societati,eaque lege natus sis, & ea habens principianaturae, quibus parere, & quae semper sequidebeas, ut utilitas tua, communis utilitassit; vicissimque communis utilitas, tua sit:celabis homines, quid iis adsit commodita-tis, & copiae? Respondebit Diogenes for-tasse sic: aliud est celare, aliud tacere. Ne-que ego nunc te celo, si tibi non dico,quae natura Dei sit, quis sit finis bo-norum: quae tibi plus prodessent cognita,quam tritici utilitas: sed non quidquid tibiaudire utile est, id mihi dicere necesse est.Immo vero (inquit ille) necesse est, siquidem meministi, esse inter homines na-tura conjunctam societatem. Memini, in-quiet ille: sed num ista societas talis est,ut nihil suum cujusque sit? Quod si ita est,ne vendendum quidem quidquam est, seddonandum.III. Vendat (a) aedes vir bonus prop-ter aliqua vitia, quae ipse norit, caeteriignorent: pestilentes sint, & habeantur sa-lubres: ignoretur, in omnibus cubiculisapparere serpentes: male materiatae, ruino-sae: sed hoc praeter dominum, nemo sciat.Quaero, si hoc emptoribus venditor nondixit, aedesque vendiderit pluris multo:quam se venditurum putavit, num id in-juste, aut improbe fecerit:IlleD 2(a) De Offic. III. 54.