1314. R.

ΠΡΟΣ ΕΡΒΟΪΛΓΑΗΝ.

175

επί τοΐς ούσι δικαίως γονεΰσιν έμαυτψ της πόλεως μετέ-χειν * άξιώ.

7 Έτι τοίνυν ορφανός κατελείφ-9-ην, καί φασί μ 3 εϋπο- δ2ρον είναι καί των μαρτύρων ένίους ωφελούμενους μοιμαρτνρείν συγγενείς είναι, καί άμα μεν κατ 7 εμού λέ-γουσι τας εκ τής πενίας άδοξίας καί περί το γένος δια-βάλλουσιν, αμα δε δι 7 ευπορίαν φασί πάντα μ 7 ώνείαϋ-αι.ώστε πάτερα χρή αύτοίς πιστεΰειν; έξην δε δήπου τού- 53τοις, ει νό&ος ή ξένος ήν εγώ, κληρονόμοις είναι τονέμών πάντων. είΟ· 7 οντοι μικρά λαμβάνειν καί κινδννενεινέν ιβενδομαρτυρίαις καί επιορκειν μάλλον αίροΰνται ήπάντ 7 έχειν, καί ταΰτ 7 ασφαλώς, καί μηδεμιάς έξωλείαςνπόχονς εαυτούς ποιεΐν; ούκ έστι ταΰτα, άλλ', οίμαι,συγγενείς οντες τα δίκαια ποιοΰσι, βοη-9-ονντες αυτώνενί. καί ταΰτ’ ούχί νΰν πεπεισμένοι ποιοϋσιν, αλλά παι- 54δίον όντα μ 1 εν&έως ήγον εις τούς φράτερας, εις Απόλ-λωνος πατρφον [ηγον], εις τάλλ 7 ιερά, καίτοι ου δήπουπαίς ον εγώ ταΰτ 7 έπει&ον αυτούς άργνριον διδοΰς. άλλαμην ο πατήρ αυτός ζών, όμόσας τον νόμιμον τοίς φρά-

52. ώφελονμένονς, um ein StückGeld.

53. τοντοις, = τρις έμοϊ μαρ-τυρονσι συγγενείς είναι. — νοίίοςή ξένος, hier ebenso gleichbedeu-tend gebraucht (denn die illegitimenKinder gehörten als solche in die Ka-tegorie der Schutzverwandten oderξένοι) wie oben αστός und πολί-της, ξένος und μέτοιχος. _— κλη-ρονόμοι?, zu 23, 200. — εΐϋ· 7 , wie23,61. — κινδννενειν έν ψενδομαρ-τνρίαις ] έν bezeichnet den Punkt, mdem die Gefahr beruht, den Gegen-stand derselben. Vgl. 24, 3 έμοϊ δ 7έν χιλίαις υπέρ υμών ό κίνδυνος.Anders 41,16 κινδννενειν την ‘ψευ-δομαρτυρίαν, riskieren. — έξω-λείας, zu 23, 67.

54. παιδίον — φράτερας] S. obenzu § 23, und über die Feierlichkei-ten, unter denen am Fest der Apa-turien alljährlich diese Einführunggeschah, Andok. 1,126. D. 43,14.—

ευ&έως, nach der Geburt, sobald esnämlich anging,d.h. bei der nächstenFeier der Apaturien. — εις 'Απόλ-λωνος πατρφον, = εις τονς γεν-νήτας. Denn der Dienst des Απόλ-λων πατρφος (Harpokr. ρ. 28,16 οΠν&ιος ' τον δ 7 Απόλλωνα κοι-νώς πατρφον τιμώοιν Α&ηναιοιαπό ’ϊωνος' τούτον γάρ οικίααν-τος τήν 7 Αττικήν, ως Αριστοτέληςψησί, τονς Α&ηναίονς Ιωνάς κλη-&ήναι καί Απόλλω πατρφον αν-τοΐς όνομαα&ηναι ) war nebst demdes Ζευς έρκειος (unten § 67) dergemeinsame Mittelpunkt aller Ge-schlechter und das religiöse Band,wodurch dieselben zusammengehai-ten wurden. Bei τάλλ 7 ιερά istaufser dem letzteren wohl an diebesonderen Sacra des Demos, hiervornehmlich an den Dienst des He-rakles (§ 46) zu denken. — όμό-αας — όρκον ] Andok. 1, 126 λα-βόμενος τον βωμού ώμοσεν ή