Druckschrift 
Flores musice omnis cantus Gregoriani
Entstehung
Seite
135
Einzelbild herunterladen
 

IV. DE TONIS.

135

videlicet in a, ibique iterato altius per seraidytonum adscendunt,ut infra patebit. (Notae III, 3.)

Tonus quartus, [129]

qui dicitur plagalis deuteri sive deutrii i. e. tertii et finit in ELa Mi, sicut suus autbentus, cujus Evotce A La Mi Re adaptan-tur, adscendit autem sursum ad diapente et infra ad diatessaron,sicut quilibet alter plagalis seu discipulus naturaliter, recipiensinfra et supra unam vocem ex licentia, cum opus fuerit in suocantu, ut supra dictum est. Cuicumque autem cantui neumafinalis praescripta in fine apte applicatur, quarti censetur foretoni. Formula ipsius haec est A, B, C, D, E, F, G, a, b, b, c.Principia quarti toni usitata sunt quinque C, D, E, F, G graves;quidem addunt a acutam, sed in sola antiphona (Nisi diligerent).Discernitur autem quartus tonus a tertio taliter, quia quartustonus habet primam A, secundum B et tertiam C naturaliter,quas non habet tertius, et tertius undecimam d, duodecimam eet tertiam decimam f ex licentia, quas non habet quartus. Undesi aliquis cantus nec prsedictas voces seu claves tertii omnes, necillas quarti, sed decimam c attingat, vel secundam [130] vel nonam

*

verweilen und daun weiter mit dem anderthalbton (kleine terz) zu csteigen. (Noten III, 3.)

Der vierte ton, als plagaler des griechischen zweiten, unseresdritten, hat zum grundton gleichfalls E. Sein Evovas schließt in a.Es steigt hinauf zur quinte und kinah zur quarte und läßt nach obenund unten noch einen ton ankommen. Sein umfang A, B, C, D, E, F,G, a, h, h, c. Sein anfang gewöhnlich in fünf tönen C, D, E, F, G;einige fügen a hinzu, aber nur für die einzige antiphone Nisi diligerent.Unterschied vom dritten. Der vierte hat nach unten A, B, G nachseiner natur als eigen, dagegen der dritte hat als eilften 1 d, zwölften e,dreizehnten f — diesen nach licenz, die dem vierten fehlen. Wennalso im gesang auch die vorbeschriebenen töne des dritten oder viertennicht alle Vorkommen, aber er erreicht den zehnten ton c, oder er

*

1 Von A an, wie Guido gewöhnlich rechnete (Forkel allg. gesch. 11,271),oder von 1’ an so, daß das untere B Mi, als im anfänglichen mouochordenicht enthalten, nicht mitgureohnet wurde.