Druckschrift 
Flores musice omnis cantus Gregoriani
Entstehung
Seite
134
Einzelbild herunterladen
 

134

IV. DE TONIS.

Tonus tertius, [125]

qui apud Graecos deuteros dicitur, finitur in E gravi sive in E LaMI in spatio, adscensum habens ad suum diapason, videlicet ad[126] e acutam, assumens, si opns fuerit, ultra unam vocemseu chordam, cujus Ei-orce in c. acuta incipit. Formula ejus est:l), E, F, (t, a, bb, c, d, e, f. Prima tertii toni magis usitata sunttria, scilicet E et G graves et c acuta. Similiter F grave, sedraro; etiam aliquando Bdurum, sed rarissime. De ejus finalinota scripta sunt supra. Idem intellige etiam de aliis notis, seuneumis generalibus finalibus. Principale Erorce nullas recipitantiphonas, nisi illas, quse in ipsa finali clave videlicet E La Miincipiunt, sive ascendant ab ea semitonio aut semidytono, sivedescendant ab ea tono ut infra patebit. Prima differentia recipitillas antiphonas, quse in G incipiunt et in nota unius syllabse etfestinanter recurrunt ad c acutam, seu quse in ipsa c incipiuntet aliquantulum morantur in ea, antequam descendant, et post-quam descenderint, iterum eam repercutiunt. Secanda diffe-rentia recipit illas antiphonas, quse in G gravi incipiunt, etpaulatim ad c acutam adscendurit. Tertia differentia recipitillas antiphonas, quse in E gravi incipiunt, tono adscendentes,

*

Der dritte ton. Der zweite der Griechen, hat seinen grundton inE und steigt bis zur octave e, nöthigenfalls einen ton höher. SeinEvovse beginnt in c. Umfang: D, E, F, G, a, bb, c, d, e, f. An-fangstöne gewöhnlich drei: E, G, c; selten F, bisweilen Bdur (H).

Das Evovse principale nimmt nur solche antiphonen an, die imgrundtone E selbst anfangen, sei’s, daß sie nun um einen halben oderanderthalb töne aufsteigen, sei’s, daß sie um einen ton fallen. Dieerste differenz umfaßt die antiphonen, die in G anfangen, aber miteiner sylbe und eilig zu c aufsteigen, oder die, die in c anfangen undsich einige zeit darin bewegen, ehe sie fallen, und nachher wieder in ceinschlagen (repercutiren) '. Zur zweiten differenz gehören die, die inG beginnen und allmälig zu c aufsteigen; zur dritten gehören sie,wenn sie in E beginnen und tonweise zu a aufsteigeu, dort eine zeit

1 Vgl. Ambros gasch, der inusilc 11,3.52—54 und über die difterunzcn ins-besondere U. L. ICimbergers handbuch des röm. choralgcsangs. Landshut 1858.