1320. R.

ΠΡΟΣ ΕΓΒΟΪΆΙΑΗΝ.

159

πόλεμον καί πρα&εϊς εις Λευκάδα, Κλεάνδρψ περιτυχώντψ υποκριτή προς τους οικείους εσώ$η δεϋρο πολλοατφχρόνψ, παραλελοίπασιν, ώσπερ δε δέον ημάς δι 1 εκείναςτάς ατυχίας άπολέσλλαι, τδ ξενίζειν αυτού κατηγορήκααιν.εγώ δ* εξ αυτών τούτων μάλιστ 3 αν οίμαι ύμϊν εμαυτδν 19Λ&ηναϊον δντ 3 έπιδείξειν. και πρώτον μεν ώς έάλω καιεσώ-9-η, μάρτυρας νμΐν παρέξομαι, επει& 3 ότι άφικόμενοςτής ουσίας παρά τών d -είων τδ μέρος μετέλαβεν, εί-9- 3 οτιούτ 3 εν τοις δημόταις ούτ 3 έν τοίς φράτερσιν ούτ 3 αλλο^ίουδαμοϋ τδν ξενίζοντ 3 ούδείς πώποτ 3 ήτιάσα& 3 ώς εϊηξένος, καί μοι λαβ'ε τάς μαρτυρίας.

ΜΛΡΤΥΡΙΛΙ.

Περί μέν τής άλώσεως καί τής σωτηρίας, ήν συνέβη 20γενέσ&αι τψ πατρί δενρ 3 , άκηκόατε. ώς δ 3 νμέτερος ήνπολίτης, ώ άνδρες δικααταί {τδ γάρ δν καί άλη&ες οντωςυπάρχει), μάρτυρας καλώ τους ζώντας ήμίν τών συγγε-νών τών πρδς πατρός. κόλει δέ μοι πρώτον μεν Θου-κριτίδην καί Χαριαιάδην' δ γάρ τούτων πατήρ Χαρίσιος

λειχδν πόλεμον, der letzte Teildes peloponnesischen Krieges, so ge-nannt von der Besetzung der FestungDekeleia im nördlichen Attika (LeakeDemen S. 13. Bursian a. Ο. 1, 335)durch die Lakedämonierim J. 413;s. zu 18,96. — Λευκάδα, ursprüng-lich eine Halbinsel an der Westküstevon Akarnanien, später von denKorinthiern mittelst Durchstechungdes Isthmos zur Insel gemacht; s.Bursian a. 0.1,115f. — Κλεάνδρψ— τψ υποκριτή , der damals aufeiner Kunstreise sich befand. Vgl.zu 5, 6. — έσώ9η , glücklich zu-rückkehrte, nämlich durch Vermitte-lung des Kleandros. Vgl. unten § 18und Lys. 25, 29 οι φεύγοντες δι’ετέρους έοώίίησαν, 32, 25 έπεί δέέσώ&η (ή ναϋς), Isä. 9,15 τδν καίμάλιστα εκ ταντης τής ατρατείαςέλπίζοντα σω&ήσεσΟ-αι, und σω-τηρία unten § 20.

19. το μέρος, sein Teil, das von

den Oheimen ihm Ausgesetzte, vgl.§ 25. — φράτερσιν ] So nach Cobetund Dindorf, welche hier überall dieForm φράτερες (Steph. Byz. unterφρατρία) statt der später gangbargewordenen und mit Ausnahme we-niger Stellen (wie 39, 21) durch-gängig von den Abschreibern be-liebten Form φράτορες herstellen.Vgl. zu § 23.

20. τής σωτηρίας, der Rückkehr,wie 50, 16 τηροΰντες την οΐκαδεσωτηρίαν, — τών συγγενών] Vgl.die Geschlechtstafel I. in der Ein-leitung S. 150. — τών πρδς πα-τρός] Die männliche Linie hat, wieüberall, auch hier den Vortritt, dannfolgt die weibliche § 22. — Θου-κριτίδην] Für diese attische Formstatt Θεο- (Θευ- dorisch) geben dieInschriften zahlreiche Belege, wieΘούδημος, Θουτιμίδης, Θουχαρίωνu. s. w. Vgl. aufser dem bekanntenΘουκυδίδης noch Θοΰφραατος bei